augustus 27, 2026
Wurdt de himel ynstabyl
en hingje wolken swierder
as de waarfrou hawwe woe,
dan fynt de bliksem rap it paad
foar’t fûle klappen falle…
in hjitte kop ferskroeit de siel.
As de mienskip ynstabyl
wurdt, ride trekkers fierder
as de greide nêst de pleats,
dan fine boeren rap it paad
en skinke tinne sûpe
út hjitte koppen, elk syn diel.
En feroaret it klimaat
fan see nei lân en fierder,
fûle buien barste los,
dan reitsje folken fan de kaart,
gjin kop kin dan noch tinke
oan ynstabile haast en haat.
augustus 22, 2026
fan Johannes Vermeer*
Hy hie har tusken earm en hert,
sa rûn hy nei de bakker
om har oan him te jaan
om’t hy him skuldich fielde,
net fanwege seks of sa,
mar wol om bôle foar syn bern.
Ut goederbêst hie hy har set
as pearel fol mei kleuren
om gjin figuer te slaan
dy’t him in skoaier fielde
by de bakker om de hoek,
sy bleau dêr earst om nei te sjen.
In sekssymboal is sy dus net,
al ha miljoenen eagen
har sjoen om acht te slaan
op wat sy skruten fielde,
sels Japanners mei gefoel
ha harren hert oan har ferlern.
* Johannes Vermeer (1632-1675)
Skilderij ‘It famke mei de pearel’