It barde yn de âlde tiden
dat it stiel fan trije swurden klonk:
in fûle oprop om te striden.

It wiene twa kear trije bruorren
yn takomstich fjochtsjen mei elkoar,
mar lûd klonk ’t gûlen tusken muorren.

De susters hiene in relaasje
mei de manlju fan de tsjinpartij…
wa hearde by de rjochte naasje?

De heit brocht lykwols trije swurden
foar de soannen, striidber rikkend fier,
sy swarden mei famyljewurden.

It wiene susters dy’t it seagen,
hearden fan it libben én de dea
en winsken dat it wie in leagen.

* Jacques-Louis David (1748-1825)
wie hôfskilder fan Napoleon.
Hy skildere û.o. histoaryske tafrielen. 

Hy hat it goud fertsjinne
op syn hurde kop,
it hâldt no ienkear op,
wat is der noch te winnen?

De helm hat fan de fijân
west, is no fan him,
wat jout dy gouden glim:
in âldman is gjin frijman.

De dea sil him gau sjitte,
gjin kûgel rekke him
as kolonel mei stim
dy’t raasde om te hjitten.

No moat er ’t mar ferjitte
syn legermacht mei glim.

Sy hat de wrâld te winnen
mei har krollich hier
as helm, ’t is mear as sier:
mei har gesicht de sinne.

* Rembrandt (1606-1669)
Skilderij ‘De man mei de gouden helm’
Skilderij ‘Jong famke by it finster’