februari 25, 2021
fan Jheronimus Bosch*
Sjoch, bêste lju, wat ik hjir doch,
ik lit oan jim in dopke sjen;
wylst jimme achtslaan op ’e ûle
yn de koer, gean ik wol troch
mei wat ik sûnder dopke kin.
Sjoch, bêste lju, it is no fuort,
it foel net yn de ûlekoer,
ik ha it ek net yn de mûle,
want oars spuide ik raar guod
en wie myn demonstraasje oer.
Sjedêr, hjir ha ’k it dopke wer…
mynhear, jo bûge fier foaroer,
ik ha wol troch wat jo bedoele:
‘Gûcheljend is hy in stjer,
mar fan syn spul snap ik gjin moer!’
Sjoch, bêste lju, net achterom,
want oer de hollen fljocht gjin dop,
jim hoege ek net ta de ponge,
’k doch it inkeld foar de rom,
jild lit my kâld, no hâld ik op.
* Jheronimus Bosch (1450-1516)
Skilderij ‘De gûchelder’
februari 18, 2021
fan Johannes Vermeer*
De spegel lit de pearels sjen,
dêrfoar it strakke lint,
dat bûn wurdt ta in strik;
de spegel jout ek noch in hint:
dit doch ik!
De spegel lit de eagen sjen,
noch grutsker as in pau
sjocht sy nei snoer en strik;
de spegel spegelet har as frou:
dat bin ik!
De spegel kin it kleed net sjen
dat op ’e tafel leit,
yn plak fan wyt is ’t swart,
wat har de takomst faaks foarseit,
wat moarn bart.
Sy draacht it hert noch like heech
as ’t glimmend pearelsnoer;
wat moarn bart, sjocht se wol,
oars slacht sy sliepend in dei oer…
as in mol?
* Johannes Vermeer (1632-1675)
Skilderij ‘It pearelsnoer’