{"id":8748,"date":"2016-11-21T20:28:11","date_gmt":"2016-11-21T20:28:11","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tjerkstra.com\/wordpress\/?p=8748"},"modified":"2016-11-21T20:30:32","modified_gmt":"2016-11-21T20:30:32","slug":"tsjinst-fan-twa-healbroers","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/religy\/tsjinst-fan-twa-healbroers\/","title":{"rendered":"Tsjinst fan twa healbroers"},"content":{"rendered":"\n\n\n
<\/td>\n \"PDF\" <\/a><\/td>\n \"Print\" <\/a><\/td>\n \"E-mail\" <\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
Tsjinst op 2 novimber 2014 yn Drylts
\n<\/strong>
\n\"Image\"1. Tarissing<\/strong><\/p>\n

Op dizze s\u00e2nde snein fan de hjerst,
\nyn de rooms-katolike tsjerke ek
\nde snein fan it betinken fan de ferstoarnen,
\nbinne wy by elkoar kommen
\nom nei te tinken oer it ferhaal
\nfan twa jonge minsken,
\nde iene in jier of trettjin en de oare trije.<\/p>\n

Wy dogge dat yn it fertrouwen
\ndat it Wurd fan God, de Iene,
\nwier is,
\ndat Hy mei \u00e2ld en jong, \u00e2lders en bern
\ntroch it libben giet en gjinien loslit
\nek al skiede de wegen.
\nAmen<\/p>\n

2. Sjonge
\n<\/strong>Tuskentiden 1: 1, 2, 3, 4 en 5<\/p>\n

3. Bea
\n<\/strong>
\nHeit yn de himel, wy ha songen fan de freugde
\ndy’t \u00fas fan ‘e moarn hjir brocht hat,
\ndus it past \u00fas om earst tank te bringen.<\/p>\n

Tankewol dat \u00fas eagen noch yntakt binne
\nom de r\u00fbte nei tsjerke te folgjen
\nen dat de fuotten \u00fas hjir noch bringe koene.
\nTankewol dat de m\u00fble jo lof noch sjonge kin
\nen de earen noch goed binne om jo Wurd op te heinen.<\/p>\n

Wy ha songen oer dit gebou d\u00ear’t minsken fan earder tiid
\nek hinnegiene.
\nTankewol dat wy yn de r\u00fbte fan de generaasjes opnommen binne.<\/p>\n

Wy ha songen fan ingels, jo fertsjintwurdigers,
\ndy’t it boadskip foar de takomst bringe.
\nTankewol dat wy mei Hagar dat boadskip
\nfan ‘e moarn hearre meie, it libbensboadskip foar Ismael.<\/p>\n

Wy ha songen oer jo plan fan ivichheid betocht
\nen dan wurde wy in telmannich stil…
\nsjogge wy dat plan noch wol skimerjen
\ntroch safolle ellinde hinne?<\/p>\n

D\u00earom bidde wy earst foar de wr\u00e2ld yn need:
\nfoar minsken yn oarlochssituaasjes,
\nfoar de flechtlingen,
\nfoar de asylsikers,
\nfoar minsken besmet mei ebola,
\nfoar minsken dy’t honger ha.<\/p>\n

Wy bidde ek foar \u00fassels,
\nwant elk minske hat wol soargen,
\nelke h\u00fash\u00e2lding hat syn kr\u00fas
\nen yn elke famylje spylje problemen op.<\/p>\n

Untfermje jo oer de wr\u00e2ld en oer \u00fas.
\nAmen<\/p>\n

4. Sjonge
\n<\/strong>Tuskentiden 9: 1, 2, 3, 4, 5 en 6
\nSolo: Alida en
\nGemeente: Kyrie eleison<\/p>\n

5. Ynlieding
\n<\/strong>
\nIt libben kin raar ferrinne yn in famylje. Is der tsjintwurdich noch wol in famylje dy’t yn folle harmony troch it libben giet? Faak is der wol in swart skiep dy’t him net mear by de keppel jout of sels ferstjitten is.
\nYn de oanrin nei it ‘Famyljediner’, in EO-programma op ‘e televyzje, steane de partijen fijannich foar elkoar oer en beskuldiget de iene de oare fan de r\u00fazje. Lytse ynsidinten rinne soms \u00fat op in jierrenlange ferwidering. Lokkigern\u00f4ch is der dan ien yn de famylje dy’t besiket om de partijen oan deselde tafel te krijen om mei elkoar te iten.<\/p>\n

