{"id":8743,"date":"2016-11-21T20:15:15","date_gmt":"2016-11-21T20:15:15","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tjerkstra.com\/wordpress\/?p=8743"},"modified":"2016-11-21T20:15:15","modified_gmt":"2016-11-21T20:15:15","slug":"tsjinst-fan-it-laitsjen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/religy\/tsjinst-fan-it-laitsjen\/","title":{"rendered":"Tsjinst fan it laitsjen"},"content":{"rendered":"\n\n\n
<\/td>\n \"PDF\" <\/a><\/td>\n \"Print\" <\/a><\/td>\n \"E-mail\" <\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
Tsjinst op 19 oktober 2014 yn Terkaple
\n<\/strong>
\n1. Tarissing<\/p>\n

\"Image\"
\n<\/strong>
\nOp dizze fiifde snein fan de hjerst,
\nno’t it libben yn de natuer liket te stjerren
\nen trystens guon minsken oerfalt,
\nkin der amper in glimke \u00f4f.<\/p>\n

Mar dochs fiere wy hjoed de tsjinst fan it laitsjen,
\nom’t noch altyd bern op ‘e wr\u00e2ld komme,
\nbern dy’t libje nei de takomst.<\/p>\n

Wy fertrouwe op it wurd fan God, de Iene,
\nde Skepper fan himel en ierde,
\ndy’t ek Adam en Eva skepen hat,
\ndy’t derby w\u00eaze sil,
\nek yn dizze tsjinst,
\noant yn ivichheid.
\nAmen<\/p>\n

2. Sjonge
\n<\/strong>Tuskentiden 1: 1, 2, 3, 4 en 5<\/p>\n

3. Bea
\n<\/strong>
\nHeit yn de himel, wy ha songen fan de freugde
\ndy’t \u00fas fan ‘e moarn hjir brocht hat,
\ndus it past \u00fas om earst tank te bringen.<\/p>\n

Tankewol dat \u00fas eagen noch yntakt binne
\nom de r\u00fbte nei tsjerke te folgjen
\nen dat de fuotten \u00fas hjir noch bringe koene.
\nTankewol dat de m\u00fble jo lof noch sjonge kin
\nen de earen noch goed binne om jo Wurd op te heinen.<\/p>\n

Wy ha songen oer dit gebou d\u00ear’t minsken fan earder tiid
\nek hinnegiene.
\nTankewol dat wy yn de r\u00fbte fan de generaasjes opnommen binne.<\/p>\n

Wy ha songen fan ingels, jo fertsjintwurdigers,
\ndy’t it boadskip foar de takomst bringe.
\nTankewol dat wy mei Sara dat boadskip
\nfan ‘e moarn hearre meie, it boadskip dat laitsje lit.<\/p>\n

Wy ha songen oer jo plan fan ivichheid betocht
\nen dan wurde wy in\u00a0 telmannich stil…
\nsjogge wy dat plan noch wol skimerjen
\ntroch safolle ellinde hinne?<\/p>\n

D\u00earom bidde wy earst foar de wr\u00e2ld yn need:
\nfoar minsken yn oarlochssituaasjes,
\nfoar de flechtlingen,
\nfoar de asylsikers,
\nfoar minsken besmet mei ebola,
\nfoar minsken dy’t honger ha.<\/p>\n

Wy bidde ek foar \u00fassels,
\nwant elk minske hat wol soargen,
\nelke h\u00fash\u00e2lding hat syn kr\u00fas
\nen yn elke famylje spylje problemen op.<\/p>\n

Untfermje jo oer de wr\u00e2ld en oer \u00fas.
\nAmen<\/p>\n

4. Sjonge
\n<\/strong>Tuskentiden 1: 7<\/p>\n

5. Ynlieding
\n<\/strong>
\nIt kin fansels oan mysels lizze, mar wurdt der tsjintwurdich noch wol lake? Ik bedoel fan binnen\u00fat, \u00fat it hert wei, lake? Of bliuwt it by glimkje, gnyskje, spytgnyskje en gnize?<\/p>\n

It kin oan de krisis lizze dat it laitsjen \u00fas fergien is. In protte minsken binne troffen troch de besunigings op allerhande foarsjennings of troch wurkleazens en dan falt it net ta om fleurich te w\u00eazen, lit stean fan fol\u00fat te laitsjen. Wa’t him leech fielt, hat gjin lucht om te laitsjen.
\nW\u00ear’t guon dan wol yn ferfalle, is in synyske laits: ‘Wat se \u00fas allegearre net foar eagen spegelje, lit my net laitsje!’<\/p>\n

It kin ek oan de tsjintwurdige drigings yn de wr\u00e2ld lizze dat de laits op \u00fas gesicht bestjurret. Wa’t sjocht dat hollen fan de romp r\u00f4lje, stiet it g\u00fblen neier as it laitsjen. Of in machtleaze grime w\u00e2let troch de geast.<\/p>\n

