De Lemmer ûnder wolkeloften
mei in wynkrêft seis, in holle see
en folk dat kaam yn grutte kloften.

Twa skippers lieten ’t skûtsje lizze,
tolve reefden dûbel, wiene ree
want woene loft en see net misse.

De start mei skreppe, skuorre, roppe,
raze, ’t fleanend Hearrenfean op kop ,
sa bleauwen alle koppen boppe.

De Lemmer klom fan tsien nei trije,
klapte brûzjend yn de weagen op,
mar koe gjin priis of preemje krije.

Langwar skeat as in swan oer weagen
like wyt as ’t eigen fearrepak:
de preemje foar ferhearde eagen.

Mar Boalsert liet de fearren sakje,
stiek de mêst fier yn it wolkedak
en wjukke nei it tsiende plakje.

De Lemmer ûnder wolkeloften
seach de skûtsjes op ‘e holle see
en ’t weagjend folk yn grutte kloften.

It skûtsjelibben is betize
as de westewyn it spul soms brekt
troch twivel: giet it troch of net?
It kin as ’t skipsfolk reven stekt,
sa wie de rie fan waarsiswizen.

Dus lieten skippers harren bine
oan de line fan god meteo,
mar Teake* hie syn eigen wet:
‘Ik far foar fol en rop fan ho
as Dútslân komt mei syn marine!’

By Starum soe net striden wurde,
noch sportyf noch troch de Dútske float,
want wizen draaiden: it koe net!
Gjin twivel, mar wat no oan board
by lege mêst en hege swurden?

By Siete** kaam doe de marine
mei in wapenskyld fan Boalserts rom:
in minefeger dêr’t se net
mei foeren, dat syn broer*** wie stom,
ferslein en koe gjin peuk mear fine.

* Teake Brouwer fan de Heale Moanne
** Siete Meeter fan Boalsert
*** Loadewyk Meeter fan Huzum