Hy wie in man fan merk en merke,
skôge ’t libbenspaad as skilder en akteur,
wie foar de oar in frjemd sinjeur,
mar seach himsels it leafst as sterke.

Bandyt, sa sterk wie oarmans sizzen
oer Salvator Rosa, revolúsjonêr,
sels fûn er him in fiere stjer
om ljocht en skaad op ’t sterkst te lizzen.

In filosoof, dat woed er wêze
op ’t portret, dus: ‘Swij, behalve as it wurd
wint boppe stilte út oan nut’,
sa stiet brún op it boerd te lêzen.

Sa hat er him ek portrettearre,
clair-obscur, ien each as stjer yn it hielal,
de tinne lippen opinoar,
in man dy’t swijend protestearre.

* Salvator Rosa (1615-1673)
wie in Napolitaanske keunstner,
dy’t allinnich wurke as er
‘de krêft fan de ekstase fielde’.