Wêr’t eagen doarmen,
dêr weage it wiet
fan Haarlem syn marren,
sjongend it âlde liet
fan twirkes en stoarmen.

Wêr’t foeren de Geuzen,
dêr wie de Spanjoal
om rjochten oer Haarlem,
fuort mei de wrede boal,
lang libje ús reuzen!

Troch withoefolle stoarmen
waarden trije marren ien,
de weagen easken Haarlems rjochten,
’t wie mei de rêst fan boargers dien:
‘O Heare, ha mei ús erbarmen!’

De Heare joech de breinen
ynsjoch: lis de mar mar droech
as neibyld fan de earste skepping,
dan brûke boeren grif de ploech…
en sil de baan it fleantúch heine.’

* Jan van Goyen (1596-1656)
Skilderij ‘De Haarlemmer mar’

** Plattegrûn fan de Haarlemmer mar