Yn de maatskippij fan hjoed de dei wurde de famyljerelaasjes troch bygelyks skiedingen en twadde houliken sa kompleks dat de k\u00e2ns op konflikten grutter wurdt. Styfheiten en styfmemmen, healbroers en healsusters, pleechsoannen en pleechdochters en adopsjebern hawwe it troch de ferskillende ferh\u00e2ldings net maklik. As de problemen sa grut wurde dat de \u00e2lders dermei oan binne, dan wurde helpferlieners ynskeakele om de h\u00fash\u00e2lding wer yn lykwicht te bringen. Mar hoe moat it as de relaasjes sa fersteurd binne dat de skealjes net mear yn lykwicht komme kinne?<\/p>\n

Fjouwert\u00fbzen jier lyn wie der al in h\u00fash\u00e2lding mei fersteurde ferh\u00e2ldings. It wie in h\u00fash\u00e2lding mei twa healbroers, ien fan in jier of trettjin en syn broerke fan likern\u00f4ch trije. En frjemd gen\u00f4ch gong it om laitsjen.<\/p>\n

No kin men ferskillend laitsje: bolderje, skatterje, gewoan laitsje, glimkje, gnize, spytgnyskje en folle net gen\u00f4ch.
\nDoe’t it lytse broerke berne waard, lake de mem fan lok nettsjinsteande de bertepine. It jonkje krige sels in namme dy’t op laitsjen sloech, nammentlik ‘sy laitsje’. De takomst lake de h\u00fash\u00e2lding ta, soe men sizze.
\nMar trije jier letter bestoar it laitsjen op ‘e gesichten, behalve op ien gesicht, dat fan de grutte broer, dy’t spytgnyske. Yn plak fan laitsjen waard g\u00fbld, net l\u00fbdop, mar fan binnen:
\nMem Sara, dy’t sa lang wachte hie op ‘e berte fan de lytse Iza\u00e4k, g\u00fblde fan grime.
\nHeit Abraham skriemde fan fertriet.
\nHagar, de mem fan de spytgnyskjende healbroer, g\u00fblde fan wanhope.<\/p>\n

\"Image\"
\nGiovanni Francesco Barbieri<\/em><\/p>\n

Yn dy tiid wie der gjin programma ‘It famyljediner’, dat der moast in oare oplossing komme.
\nIt waard in dramatyske oplossing. As it yn \u00fas tiid sa bard wie, soe der in draaiboek foar in film \u00fat fuortkomme kinne. Wy sille yn dizze tsjinst mei wurden de bylden foar eagen krije.
\nIt tredde part fan de film spilet yn \u00fas eigen tiid.<\/p>\n

6. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan Sara: 1, 2, 3, 4, 5 en 6
\nWize: Psalm 134<\/em><\/p>\n

De Iene r\u00f4p en Abraham
\nferliet mei Sara l\u00e2n en stam,
\ngjin bernestim klonk op ‘e wei,
\nsy naam har godsfertrouwen mei.<\/p>\n

It wie in lange, drege reis,
\nien l\u00east droech Sara \u00fbnderweis:
\nde lege skurte foel har swier,
\n’t beloofde l\u00e2n lei fierste fier.<\/p>\n

Sy kamen oan yn Kana\u00e4n,
\n\u00fbnfruchtber gea foar frou en man,
\nde honger ware troch it l\u00e2n,
\ndat har fertrouwen hold gjin st\u00e2n.<\/p>\n

Egypte noege mei asyl,
\nd\u00ear’t Abraham ferkocht syn siel
\noan ’t leagenryk, joech Sara wei
\noan farao foar nacht en dei.<\/p>\n

Werom yn it beloofde l\u00e2n
\njoech Abraham mei golle h\u00e2n
\nsyn trije gasten ’t middeismiel,
\nmar Sara kriich har eigen diel.<\/p>\n

Sy lake om ’t beloofde bern,
\nkoe net de fierte lizzen sjen,
\ndochs hope sy op ’t eigen plak
\nbestimd foar lytse Iza\u00e4k.<\/p>\n

