november 10, 2022
fan Frans van Mieris*
Se hat it wurk krekt rêste litten:
it draaien oan it grutte tsjil
om út ’e wol de trie te spinnen,
se stribbet sa in deugdsum libben nei
en lit dat oan har beppesizzer witte:
‘It is no tiid foar ’t deistich brea,
it earste stik snij ik foar dy,
teminsten asto harke hast
nei heit en mem en ek de Hear,
doch no de hannen gear.’
Se hat har stânpunt nea ferlitten,
hoewol’t se meastal sitten hat
om út ’e wol de trie te spinnen,
se nimt it jonkje yn har stribjen mei,
hy moat de bea foar ’t miel net sjitte litte.
* Frans van Mieris (1635-1681)
Skilderij ‘It gebed foar it miel’
november 9, 2022
fan ûnbekend*
Jeremia
Ik bin roppen om te sizzen
dat net roppen binne de profeten
dy’t net harkje nei Gods wurd,
want mear hat Hy net tsjin har sein,
oars hiene sy it folk de rie
wol jûn te kearen op ’e wei
dy’t wis fiert nei de ein.
Harkje net nei dy profeten,
want sy ha har eigen fisioenen,
dy’t net strike mei Gods wurd;
tsjin lju, behurde yn it kwea,
wurdt sein: ‘It komt mei jim wol goed.’
Syn wurd, dêr harken se net nei,
in stoarm brekt har de lea.
Hoe’t Jeruzalems profeten
lige, is in ôfgriis yn Gods earen,
harren wurd sprekt tsjin syn wurd,
oan Sodom binne se gelyk,
Gomorra oan Jeruzalem,
fergif komt op har kweade wei,
har lichem wurdt ta lyk.
Foto ‘Stoarm’