Saskia, dêr stiesto dan,
do kinst my wol bekoare,
mei dyn blommestêf en -kroan
set ik dy op ‘e troan,
want foar dyn skilderjende man
bisto goadinne Floara.

Hasto, leave Saskia,
it Fryske grien foar eagen,
witst wol, doesto wiest de breid,
foar my de hearlikheid
fan ’t hôf fan Eden, wie ’t net sa
dat dêr de fjilden weagen?

Saskia, do bist de frou
dy’t bloeit mei tolve blommen,
yn ferwachting fan de frucht
en lykas Floara sljucht
op trochgeand libben, no al trou
oan wat djip yn dy slommet.

* Rembrandt (1606-1669)
Skilderij ‘Saskia as Floara’