\"Image\"
\nRembrandt<\/em><\/p>\n

7. L\u00eaze
\n<\/strong>Genesis 21, 1-7<\/p>\n

8. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan Iza\u00e4k: 1 en 2
\nWize: Liet 440 \u00fat it Lieteboek foar de tsjerken<\/em><\/p>\n

Gjin twivel mear, hy sil gau komme,
\nit lange wachtsjen is foarby,
\nit gnyskjen is de mem \u00fbntnommen,
\nit fol\u00fat laitsjen stiet har frij,
\nit berntsje krijt in skoander plak,
\ndus laket elk foar Iza\u00e4k.<\/p>\n

Gjin twivel, fan it boarst \u00f4fkomme,
\nde tosken dogge no it wurk,
\nfoar ’t jonkje wurdt de wr\u00e2ld ferromme,
\nhy libbet \u00fbnder ’t wide swurk,
\nit gnyskjen makket him net kjel,
\nhy is te jong foar Ismael.<\/p>\n

9. Ferkundiging 1
\n<\/strong>Iza\u00e4k<\/em><\/p>\n

D\u00ear leit Sara as mem mei in lytse poppe yn de earms, is it net in oandwaanlik? Oandwaanlik, de mem is der oandien fan en wy mei har.
\nOandwaanlik dus! In jier earder is Sara ek wat oandien, troch Jahweh, God of de Iene. Der is doe wat troch Sara hinnegien, nammentlik de belofte fan de Iene dat se in soan krije soe. Hoe is it mooglik… Abraham 100 en Sara 90 jier. Nei it lichem fan de minske sprutsen is dat \u00fbnmooglik. Mar mei de geast fan de Iene is neat te w\u00fbnderlik. Soe de Iene mei syn geast it lichem fan de minske net oandwaan kinne?<\/p>\n

De wurden yn de Naardenske Bibel, dy’t it tichtst by it Hebrieusk komme, binne sa:
\nDe Ene heeft Sara bezocht
\n<\/em>zoals hij heeft gezegd;
\nde Ene doet <\/em>aan Sara
\nzoals hij heeft gesproken.
\nTink no net dat Abrtaham der net oan te pas kommen is, want de Iene is gjin ynseminator.
\nBoppedat binne Abraham en Sara, doe’t yn it beloofde l\u00e2n Kana\u00e4n de honger omware, nei Egypte reizge om te oerlibjen. En yn dat l\u00e2n waard doe al yn hi\u00ebroglyfen, tekeninkjes yn stien, it ferhaal ferteld dat in god de keninginne oandie, sadat se swier waard en nei ferrin fan tiid in bern krige: de berte \u00fat ‘e faam wei (maagdelijke geboorte).
\nSoe it ferhaal fan de njoggentichjierrige Sara en har soantsje dan net fuortkommen w\u00eaze \u00fat it byldferhaal yn Egypte: de Iene docht oan Sara wat er \u00fbnthjitten hat.
\nOandwaanlik troch it w\u00fbnderbaarlike en oandwaanlik hoe’t Iza\u00e4k yn de earms fan syn mem leit. Elke frou dy’t mem is, kin hjirfan sprekke en elke heit dy’t dit prachtige byld sjocht, kriget of de triennen yn de eagen of laket fan lok.<\/p>\n

Laitsje, fol\u00fat laitsje as befrijing nei njoggen moannen \u00fbnsichtber libben yn it memmeliif.
\nMar earder ha Abraham en Sara ek lake. Abraham lake doe’t de Iene him tasei dat Sara in soan krije soe. Hoe koe in man fan h\u00fbndert jier noch heit wurde?
\nEn doe’t trije fertsjintwurdigers fan de Iene by Abraham op besite kamen en de belofte nochris klonk, spytgnyske Sara yn har tinte.
\nIt gnyskjen oer it mem wurden fan in frou dy’t al \u00e2lde beppe w\u00eaze koe, mar dochs…
\nDe spyt oer de swierte fan har libben dy’t amper te dragen wie, mar dochs…
\nDochs klonk yn it spytgnyskjen de hope troch, noch sterker de ferwachting.
\nEn Sara rekke yn ferwachting troch tadwaan fan de Iene.
\nDoe’t de lytse poppe ienkear yn de earms fan syn mem lei, wie de namme al gau j\u00fbn. As der al safolle lake is, earst spytgnyske om de frjemde belofte, en by de berte fol\u00fat, dan moast it jonkje wol Iza\u00e4k hjitte: se laitsje.<\/p>\n

