It oansjen fan in pauwesturt
is ’t wûnder fan in hûndert stjerren
yn in bôge, wol by ljochtskyndei,
betsjoening wurdt it bern yn wei,
it wjukket op dy fearren.

It famke sjocht it hingjen oan
fan kop en sturt, de brede fearren
fan de wjukken binne noch te sjen,
de kleuren ha de glâns ferlern…
bern ha gjin weet fan stjerren.

* Rembrandt (1606-1669)
Skilderij ‘Stillibben mei deade pauwen’