januari 13, 2026
fan Peter Paul Rubens*
Sjedêr de lytse Herkules,
soan fan god Jupiter,
dy’t frjemdgong mei Alcmene,
de mem dy’t neat joech om har soan,
sadat hy kaam oan ’t boarst fan Juno,
doe ûntstiene stjer nei stjer.
Sjedêr de heit-god Jupiter,
op ôfstân fan syn soan,
tichtby de earn en bliksem,
syn selskip op ’e himelwei,
hy lit it soargjen oer oan Juno,
sjocht it ûnferskillich oan.
Sjoch Juno lytse Herkules
it boarst jaan nei’t har wein
dy beide brocht hie, lutsen
troch pauwen op ’e himelwei,
sy naam de taak oer fan Alcmene,
dêrmei wie net alles sein.
Sa wyld dronk lytse Herkules
dat spatten út it boarst
feroaren yn de Molkwei,
in wei sa’t it no ienkear moast.
* Peter Paul Rubens (1577-1640)
Skilderij ‘De berte fan de Molkwei’
januari 10, 2026
fan ûnbekend*
It lân is wyt fan suver libben,
tagelyk ek grien fan hoop
op frijheid neffens eigen aard
mei de iisbear as idoal
yn in sfearfol kâld klimaat.
In lân dat stadichoan brún kleuret,
tint fan earder de fassist,
dy’t frijheid faget fan de kaart;
Brún de Bear as it idoal
keart syn kont tsjin it klimaat.
De bear stekt út syn skerpe klauwen
nei it lân fan griene hoop,
ferwachtet fan syn oanfal baat,
wurdt sa ta in iisbear-boal,
gleon is oeral it klimaat.
Oerein, jim dieren fan de ierde,
mei elkoar foar suver wyt!
Stjit Brún de Bear fan ’t winnend iis.
Nea komt hy wer yn syn hoal,
is ynferzen troch ’t klimaat.
Yllustraasje ‘Grienlân’