november 8, 2016
|
|
|
| fan Magnus Enckell* fan Pekka Halonen** De nacht wie foar ’t gefoel mar koart, sa djip hat hy yn ’t ûnbewuste taast nei bylden fan de drege dei: in neaken fielen fan it moat, want altyd hat de foarman haast.
De rille rint him oer de lea As jongste set er him teskrep
* Magnus Enckell (1870-1925) * Pekka Halonen (1865-1933) |
november 8, 2016
|
|
|
Sy sit heech boppe wetter, Sy fangt mei soartgenoaten Sy praat heech boppe wetter |