Wat stikken?
Syn eigen mouwen sieten raffels oan,
syn hûn hie skurve plakken op ‘e hûd,
hy wie fan earme lju de soan,
wat woe dy fint, ferdikke!

Neat stikken!
Hy goaide wol, mar mei in stikje hout,
der achteroan, it siet syn hûn yn ’t bloed,
gjinien waard rekke, it wie fout,
sa woe dy fint, ferdikke!

Yn stikken!
Hy seach dy fint yn hûndert partsjes stean,
it wie fansels syn fantasy, mar goed:
de raffels yn de kreaze klean,
in skurve hûd, potdikke!

* Pablo Picasso (1881-1973)