januari 13, 2026
fan Peter Paul Rubens*
Sjedêr de lytse Herkules,
soan fan god Jupiter,
dy’t frjemdgong mei Alcmene,
de mem dy’t neat joech om har soan,
sadat hy kaam oan ’t boarst fan Juno,
doe ûntstiene stjer nei stjer.
Sjedêr de heit-god Jupiter,
op ôfstân fan syn soan,
tichtby de earn en bliksem,
syn selskip op ’e himelwei,
hy lit it soargjen oer oan Juno,
sjocht it ûnferskillich oan.
Sjoch Juno lytse Herkules
it boarst jaan nei’t har wein
dy beide brocht hie, lutsen
troch pauwen op ’e himelwei,
sy naam de taak oer fan Alcmene,
dêrmei wie net alles sein.
Sa wyld dronk lytse Herkules
dat spatten út it boarst
feroaren yn de Molkwei,
in wei sa’t it no ienkear moast.
* Peter Paul Rubens (1577-1640)
Skilderij ‘De berte fan de Molkwei’
december 17, 2025
fan Sámal Joensen-Mikines
Lege wenten, see, in rots,
it lânskip fan Mikines,
dêr’t de skilder berne waard
en syn namme oan ûntliende,
beide melangoalysk op ’e kaart.
As it lânskip sprekt syn taal,
dan harket hy mei sân pear
earen nei syn eigen aard,
wol dêroan syn namme bine:
‘Oant de dea bliuwsto myn libbensmaat.’
Lit de sinne tusken rots
en wenten skilderje
de see: de weagen as wyt paad
om syn lânskip te ferbinen
mei wat leit wat fierder op ’e kaart.
* Sámal Joensen-Mikines
Skilderij ‘Altyd de see’
Mikines (Faeröereilannen)