Se sizze, Ket is yn syn bylden saai,
hat dingen op ‘e doeken set
dy’t sprekke fan it sljochtweihinne,
wat seit de minske no in aai
en krekte broadsjes hoecht er net.

Ik wit, myn skilderaard is net spontaan,
mar djipte stribje ik wol nei,
in rêst as ’t libben ûnder wetter,
it sweven yn de oseaan
met krekte broadsjes en in aai.

Se sizze, mar der is gjin sizzen fan
as ’t byld sprekt fan de djippe wei
fan al dy sljochtweihinne dingen,
bysûnder libben wurdt it dan
mei krekte broadsjes en in aai.

* Dick Ket (1902-1940)
hie earst in brede skilderstyl.
Sirka 1930 gie er oer op
it minusjeus werjaan fan
gewoane dingen.