oktober 6, 2022
fan David Bailly*
Hy is sa âld as op ’t portret,
de skilder doe’t er jonger wie
mei yn de hân de lange stôk,
doe koed er noch syn slaggen slaan,
mar no’t er âld is, slagget him dat net.
De skilder hat yn ’t libben leard
dat hy net baas is oer de tiid,
dy giet foar elkenien syn gong,
dêr kin gjin minske wat oan dwaan,
lit stean dat hy syn libbensjierren keart.
Dus byldet hy it libben út
mei ’t soadsje dat op tafel leit:
de pearelketting en ’t papier,
de deadskop om sa oan te jaan
dat op ’en doer elk minskelibben slút.
It is mei sizzen net te dwaan,
sadwaande brûkte hy ’t pinseel
om oan te jaan de idelheid
as men mei sier syn slaggen slaan
wol, want dan slacht it samar troch nei waan.
* David Bailly (1584-1657)
Skilderij ‘Vanitas mei portret fan de skilder’
september 29, 2022
fan George Grosz*
Lang libje sil de maatskippij
dy’t steunt op pylders fan de macht:
aristokraat, nasjonalist,
sosjale demokraat en pryster,
dus sljocht folk: ‘Jou acht!’
Sjoch him mei ’t bierglês yn de hân,
de holle fol mei kriichsgeweld,
dêrnjonken de nasjonalist
mei omkeard op ’e kop de pispot,
dus sljocht folk: ‘Macht telt!’
Sjedêr de wiere demokraat
mei ’t flachje foar syn flink pamflet
mei wurden opgeand yn de mist,
lykas de seine fan de pryster,
dus sljocht folk: ‘Te let!’
Hearst dêr al stampen de soldaat
en sjochst it lôgjen fan it fjoer
foar ’t sljochte folk dat oars net wist
as dat de machtigen ’t wol wisten,
foar harren is it oer.
* George Grosz (1893-1959)
Skilderij ‘De steunpylders fan de maatskippij’