De stip stiet oan ’t begjin
fan ’t maitiidskleureflak,
dat kriget earst syn sin
as tûzen stean teplak.

De bôge yn de rein
biedt alle kleuren oan
foar ’t lânskip sûnder ein,
dat opkomt yn de moarn.

De moarntiid struit it ljocht
yn kleuren blau en wyt,
dy’t skimerje ek troch
wat ûnder leit en stiet.

De blêden jouwe stip
foar stip in heech gefoel,
it paad, klear foar in trip,
kin maklik sûnder doel.

Begjin of ein, gelyk
is ’t opgean yn ’t patroan
fan stippen, gjin ûntwyk
by ’t maitiidsmachtsfertoan.

* J. Thorn Prikker (1869-1932)
skildere earst yn de trant fan
it symbolisme en letter fan
it pointillisme.