januari 28, 2021
fan Vincent van Gogh*
It suden, dêr wie ’t paradys
fan kleare kleuren, boppe, ûnder,
oeral wêr’t it each ek hinne glydt;
ik seach mysels as Adam rinnen,
neaken want de sinne stie foar wûnder
oan de himel tusken wolken yn.
Yn Arles stiet it Giele Hûs
te strieljen yn de middeissinne,
mei it atelier in gouden plak;
’t portret fan Eva moat wol kinne,
mar ’t model wol hjir perfoarst net hinne
yn it neaken tusken doeken yn.
Dus rin ik nei it romme gea,
mei ’t koarnfjild poerlik yn it neaken
en dêrachter hjir en dêr in dak,
dêrboppe bergen, heger wolken,
nei de fierte tsjinjend as in beaken,
wizend tusken stêd en hichten yn.
* Vincent van Gogh (1853-1890)
Skilderij ‘Koarnfjild mei grutte wolk’
januari 21, 2021
fan Hendrik Voogd*
Hy hie syn plicht by twa kij dien,
wat liet gefoelens achter
fan hearsker oer de keppel;
rêstich joech er him doe del
as arrogante wachter.
Ynienen kaam syn kop omheech,
betize út ’e slomme,
noch net te let as wachter;
hastich, mar net bang of kjel,
is hy op hoeven kommen.
In wite hûn stie foar him oer
te hymjen en te blaffen;
syn plicht rôp doe gefoelens
op, oars as by beide kij:
de drift om wreed te straffen.
Mar tsjin de kop kriich hy in stien,
dus is ’t der net fan kommen.
* Hendrik Voogd (1768-1839)
Skilderij ‘Bolle oanfallen troch in hûn’