september 8, 2020
van Vincent van Gogh*
Ik ben de zwijger met de schep
en luister met mijn ene oor,
het tweede hoort geratel
boven ’t ruisen van de sterren uit
of zijn het de cipressen?
Ik ben de spreker met de hoed,
die afsluit mijn beperkt gehoor,
zodat ik verder ratel
boven ’t ruisen van de sterren uit
of zijn het de cipressen?
Ik ben de voerman op de bok
en rijd vanavond rustig door
met rechts en links geratel
boven ’t ruisen van de sterren uit
of zijn het de cipressen?
Dus ga ik door voor alle drie
en zonder dat ik iemand stoor
schep ik de vrouw, die naast mij
zit, ook pratend achter mij, zij uit
zich over de cipressen.
* Vincent van Gogh (1853-1890)
Schilderij ‘Straat met cipressen
onder een sterrenhemel’ (detail)
september 7, 2020
It wie net om de toer te dwaan,
hoewol’t dy dúdlik kaam yn byld,
it rûn tsjin healwei fjouweren;
it wie de dei fan byld nei byld,
it is mei sizzen net te dwaan.
Hy* wie gjin man fan ’t lêste wurd
en swijde leaver, hold him stil
wylst hy mei ien each skildere;
hy rekke fierste ier út byld,
syn bylden komme no oan ’t wurd.
De bylden litte him ek sjen:
de skilder mei in eigen styl,
dy’t each foar ’t Fryske lânskip hie,
it kaam dynamysk klear yn byld,
men kin it tusken wurden sjen.
* Marten Groenhof silger
