december 19, 2021
fan ûnbekend*
Yn Brave New World
koe elkenien him rêde
op it fûnemint fan rede,
wittenskip dy’t útrûn
op technyk, in wrâld fan frede.
Yn Brave New World
hie ’t minskdom neat te sizzen,
útsein tsien dy’t strang regearren
mei de wittenskip dat
nimmen hoegde ier te stjerren.
Yn Brave New World
wie elkenien tefreden
yn syn eigen sletten klasse:
alfa, bêta, gamma,
delta, epsilon, dat passe.
Yn Brave New World
wie eigenheid net wolkom,
fuort mei eigenwize keunsten,
Iislân as bestimming,
ienheid krige alle geunsten.
Lit my mar stean,
ik kin mysels wol rêde,
foar de eigenheid de reden
rjocht de rêch te hâlden,
mei sa’n libben ha ik frede.
* Foto ‘Aldous Huxley’,
skriuwer fan ‘Brave New World’
december 5, 2021
fan ûnbekend*
Gjin see kin ’t leger keare
as it stribjen is de macht
oer lange grinzen hinne,
langer as it eigen lân…
de macht is oan de hearen.
Soldaten moatte sjitte
op kommando fan de macht
dy’t út is op it winnen
fan gebiet yn fijâns lân…
de hearen kinne ’t witte.
Japanske hearen jouwe
inkeld op Sinezen acht
as sy har skikke wolle
nei it fjoer fan ’t bruorrelân…
de broers dy’t skeine frouwen.
Gjin sekken kinne keare
’t stribjen nei de heechste macht
dat spûket yn de hollen
fan hearen yn it heitelân…
sy wurde dekorearre.
* Foto ‘Sinezen achter de barrikade
yn de Japansk-Sineeske oarloch’