Haarlem seach de Spanjaard, man en macht,
yn oantocht, liet de klokken slaan,
mei man en frou gie ’t nei de muorre,
Kenau stie dêr om befel te jaan
oan froulju yn har eigen dracht.

Kenau, myte fan de hellefeech,
de werklikheid joech har it plak
fan fûle barrikadeboufrou…
of se smiet mei pannen fan it dak,
sa stie se muorrefêst en heech.

Simonsdochter, hannelsfrou yn hout,
foer letter nei it noarden ta
en foel yn hannen fan piraten,
gjin begrutsjen woe dy fijân ha:
se waard de weagen tafertroud.

* Charles Rochussen (1814-1894)
Skilderij ‘It belis fan Haarlem’