Hoe sit dat yn tsjerke? Wurdt d\u00ear wol lake? In fleurige foargonger ropt wolris in s\u00eaft laitsjen op, mar skatterjend? As der bern yn tsjerke binne en it praat bloeit op, dan soargje sy der mei har iepen hert foar dat de gemeente laket. Bern libje fan binnen nei b\u00fbten, wat har op it hert leit, komt der ek \u00fat. Folwoeksenen libje mear fan b\u00fbten nei binnen. Wat fan b\u00fbten komt, wurdt faak binnen holden. En dan wurdt der net lake.<\/p>\n

Lit \u00fas noch efkes it laitsjen fan b\u00fbten en binnen besjen. Laitsjen hat te krijen mei reitsjen. Fan binnen wurdt men rekke troch wat fan b\u00fbten komt en jawis, d\u00ear hast him al, de laits komt nei b\u00fbten ta.<\/p>\n

Laitsjen \u00fat it hert wei hat dus te krijen mei lykwicht tusken de binnenwr\u00e2ld en de b\u00fbtenwr\u00e2ld.
\nAs binnen- en b\u00fbtenwr\u00e2ld folslein yn lykwicht binne, is der harmony, lok, leafde.
\nBinne binnen- en b\u00fbtenwr\u00e2ld \u00fat it lykwicht wei, dan fielt in minske him of har \u00fbngelokkich, leech, depressyf. It laitsjen is him of har fergien. Oer bliuwt heech\u00fat in synyske gniis.<\/p>\n

Yn de Bibel komt men komselden in minske tsjin dy’t laket.<\/p>\n

De haadpersoan fan ‘e moarn is Sara, de frou fan Abraham, dy’t \u00fbntkent dat se lake hat om de belofte fan in soan.
\nOan har foar\u00f4f giet Eva, de mem fan alle libbenen, dy’t it laitsjen fergien is, oft se teminsten yn it paradys wolris mei Adam lake hat.
\nDizze beide froulju ha \u00fbnderf\u00fbn hoe’t foar de Iene neat fan harren dwaan en litten ferburgen bleau.<\/p>\n

6. Sjonge<\/strong>
\nPsalm 139: 1 en 8<\/p>\n

7. L\u00eaze
\n<\/strong>Genesis 3, 8-13, 16a en 20<\/p>\n

\"Image\"
\nJan Breughel de Alde<\/em><\/p>\n

8. Sjonge<\/strong>
\nLiet fan Eva: 1, 2 en 3
\nWize: Tuskentiden 5<\/em><\/p>\n

Eva, mem fan alle libben,
\nfrouwebyld de ieuwen troch,
\nskepen \u00fat de manneribbe,
\ndyn folsleinens strielet noch.<\/p>\n

Eva, yn it h\u00f4f fan Eden,
\nbyld fan wat wie earst folslein,
\nlibbest mei dyn man yn frede,
\n’t like dat der wie gjin ein.<\/p>\n

Eva, w\u00earfoar beammen stiene,
\nhiesto fan de Iene heard,
\nbylden dy’t dy wol wat diene,
\nmar do woest fan ’t iene s\u00ead.<\/p>\n

\"Image\"
\nLucas Cranach de Aldere<\/em><\/p>\n

9. Ferkundiging 1
\n<\/strong>
\nEva, de earste frou, de mem fan alle libbenen, wat in frou!
\nWy kenne de bylden fan Eva, mei opsetsin sis ik net dat wy de skiednis kenne. By skiednis hearre jiertallen en feiten. Jim witte wol:
\n1533\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Willem van Oranje berne
\n1568-1648\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Tachtichjierrige Oarloch
\n1584 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Willem van Oranje fermoarde
\nSa leit in hiel libben tusken twa jiertallen yn.
\nMar sa is it net mei Adam en Eva. Dizze man en frou byldzje \u00fat hoe’t God, ek wol de Iene neamd, it minskdom bedoeld hat, nammentlik libjend yn harmony mei de b\u00fbtenwr\u00e2ld, it paradys of it h\u00f4f fan Eden. De binnenwr\u00e2ld fan Adam en Eva is folslein yn lykwicht mei de b\u00fbtenwr\u00e2ld. Se h\u00e2lde fan elkoar en fan it libben om har hinne, binne folslein lokkich. It stiet net yn Genesis, mar grif hat yn it paradys faakris in blide laits klonken.
\nDit is it earste byld fan Adam en Eva, in harmonysk byld.<\/p>\n

