juli 28, 2026
fan Mathijs van den Bergh
Sy hat net boarte yn de tún,
in tûkje op ’e grûn fûn
of út ’e hichte helle,
want dêr koe sy noch net by,
sy kin it net fertelle.
Har eagen binne ek net ticht
omdat sy leit te sliepen,
te dreamen oer har poppe,
want dêr komt sy net mear by,
sy kin him net beroppe.
It tûkje hâldt sy net stiif fêst,
har hantsje hat it krigen
om geasten te ferjeien,
want dy hâlde sielen fêst
dy’t nei de himel meie.
* Mathijs van den Bergh (1617-1687)
Skilderij ‘Portret fan in dea berntsje’
juli 18, 2026
fan ûnbekend*
‘Blank en swart’ joech oan de macht
fan Europeeske kolonisten,
macht dy’t joech oan har de grûn
dêr’t swart gjin rjocht op jilde litte koe,
it jild kaam ta oan wa’t it wisten.
Mar Mau Mau sloech al gau acht
op wat de eigen minsken misten:
macht dy’t joech de grûn werom
oan ’t folk op grûn fan sa’t it altyd west
hie, foar de tiid fan kolonisten:
‘Frjemdling, gean werom nei ’t lân
fan jimme heiten, lit ús krije
ûnôfhinklikheid, sa net
dan sil ús grûn read kleurje troch geweld,
al soarget dat fan noch mear lijen.’
Tweintichtûzen rekken dea,
dêr’t tûzen fan de kûgel krigen
yn de striid foar eigen grûn,
úteinlik kaam dy yn terjocht besit,
’t ferline sil der net om lige.
* Foto ‘Finzenen fan Mau Mau yn Kenia’