Wêr silst hinne, jonge,
sjochst grimmitich, bist oerstjoer?
Do litst my net dyn eagen sjen
en dêr kin ik net oer,
do bliuwst op ’t lêst myn bern.

Wat silst dwaan, myn jonge?
Kinst net folle mei dy dolk,
dus lit mar thús, ik tink derom,
wy binne dochs ien folk,
it Noarske rjocht is rom.

Lyts genôch dat eilân,
dêr wie gjin ûntkommen oan
foar folk dat folle rommer tocht
as mem har rjochtse soan,
dy’t bloed seach as syn rjocht.

* Akseli Gallen-Kallela (1865-1931)
Skilderij ‘Bruorremoard’
Skilderij ‘De Keitelemar’