Hoewol’t syn namme spriek fan ’t bern,
koe ’t oansjen lûdop sprekken lije,
kaam er oer as lang en stoer
en liet er ’t each nei boppen sjen
om him oan ’t himelblau te wijen.

De himel fûn er yn Parys
en ’t Frânske lân om yn te swalkjen,
swier wie ’t libben en in toer
om ’t moed te krijen yn de hys,
ûnwennich wied er nei syn folkje.

Mar yn de kleuren spriek er mei
de himel dy’t er heech ferrize
liet, in fier symboal fan oer-
al thús mei ’t folle langstme nei
it lân dat faak lei yn de dize.

* Johan Barthold Jongkind (1819-1891)
wie yn syn keunst in foarrinder
fan it ympressionisme.
Hoewol’t er in swier en iensum libben hie,
wie dat net te sjen yn syn skilderijen.