Kobbekoppen

admin

oktober 26, 2016

Kobbekoppen

As in peal krekt boppe ’t wetter
stiet er heinend weach foar weach,
mar klotsend strike se foarby;
de fraach is: wannear keart it tij
en wurdt syn oansjen better?

Nachts falt yn de help fan boppen,
strykt de wyn kâld oer it wiet,
bestjurret byldzjend weach foar weach,
in ljochte streaking foar it each
al dy beferzen kobben.

Lit se sitte yn de rige,
efkes as wie ’t mar foar ’t byld,
no noch mei wite winterkop,
mar daliks fleane se wer op:
it libben kin net lige.