maart 5, 2021
fan Jean-Léon Gérôme*
As flechtling kaam sy yn Athene,
moaier dame wie der net,
sy ynspirearre mannich keunstner,
libbe faak net nei de wet:
‘hâld it lichem frij fan geunsten’.
Sadwaande moast sy yn de rjochtbank
komme, rjochters by de fleet;
har advokaat ûntbleate ’t lichem,
kriich sa al dy manlju beet
by wat oars as har gewisse.
Dat Phryne hoegde net te flechtsjen,
moaier útsicht wie der net
doe’t sy mei Eros troch Athene
rûn, net bûn mear oan de wet,
elke man koe sy doe winne.
* Jean-Léon Gérôme (1824-1904)
Skilderij ‘Phryne foar de Areopagus’
maart 4, 2021
fan Vincent van Gogh*
Sy hat it wurd, it heechste,
mei de stipe fan de frije hân,
de oare hâldt him by de mouwe,
ek as stipe, want de grûn is hurd
en ûnegaal… sy ha in hechte bân.
Hy is net mear sa linich,
hat de eagen rjochte op ’e grûn,
omdat de frou yn him fertrouwen
hat, sa hâldt er beide wol oerein,
genietsjend fan de wûndermoaie jûn.
De beammen mei oliven
rûzje ’t wolkom, biede oan de frucht,
gjin slang krûpt oer de kromme tûken
as nei Eva yn it paradys…
troch ’t drokke praat ûntsnapt har soms in sucht.
Al is it mar in skyltsje,
foar de moanne jout it strieljend ljocht,
romantysk oant de fierste hoeken…
sy is stil, it lêste is krekt sein:
‘Hasto hjoed alris oan ús troudei tocht?’
* Vincent van Gogh (1853-1890)
Skilderij ‘Kuierjend pear by moanneljocht’