Tolve jier letter rint Iza\u00e4k mei syn heit de berch op, Abraham mei b\u00fbgde holle, Iza\u00e4k noch fan neat wittend. Der falt neat mear te laitsjen. Der hat gjin belofte mear klonken, wol de opdracht om de soan te offerjen.<\/p>\n

\"Image\"
\nRubens<\/em><\/p>\n

Yn it begjin die de Iene oan Sara it w\u00fbnderbaarlike sa’t de Iene dat ek oan Marije die, doe’t de ingel Gabri\u00ebl de berte fan Jezus oankundige: it ferhaal fan de berte troch de faam.
\nKinne wy dan it ferhaal fan it offer fan Iza\u00e4k ek ferlykje mei de kr\u00fasdea fan Jezus? It offer fan soan Iza\u00e4k gie net troch, soe de Iene dan wol syn soan Jezus offere ha, sa’t de lear fan de measte tsjerken troch de ieuwen hinne west hat?<\/p>\n

10. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan Iza\u00e4k: 3 en 4<\/p>\n

As memmesoan is hy allinne
\nen fantasearret him in maat,
\nhy boartet hoeder yn de sinne
\nen bringt in lamke yn it skaad,
\ndus krijt it dier in skoander plak,
\nsa is de aard fan Iza\u00e4k.<\/p>\n

As heitesoan moat hy meirinne
\nde berch op, sa giet it omheech
\noant heit en soan der einlings binne,
\nit offermes slacht net omleech,
\nin raam komt foar him yn it plak,
\ndus laitsje heit en Iza\u00e4k.<\/p>\n

11. L\u00eaze<\/strong>
\nGenesis 21, 8-21<\/p>\n

12. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan Ismael: 1 en 2
\nWize: In spylt\u00fach bin ik yn Gods h\u00e2n<\/em><\/p>\n

It libben is foar Ismael,
\ndat fielde Hagar oan,
\nsy joech har net by ’t lijen del,
\nwist wis: ik krij in soan;
\ndat hie de ingel tsjin har sein
\ndoe’t sy gjin \u00fatkomst seach:
\n‘Kom, mem fan Ismael, oerein,
\nh\u00e2ld dit \u00fbnthjit yn ’t each.’<\/p>\n

It libben wie foar Ismael
\nal by de earste skreau,
\nsyn l\u00fbden skel, syn eagen fel,
\nde earste drokte bleau:
\nmei pylk-en-b\u00f4ge yn de wear
\nskeat hy de dieren del
\nen wie rap mei it str\u00fbpen klear,
\nsa wie dy Ismael.<\/p>\n

13. Ferkundiging 2
\n<\/strong>Ismael<\/em><\/p>\n

Yn it ferhaal fan fan ‘e moarn is Ismael de \u00e2ldste jonge, al in puber. Hoewol’t it h\u00e2lden en dragen fan Ismael wol wat puberaals hat, wisten se yn de tiid fan Abraham fan gjin puberteit.
\nIsmael, de soan fan Hagar, de Egyptyske slavinne, de reservemem. Jawis, reservemem, want it \u00fatstel fan Sara oan Abraham om Hagar mar as byfrou te nimmen, om’t sysels net mear leaude yn har mem-w\u00eazen, hie resultaat: Hagar waard swier en mem fan in soan, Ismael. Doe yn de eagen fan Abraham noch de earste soan, mar nei de berte fan Iza\u00e4k reserve-soan. Hy sit by wize fan sprekken op ‘e reservebank, wylst om Iza\u00e4k hinne it feest fan it boarst-\u00f4f fierd wurdt. It jonkje fan trije jier hoecht net mear oan it boarst fan mem Sara, dy’t nei alle gedachten ek net mear gen\u00f4ch tate leverje koe. Iza\u00e4k sil tenei mei oan tafel sitte te iten.<\/p>\n

