It waar wie min, de twirren jagen
storein oer ’t ferlitten oard
mei inkeld stêven rinnend nei ien punt;
sa wiisden waar en stiel nei noard
as wie ’t yn ’t lêste fan de dagen.

Mar ’t wie de nije tiid dy’t dage,
rôljend dreunde ’t meunster oer
de parallelle spoaren nei ien punt;
it blaasde reek, koe rêst noch doer,
hystearysk sa’t it fierder jage.

Mar koe in doek sa’n meunster drage
yn in flaach dy’t wiske foarm
en kleur fan ien dy’t draaide om ien punt?
Sa’n gek ferkearde yn in stoarm,
hystearysk yn syn lêste dagen.

* William Turner (1775-1851)
wie in Ingelske skilder fan
foaral seegesichten.
Doe’t er santich jier wie,
makke er it ôfbylde skilderij,
dat it publyk fanwege de styl
net wurdearje koe.