juni 16, 2018
fan Elias van den Bossche*
It giet fier boppe myn ferstân
út wat der allegearre bard
is sûnt wy oan de tafel ieten,
ik kriich it plak oan Jezus’ rjochterhân…
mar ha ik my hjoed ward?
’k Bin mei syn mem nei boppen gien,
har soan hong doe al oan it krús,
ik hear noch hoe’t se súntsjes gûlde,
tegearre ha wy earst op ôfstân stien…
wa fielt him dêr no thús?
Ynienen hearden wy syn stim,
fan boppen ôf seach hy ús oan,
syn eachopslach sil ’k nea ferjitte.
Tsjin my sei hy: ‘Sjedêr, dit is dyn mem.’
Tsjin har: ‘Dit is jo soan.’
It giet noch boppe myn ferstân
wat sein is boppe Golgota,
’t gefoel sprekt fan in hechte bân.
* Elias van den Bossche (sirka 1600-1620)
Ets ‘Kristus oan it krús’
juni 15, 2018
fan Julius Troschel*
Yn deselde oere berne
mei ferskil fan nacht en dei,
sa libben Amphion en Zethos,
beide stribben rjochten nei
en namen wraak foar it ferlerne.
Zeus wie harren heit, syn soannen
hiene in prinses as mem,
dy’t Antiope hie as namme,
yn it libben sûnder stim,
man Dirke spile op as hoanne.
Antiope waard slavinne,
wat as straf beskôge waard
foar beide broers har stribjend libben;
’t hat ta wraak en moarden laat,
in bolle soe ’t fan Dirke winne.
Amphion en Zethos waarden
kening, hast oan Zeus allyk,
en bouden om de stêd in muorre;
wankend rôp it deaderyk,
se rûnen oer deselde paden.
* Julius Troschel (1806-1879)
Plakette ‘Amphion en Zethos’