augustus 22, 2026
fan Johannes Vermeer*
Hy hie har tusken earm en hert,
sa rûn hy nei de bakker
om har oan him te jaan
om’t hy him skuldich fielde,
net fanwege seks of sa,
mar wol om bôle foar syn bern.
Ut goederbêst hie hy har set
as pearel fol mei kleuren
om gjin figuer te slaan
dy’t him in skoaier fielde
by de bakker om de hoek,
sy bleau dêr earst om nei te sjen.
In sekssymboal is sy dus net,
al ha miljoenen eagen
har sjoen om acht te slaan
op wat sy skruten fielde,
sels Japanners mei gefoel
ha harren hert oan har ferlern.
* Johannes Vermeer (1632-1675)
Skilderij ‘It famke mei de pearel’
juli 28, 2026
fan Mathijs van den Bergh
Sy hat net boarte yn de tún,
in tûkje op ’e grûn fûn
of út ’e hichte helle,
want dêr koe sy noch net by,
sy kin it net fertelle.
Har eagen binne ek net ticht
omdat sy leit te sliepen,
te dreamen oer har poppe,
want dêr komt sy net mear by,
sy kin him net beroppe.
It tûkje hâldt sy net stiif fêst,
har hantsje hat it krigen
om geasten te ferjeien,
want dy hâlde sielen fêst
dy’t nei de himel meie.
* Mathijs van den Bergh (1617-1687)
Skilderij ‘Portret fan in dea berntsje’