It gie wat minder as de winsk
wie fan de generale stêf:
de leechte fan de ierde,
ferskroeid en feal, wie as it grêf,
hie oan gjin Frânsman wat te bieden.

It gie nei Moskou, sûnder mis,
mei mûlen smachtsjend fan de toarst,
dy’t sloarpen giftich wetter;
de lea ferskroeiden fan de koarts,
de tiid rûn troch, ’t waard stadich letter.

It gie net sûnder fûle striid
by Borodino, skot nei skot,
in fjildslach as de tonger,
de Rus hold iepen ’t Frânske lot,
it gie op Moskou oan mei honger.

* Louis Lejeune (1775-1848)
Skilderij ‘Slach by Borodino’