Se fûn in koer tichtby in planke
dy’t al surfde yn it einebrein
as eilân út ‘e wei;
se hat doe tolve aaien lein,
nij libben, mar de dea benei.

De koer is yn it wetter sakke,
wat traumatysk wie foar pyk út aai,
net mear foar sizzen ree;
de planke like fierste saai,
it lei him oan ADHD.

It jonge spul wie net te hâlden,
want der wie gjin pikeritalin
yn ’t boppewetterryk;
wat hie foar mem it noch foar sin,
in libben oan de dea gelyk?