Nei de deade see

admin

november 13, 2016

Nei de deade see

fan Paul Nash*

De striid set fleanend heech útein
mei trommeroffel en trompet,
dy’t opklimt nei de heechste toan,
de grinzen oer jildt dan as wet,
der is gjin hâlden oan.

De loftmacht fleach oer lân en see,
it ronken klonk as marsmuzyk,
de hichte like op in troan,
de grinzen oer foar ’t grutte ryk,
der wie gjin hâlden oan.

De delgong komt dan ûnferwacht
mei ’t hege fluitsjen fan de dea,
de lichte leit by nachtljocht ree,
de grins oer mei de lêste bea,
dêr is de deade see.