april 3, 2026
fan ûnbekend*
De kleuren strielje hjoed de dei
de skientme út fan hege pylders,
resten fan in heech ferline:
fjouwer iuwen fan gebed
fan muontsen dy’t net better wisten
of dit foarseach yn in ferlet.
Foarst Henry leaude dêr net yn,
dus stichte hy in eigen tsjerke,
dy’t it by de paus net fine
koe; de achtste Henry sleat
it kleaster fan de fromme muontsen,
hie gjin ferlet fan wat wie neat.
Wat yn syn eagen neat mei neat
wie, rekke troch de iuwen hinne
yn ferfallen steat; ‘t ferline
bleau wol foar in part bestean,
want rjocht oerein stean noch de muontsen
om kleurich troch de tiid te gean.
* Foto ‘Fountains Abbey yn Yorkshire, Ingelân’
februari 27, 2026
fan ûnbekend*
In ingel spriedt har grutte wjukken,
kin dan alle kanten út
om de tiding oer te bringen
dat it grutte út it lytse sprút.
De ingel sprute út in ikel,
groeide stadich nei de loft,
sprate breedút lange tûken,
’t duorre justjes langer as in skoft.
’t Ferhaal giet dat er fyftjinhûndert
jier al libbet mei ’t ferhaal
dat gjin stoarm it fan him winne
sil, in ingel sprekt yn âlde taal.
Sels Hugo, de orkaan dy’t raasde
troch syn tûken, kriich him net
yn syn greep, in blide tiding:
Michael, de ingel, hat it ret.
* Foto ‘Ingeliik yn Súd-Karolina’