Ze zeggen dat hij heeft gezaaid
de sterren en planeten,
niet de zwarte gaten in ’t heelal;
nog altijd heeft hij niet gemaaid,
maar ’t is geen kwestie van vergeten.

Nog zaait hij met een breed gebaar
om gaten mee te dichten
vóór de vuurdoop en de diepe val,
maar ’t spruit niet uit, laat staan een aar
wuift in de wind… waarom niet zwichten?

Omdat hij op de aarde zit,
geblinddoekt, vastgeketend
aan de witte hoop, die groeien zal
nadat de eerste halm met pit
en al de keten doet vergeten.

* George Frederick Watts (1817-1904)
was een Engelse schilder en beeldhouwer,
die sterk beïnvloed werd door
de Italiaanse kunst.
Schilderij ‘De heelalzaaier’
Schilderij ‘De hoop’  

Zij heette Isabel
en had zich donker aangekleed,
wat bij de entourage paste;
zij hield de rand al beet
en wist het zeker wel.

Er zat geen drank als rum
of wodka in de aarden pot,
wat niet bij ’t liefdesleven paste;
zij wou een kruidig lot
met veel basilicum.

De witte rozen op
de rand verbeeldden zuiverheid,
verlost van vuil en etter;
zo zou ze zijn gewijd
aan Venus’ roze kop.

Verwelkte rozen zijn
uiteindelijk het resultaat
van kruiden wekken etter,
de pijl die het zo laat,
een appel voor de gein.

* John White Alexander (1866-1915)
was een Amerikaanse illustrator
die in Europa studeerde.

** Dante Gabriel Rossetti (1828-1882),
zoon van een Italiaanse vluchteling,
combineerde schilderen met dichten.