Swiere sier

oktober 25, 2016

Hy sloep by ’t stille wetter lâns
dy earste kleare nacht
en kaam der net oerhinne,
naam de boppegraad yn acht,
mar wachte op syn kâns.

Doe sloech er ta, noch net mei macht,
it reid bleau yn balâns,
mar ’t wetter wie bestjurre.

Gjin noed noch foar de âlde beam,
dy’t skean stie nêst de sleat,
syn stam soe it wol hâlde;
mei syn taaie tûken bleat
fersonk er yn de dream.

Doe striek de wyn oer ’t wetter, skeat
de drippen yn it neat
en sierde swier de stâle.

Recente berichten