mei 15, 2026
Grien is it kastke
mei in lyts rûn gat,
it berteplak foar mear
as ien, miskien wol sân
mei iepen snaffels
kear op kear.
Swart is de tiding
fan in heit of mem
dy’t eigen bern net mear
in ljochte takomst jout,
dy skuort ta raffels
kear op kear.
Sjoch it blaumieske
fleanen troch it gat,
hoe faak wol net, nea klear,
gjin takomst yn it sin,
mar each foar snaffels
kear op kear.
mei 11, 2026
fan Toon Kelder*
Hy wie de baas fan de SS
yn Dútske tsjinst yn Nederlân
en seach mei skerpe eagen
nei wat ôfwiek fan it Nazidom
en nei de skat fan ’t Joadendom.
In skat stie ek op ’t skilderij:
in famke mei in reade blom
en grutte blauwe eagen,
dat net ôfwiek fan it Nazidom,
dat Hendrik Seyffardt balte: ‘Kom!’
Hy wie de baas fan de SS,
koe dwaan en litte wat er woe,
sa kaam sy ûnder eagen
fan de generaal fan ’t Nazidom
op kosten fan it Joadendom.
It famke op it skilderij
kaam foar it ljocht yn ’t frije lân
en hold it rjocht foar eagen:
gjin misdieden fan it Nazidom,
wol leafde fan de reade blom.
* Toon Kelder (1894-1973)
Skilderij ‘Portret fan in jong famke’
Foto: De Telegraaf