september 28, 2026
It leit der ljochtsjend hinne,
misse kin men it hast net,
it paad dat oer de Grienedyk rint
en wiist rûnom nei de natoer
mei tank ek oan de sinne.
Is men it paad hjoed bjuster
troch it hieltyd hinne wer:
earjuster rjochts- en juster linksôf,
men slacht gjin acht op de natoer,
rint taastend yn it tsjuster.
Sjoch dan net nei de hichte,
want de sinne makket blyn,
sadat men gjin Alwize sjen kin,
it ljochtsjend paad leit op ’e dyk,
rûnom is ek de lichte.
september 20, 2026
Koe sy de ear
net hâlde fan har gouden kroan
as keninginne fan de simmer?
Drûge hjitte lei har wol,
omdat de sinne bystân joech,
rekke sy rap fol.
De krânse bliuwt,
de blêden binne grien fan hoop
op takom jier, al wer in simmer
fol mei bloei út mannich sied
en is it wer sa hjit en drûch,
sjoch hoe’t sy ferspriedt.
Sy spriedt har ear
rûnom en sjongt op hege toan
as keninginne fan de simmer
’t liet mei ’t folgjende refrein:
‘De sinneblom bliuwt lang bestean,
hellet sels de ein.’