Wat in hiele feestdei w\u00eaze moatten hie, wurdt in heale. Want wylst de hiele h\u00fash\u00e2lding oan de feesttafel sit te iten, te praten en miskien ek wol te laitsjen, l\u00fbkt it gesicht fan mem Sara ynienen strak. Sy hat wat sjoen wat Abraham en Hagar \u00fbntgien is en fansels lytse Iza\u00e4k ek. Ismael hat \u00fbnder de tafel troch syn healbroerke rekke: hy narret spytgnyskjend. De puber laket, mar op in manier dy’t de mem noch folle mear rekket: har soantsje, dat sy njoggen moannen \u00fbnder it hert droegen hat en hjoed foar it earst krekt boppe de tafel \u00fatkomt, wurdt troch de soan fan har slavinne leech dellein.
\nDan begjint it inerlike g\u00fblen, earst fan Sara, in grimmitich g\u00fblen. Har grime rint \u00fat op wurden mei Abraham: ‘Jei dy slavinne en har soan fuort, want hy sil net ervje mei myn soan.’
\nSara besiket fan de heale feestdei wer in hiele te meitsjen, want de hiele erfenis sil foar Iza\u00e4k w\u00eaze. Mar foar heit Abraham is der gjin sprake mear fan in feest. Hy g\u00fblt inerlik fan fertriet. Moat er syn \u00e2ldste soan opofferje, om’t hy spytgnyskjend lake hat? Hat Sara sels ek net spytgnyske oer de belofte fan in soan?
\nAbraham is dermei oan. Wat him oanbelanget giet it net oan mei wat Sara him oansein hat. Der driget in kleau tusken man en frou, heit en mem. Dy beide komme der net \u00fat. En de Iene dan? Nei it \u00f4fbrutsen feest hearsket de stilte, lykas nei de measte r\u00fazjes. It liket as is de Iene der ek mei oan. Minsklikerwiis is der gjin oplossing: oan de iene kant waait de hjitte woestynwyn fan Sara en oan de oare kant leit de woestyn s\u00fbnder iten en drinken. As der gjin ienheid mear is yn de h\u00fash\u00e2lding, jout de Iene de skieding oan: ‘Harkje nei alles wat Sara tsjin dy seit.’
\nDus de br\u00e2nende woestyn yn, mei brea en in sek wetter, lang net gen\u00f4ch om der trochhinne te kommen. Yn de leechte fan de woestyn is de sek samar leech.<\/p>\n

D\u00ear leit Ismael, \u00fbnder in str\u00fak, op b\u00f4ge-\u00f4fst\u00e2n fan de mem. Sy kin it net oansjen hoe’t de deadlike pylk fan de toarst har soan reitsje sil. Mar harkje, de Iene heart it kreunen fan Ismael.
\nGod heart is yn it Hebrieusk Jisjma’el. <\/em>Yn it hearren fan de Iene klinkt Ismael syn namme troch.<\/p>\n

\"Image\"
\nGiovanni Battista Tiepolo<\/em><\/p>\n

It offer fan Ismael, de dea fan de \u00e2ldste soan yn de woestyn, wurdt (lykas it offer fan Iza\u00e4k) troch de Iene opkeard. Net allinnich troch it wetter \u00fat ‘e put, mar foaral troch de belofte dat Ismael ek \u00fatgroeie sil ta in grut folk.<\/p>\n

De twa healbroers komme net foar elkoar oer te stean, de hiele erfenis foar Iza\u00e4k en neat foar Ismael, mar beide wurde troch de Iene hiel makke.\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/em><\/p>\n

14. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan Ismael: 3 en 4<\/p>\n

It libben liet ek Iza\u00e4k
\n’t ferrin fan dingen sjen,
\nhy krige oan de tafel plak,
\nwie net mear tatebern,
\nmar Ismael skeat op him ta,
\nlei gnyskjend ’t broerke del,
\nhy moast it fan it sjitten ha,
\nsa wie dy Ismael.<\/p>\n

It libben wie foar Ismael
\nfoargoed foarby by heit,
\nhy joech him \u00fbnder t\u00fbken del,
\nbesljochte like ’t pleit,
\nmar hie de ingel mem net sein
\ndoe’t sy gjin \u00fatkomst seach:
\n‘Kom, mem fan Ismael, oerein,
\nh\u00e2ld it \u00fbnthjit yn ’t each.’<\/p>\n

