As ik myn plak op ’t beaken ha,
dan praat it minskdom oer dat kring
dat wol wer op ’t ekstreme ta,
hy is ’t dy’t ús it ûnheil bringt.

Mar ik bring inkeld ’t boadskip oer
fan skiere loft mei read deryn,
dan is ’t noch mar in koarte doer
of ’t komt safier: in knoarre wyn.

En altyd stean ik wer fersteld
dat ’t minskdom nei myn boadskip heart,
orkaanbestindich ark bestelt,
my tinkt ’t moat komme út ‘e stêd.

It beaken stiet dan kabelfêst
as wie it myn idee, no sa,
ik bring it heil út goederbêst
en flean nei ’t oare beaken ta.