Lit twa riken mei deselde grins
lykweardich harren rykdom diele:
fan Egypte giet de reis nei Nubië,
in Nubysk skip fart wol werom,
mar giet de fracht fan mins nei mins?

Toetanchamon, farao fan ’t lân
dêr’t hearskers har as goaden fielden,
liet syn macht de Nyl opgean nei Nubië,
de fraach wie wat moast doe werom,
de skatting gie fan hân nei hân.

Amenhotep Hoey, de heechste foarst
fan Nubië, moast inkeld diele:
’t skip mei goud en stiennen foer út Nubië
de Nyl oer, mar neat kaam werom,
Egyptes reis wie fierwei ’t koartst.

* Muorreskildering yn de grêftombe
fan Amenhotep Hoey