Fier oer de midden fan de dei,
te hastich, mei in holle mage,
drafke sy nei skiere kimen,
naam it skip foar eagen mei,
dat laden wie mei fjirtjin fragen.

Sy wie te ier op ’t hege dún
en frij fan wat yn ’t wurk te dragen
foel, mar net wat yn har weage;
foar har eagen wie it brún
en laden mei wol hûndert fragen.

De lêste strielen skeaten fjoer
doe’t donkerbrún it skip opdage
mei de heit fan al dy fragen;
syn beskie joech grif wer stjoer
foar withoefolle drege dagen.

* Jozef Israëls (1824-1911)
Skilderij ‘Faam op in dún’

** Hendrik Willem Mesdag (1853-1894)
Skilderij ‘Foar de Hollânske kust lâns’