Peaske

admin

oktober 6, 2016

Peaske

Ik fûn him by it hôf
dêr’t Jezus hong al jierren
oan it krús, sa dea as stien.
Syn eagen wiene dof,
in tizeboel de fearren,
elk wie om him hinne gien.

Goed freed rûn nei de snein
en ik seach it lemieren
opgean oer it hoopjend grien.
Gjin wurd waard doe noch sein,
de stilte kaam fan fierren
op my ta, sa wyt as ien.

Mar ’t wiene twa dy’t oan
de wrâld it boadskip brochten
oer in libben op ‘e grins
fan winter nei in moarn
dy’t gûnzjend klonk fan fljochten
ingels tusken God en mins.