februari 25, 2021
fan Jheronimus Bosch*
Sjoch, bêste lju, wat ik hjir doch,
ik lit oan jim in dopke sjen;
wylst jimme achtslaan op ’e ûle
yn de koer, gean ik wol troch
mei wat ik sûnder dopke kin.
Sjoch, bêste lju, it is no fuort,
it foel net yn de ûlekoer,
ik ha it ek net yn de mûle,
want oars spuide ik raar guod
en wie myn demonstraasje oer.
Sjedêr, hjir ha ’k it dopke wer…
mynhear, jo bûge fier foaroer,
ik ha wol troch wat jo bedoele:
‘Gûcheljend is hy in stjer,
mar fan syn spul snap ik gjin moer!’
Sjoch, bêste lju, net achterom,
want oer de hollen fljocht gjin dop,
jim hoege ek net ta de ponge,
’k doch it inkeld foar de rom,
jild lit my kâld, no hâld ik op.
* Jheronimus Bosch (1450-1516)
Skilderij ‘De gûchelder’
februari 24, 2021
fan ûnbekend*
Ik seach de seraf-ingels stean,
se stiene om de hege troan fan God
en hiene allegear seis wjukken.
‘De Hear is hillich, trije kear,
syn gloarje eaget as in skat!’
sa songen sy de Hear ta ear.
Ik wie ferbjustere en stil,
wat hie ik noch te sizzen foar Gods troan
as man ûnsuver op ’e lippen,
lykas it folk, dêr’t ik mei praat;
mei eigen eagen seach ik oan
de almacht oer de serafs spraat.
Doe fleach in seraf op my ta
mei yn de tange knypt in koal, dy’t gleon
wie, sa fan ’t alter nommen, roerde
my sêft de lauwe lippen oan
en sei, as wie ik wurden freon:
‘Do stiest no suver foar Gods troan.’
Ik hearde doe de stim fan God:
‘Wa stjoer ik as myn boade nei it folk?’
‘Hjir bin ik, Hear, stjoer my as boade!’
bea ik my oan, mar frjemd genôch
waard ik in ûnbegrepen tolk…
wie ’t boadskip fan de Hear omdôch?
Ik wie ferbjustere oer wat
God sei, dat alle lân derhinne lei
foar wyld en ’t hiele folk fuortjage
waard, dat der wie gjin hâlden oan;
útsprutend libben kaam dêrnei…
dat lûd klonk ek fan God syn troan.
Yllustraasje ‘Ingel mei in gleone koal’