maart 17, 2022
fan Jean-Léon Gérôme*
It nôt dat yn de rûnte leit,
kaam op út goede grûn,
oerstreamd mei wetter fan de Nyl,
de boer liet dêr syn each oer gean
en rûsde… ’t wie genôch foar syn bestean.
Hy bleau net by de opbringst stean,
mar meande oant de jûn,
lei dêrnei kreas in rûnte oan
en helle doe de terskers op,
blynkapen krigen beide op ’e kop.
Sy moatte oeren derfoar gean,
gjin poat komt bûten ’t nôt,
de rûnte jout de fêste koers,
gjin bek krijt fan de boer de kâns,
hy hâldt de terskers draaiend yn balâns.
Sels bliuwt er op syn plakje stean,
al draaiend mei de stap
fan beide terskers foar it lean.
* Jean-Léon Gérôme (1824-1904)
Skilderij ‘Nôt trêdzje yn Egypte’
maart 10, 2022
fan Viktor Safonkin*
As gjin begrutsjen út ’e rots
delkomt, mar stiel de kop opstekt
mei kettings om te binen,
messen foar de teare hûd,
dan wit men dat de hel losbrekt.
Wannear it leger by de berch
delkomt, in rige sûnder ein,
gjin doekjes om te winen,
mar mei wapens foar it bloed,
dan reagearret men ferslein.
Mar net as ’t bloed troch ieren streamt
streekrjocht ferbûn mei hiel it hert
dat iepenstiet foar ’t libben
fan it teare bern yn noed,
dan hat de ingel dêrmei ret.
Har wjukslach rûzet tsjin geweld
in widzesankje foar it bern
as middel tsjin in trauma,
driigjend mei syn duorjend lûd…
bern ha de ingel as har fan.
* Viktor Safonkin
Skilderij ‘Beskermingel’