15. Ferkundiging 3
\n<\/strong>
\nIk sil it net freegje, jim hoege yn alle gefallen de finger net op te stekken, mar de fraach soe w\u00eaze: wa hat it foarrjocht om yn in folslein harmonyske famylje te libjen? …
\nIk ha efkes in stilte falle litten om de gelegenheid te jaan inerlik disharmoanyske bylden te sjen. Want lit \u00fas earlik w\u00eaze, gjin famyljeskiednis is s\u00fbnder in swarte bledside. Lokkich de famylje d\u00ear’t dan in fredestichter oereinkomt, opdat elkenien wer oan in mienskiplik feestmiel sitte kin. By Abraham en Sara koe dat net… wa soe d\u00ear ek fredestichter w\u00eaze? De beide memmen net, dy keazen partij foar har eigen soan. En Abraham, de stichter fan nije folken, koe ek gjin fredestichter w\u00eaze, want hy stie tusken twa fjurren: de l\u00f4gjende grime fan Sara en it smeulende fertriet fan Hagar. Dan bliuwt mar ien wei oer: de skieding, de tocht troch de woestyn mei de ferwachting dat de Iene \u00fatkomst jaan sil. Dy \u00fatkomst barde foar Hagar en Ismael, sy kamen \u00fat ‘e woestyn wei.
\nW\u00earom soe dat net yn de famyljes fan hjoed de dei kinne? Neat is foar de Iene te w\u00fbnderbaarlik: de berte fan Iza\u00e4k net, dan ek net de berte fan nije famyljerelaasjes. Mar dan moatte de famyljeleden wol oereinkomme om, lykas Hagar, it suvere libbenswetter te skeppen.<\/p>\n

Oan de ein komme wy by Iza\u00e4k en Ismael werom of better sein: by de bern fan Iza\u00e4k en Ismael.
\nYn de Twadde Wr\u00e2ldoarloch is mar in minderheid fan de bern fan Iza\u00e4k yn Nederl\u00e2n opheind om oan it \u00fbnhillige fjoer fan de Nazi’s te \u00fbntkommen. De minsken dy’t dat diene, meie wy helden neame.
\nDe bern fan Ismael wenje op plakken dy’t troch de IS al beset binne of troch it \u00fbnhillige fjoer fan IS bedrige wurde. H\u00fbndertt\u00fbzenen binne flechte, guon klopje oan op ‘e poarte fan Nederl\u00e2n. Soene wy de bern fan Ismael hjoed de dei yn de woestyn swalkje litte mei inkeld in brea en in sek wetter?
\nAmen<\/p>\n

16. Oargelspul
\n<\/strong>
\n17. Us Heit
\n<\/strong>
\nUs Heit yn ‘e himel,
\nlit jo namme hillige wurde,
\nlit jo keninkryk komme,
\nlit jo wil dien wurde
\nop ierde likegoed as yn de himel.
\nJou \u00fas hjoed \u00fas deistich brea
\nen ferjou \u00fas \u00fas skulden,
\nsa’t ek wy \u00fas skuldners ferj\u00fbn hawwe;
\nen lit \u00fas net yn fersiking komme,
\nmar ferlos \u00fas fan ‘e kweade.
\nWant fan jo is it keninkryk
\nen de kr\u00eaft
\nen de hearlikheid
\noant yn ivichheid.
\nAmen<\/p>\n

18. Sjonge<\/strong>
\nLiet 330: 1 en 3<\/p>\n

19. Seine<\/strong><\/p>\n

Wy geane nei h\u00fbs, elk in kant \u00fat,
\nmar \u00fas wegen skiede net foargoed,
\nwant as gemeente komme wy wer by elkoar.<\/p>\n

Wy nimme \u00f4fskie
\nmei de seine fan God de Heit dy’t op \u00fas wei meigiet,
\nmei de leafde fan Jezus de Soan dy’t \u00fas foargien is
\nen mei de ynspiraasje fan de Geast dy’t \u00fas foarljochtet.
\nAmen<\/p>\n

20. Sjonge<\/strong>
\nLiet 456: 3<\/p>\n

\"Image\"
\n
\n<\/strong><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tsjinst op 2 novimber 2014 yn Drylts 1. Tarissing Op dizze s\u00e2nde snein fan de hjerst, yn de rooms-katolike tsjerke ek de snein fan it betinken fan de ferstoarnen, binne wy by elkoar kommen om nei te tinken oer it ferhaal fan twa jonge minsken, de iene in jier of trettjin en de oare trije. […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-8748","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-religy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8748","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8748"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8748\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8750,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8748\/revisions\/8750"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8748"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8748"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8748"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}