september 6, 2020
fan ûnbekend*
Kin in ketter hillich wurde,
Jeanne d’Arc, jongfaam noch mar,
dy’t har as man ferklaaide,
foar de Frânsman moedich focht,
har dieden fangt men net yn wurden.
Lit de dieden fan har tsjûgje,
Jeanne d’Arc wie neat te bar,
al wie Gods stim har hillich,
dy’t se somtiids hearre mocht,
sy soe foar Him har knibbels bûgje.
Nei oerwinnings finzen nommen,
waard sy as in bist ferkocht,
de Ingelsman, skynhillich,
seach har foar in ketter oan,
doe is se yn it fjoer omkommen.
Mar it wie fiif iuwen letter
dat de paus seach har yn ’t ljocht
fan hilligens, hy klaaide
har yn frommens op ’e troan,
befrijd wie Jeanne d’Arc… gjin ketter!
* Skilderij ‘Jeanne d’Arc, de faam fan Orléans’
september 5, 2020
fan ûnbekend*
Noch hie ik net genôch sjoen:
de stream fan in rivier kaam
my foar eagen, helder as kristal
wie ’t wetter út ’e troan fan God
en dy fan ’t Laam.
Op strjitte, yn de midden,
dêr stiene libbensbeammen,
ek oan beide kanten fan de stream,
se jouwe elke moanne frucht,
dy plôket men.
Fan ’t blêd wurdt elk wer better,
dan is der gjin ferflokking
mear, gjin sinne en gjin lampeljocht,
want God de Hear beskynt ’t hielal
mei mins en ding.
* Yllustraasje ‘Libbensbeam’