De skeante oan de brede feart,
dêr wie it plak om stil te sitten
op ‘e earste drokke fiskersdei,
dat heit hat harren fangen leard,
mar sûnder fisk, se ha it witten.

Se seagen har de eagen út
hoe’t hjerringslynders fiskjes fongen
op ‘e earste drokke bernedei,
se joegen harren kroast de bút
en dûkten wer mei folle longen.

De drokte wie alhiel gjin pleach,
want nei it fiskjen kaam it rêsten
op ‘e hjerringslyndersdei:
de jongen op ‘e memmerêch
en heit fûn rêst nei ’t rappe bêst sa.