november 6, 2026
Goadesoademiter,
sa flokten dy twa knapen
yn de timpel fan de god
dy’t mei syn hammer swaaide
foar felle flits en fûle klap,
sy hiene him te fiter.
Hiene dy twa maten
wol troch dat sy de timpel
skeinden fan de tongergod?
Sy waarden net kastrearre,
har earen bleauwen sûnder kleau,
te jong om oer te praten.
Ald genôch om nei de
see te gean foar ’t straffen
troch de floed, sy waarden oan
in peal bûn wylst de brâning
oer ’t strân nei beide jonges kroep,
har rop om help ferwaaide.
Net foar kening Redbad,
hy koe de drinkeldea net
oansjen, brocht de tongergod
in offer foar it libben,
sa hat er beide knapen ret.
oktober 31, 2026
Leauwe yn de iene tsjerke,
dy’t de iuwen troch foar hillich stiet,
in rotsfêst beaken yn de tiid,
dat streekrjocht wiist nei ’t ivich libben,
sjong dus mei it katolike liet.
Heart de pryster falske toanen,
slimmer noch, in liet dat hjir net heart,
dan brekt de tiid oan fan ferhoar,
wa’t kwea sprekt fan de iene tsjerke,
triuwt de wet oan kant, syn leauwe stjert.
Stjert it leauwe, ek it libben
hat gjin wearde mear foar God de Hear,
dy’t as Jahweh de dea foarseit,
in ketter heart net thús yn tsjerke,
elke katolyk is dêrmei klear.
Spui syn libben oer de strjitte
út en sleep him nei it folle plein,
dêr’t him de steapel wolkom hjit,
de flammen him de wet yndruie
fan in tsjerke mei de mis op snein.