Op knibbels leit sy foar it griis
fan jiske fan har leave man,
ferstruid op ’t bûten fan Megara,
troch Atene deadlik yn de ban,
foar har is ’t barren noch in griis.

De rom fan Phocion wie grut,
syn wiisheid spriek de minsken oan,
mar dy waard yn de steat net sparre:
deadlik wie de fal fan toan en troan,
mar stoisynsk bleau noch syn wurd.

Gjin steapel kaam der foar de brân,
want jiske makke ’t libben grau,
dus fan Atene nei Megara
reizge rouwend Phocion syn frou,
wiis mei ’t ferstruide yn de hân.

* Nicolas Poussin (1594-1665)
liet as skilder de Grykske
en Romeinske kultuer sprekke.
Yn dy wrâlden socht hy idealen
om te ferbyldzjen.