september 26, 2016
![]() |
![]() |
![]() |
Op dizze kleare sneintemoarn seach ‘k trijeris it foarlân lizzen: it fiergesicht as fisioen, belofte fan it lân dat dizze winter rint al nei de jûn. En by de toer de farske grûn, Doe klonk it wurd oer Mozes’ dea Syn lichem hat gjinien wer fûn, Sa rûn ik mei nei bûten ta |
september 26, 2016
![]() |
![]() |
![]() |
Fan hurde stiennen ha se poarten boud, fan fûneminten oant de tuorren, de Snitsers wie dat wurk wol tabetroud, yn ’t bouwen libben se as bruorren. Sa riisden noard- en easterpoarte op, De wetterpoarte, fjouwer ieuwen lyn De wetterbôge wie foar ’t skippersfolk, Sa waard de iene berne op in skip, Hy foer nei Snits mei ’t rom fol klaai, Mar alle kearen kaam er wer werom Doe’t skipper Melle dêr sa feilich lei, Want lytse Willem hie in goed ferstân, De wetterpoarte wie it fêste plak Yn Leiden waard er oan de universiteit Sa waard de wetterpoarte fan stêd Snits |