It twadde byld glydt d\u00ear, tagelyk mei it gl\u00eade spoar fan de slang, oerhinne. Mei de hap \u00fat ‘e glimmende frucht fan de beam fan goed en kwea, sette Adam en Eva de tosken yn de harmony. It harmoanyske libben kriget sa’n knau dat se har skamje foar har eigen neakenens.
\nBinne yn de folmakke, gl\u00e2nzjende h\u00fbd fan de man en frou ynienen tearen kommen, sa’t op guon skilderijen \u00f4fbylde is? Yn alle gefallen sl\u00fbpt mei it skuldgefoel tagelyk de skamte yn it neakene libben. En de slang yn de beam fan goed en kwea mar spytgnyskje om dy bleate Adam en Eva.
\nSa krije wy yn it twadde byld it neakene libben foar eagen, sa’t wy dat ek wol om \u00fas hinne waarnimme, net letterlik bleat, mar warleas, s\u00fbnder ferwar.<\/p>\n

Hoe kenne Adam en Eva har dan noch ferwarre foar de Iene oer, dy’t syn l\u00fbd yn de wyn hearre lit? Se besykje noch wol yn ferwar te kommen, want Adam spuit syn skuldige hap \u00fat nei Eva en Eva spuit nei de slang. Beide binne net mear ien fan geast. God, de Iene, moat tasjen dat d\u00earmei syn skepping \u00fatinoarfallen is.
\nDit is it tredde byld: twa yn de geast skieden minsken foar de Iene oer.<\/p>\n

As dat tredde byld as in skaad oer it h\u00f4f fan Eden falt, dan is der gjin h\u00e2lden oan. Wol noch fan h\u00e2lden fan, want as de Iene by wize fan sprekken de hannen fan syn skepping \u00f4flutsen hie, dan hie de neakene wierheid in libben s\u00fbnder leafde west. De Iene hat Adam en Eva net loslitten, mar oereinholden. Hy makke sels klean fan h\u00fbden en die har dy oan.<\/p>\n

Der is gjin h\u00e2lden mear oan yn it h\u00f4f fan Eden. Wat earst licht wie, sil swier wurde. R\u00fbnen Adam en Eva earst mei in lichte tr\u00ead troch it h\u00f4f, by elke folgjende stap sille se nei de geastlike skieding de swierte fan it libben fiele. It l\u00fbd fan de Iene, dy’t dat oankundiget, klinkt swier.
\nWy litte it oardiel oer de slang en Adam r\u00easte en rjochtsje \u00fas op Eva. Dit byld, it fjirde, bestrykt in perioade fan njoggen moannen. Wat in fleurich byld w\u00eaze moast, set \u00fat: it lichem ferfoarmet, ferdraacht net wat ynnommen wurdt, it miel, en jout oer wat tefolle is:
\nTige swier sil Ik meitsje
\nde l\u00east fan de dracht.
\nMar dan is it safier. De frucht is foldroegen, is ryp om foar it ljocht te kommen. Der mei gjin hap \u00fat om de l\u00east lichter te meitsjen:
\nMei l\u00east silsto bern krije.
\nBern krije, mar d\u00earmei is der wer takomst: Eva wurdt de mem fan alle libbenen. Der komt in glimke op har gesicht as se nei de lytse Ka\u00efn sjocht.<\/p>\n

\"Image\"
\nTintoretto<\/em><\/p>\n

10. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan Eva: 4, 5 en 6<\/p>\n

W\u00earom, Eva, bisto kommen
\noan it byld fan goed en kwea?
\nNeaken binne jim beklomme,
\neinefel oer hiel de lea.<\/p>\n

Eva, koest it sels net drage?
\nYn it skuldbyld kaam de slang;
\ntroch de fragen is it dage:
\nfoar it earst wiest stjerrend bang.<\/p>\n

Hasto, Eva, wol fernommen
\nhoe’t de swierte yn dy lei?
\nLit it memmebyld mar komme,
\nwant d\u00ear is de ein fan wei.<\/p>\n

11. L\u00eaze
\n<\/strong>Genesis 18, 1-15<\/p>\n

12. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan Sara: 1, 2 en 3
\nWize: Psalm 134<\/em><\/p>\n

De Iene r\u00f4p en Abraham
\nferliet mei Sara l\u00e2n en stam,
\ngjin bernestim klonk op ‘e wei,
\nsy naam har godsfertrouwen mei.<\/p>\n

It wie in lange, drege reis,
\nien l\u00east droech Sara \u00fbnderweis:
\nde lege skurte foel har swier,
\n’t beloofde l\u00e2n lei fierste fier.<\/p>\n

Sy kamen oan yn Kana\u00e4n,
\n\u00fbnfruchtber gea foar frou en man,
\nde honger ware troch it l\u00e2n,
\ndat har fertrouwen hold gjin st\u00e2n.<\/p>\n

13. Ferkundiging 2
\n<\/strong>
\nSara, foarstinne is har namme, wat in frou!
\nMei Abraham en dus ek mei Sara as mem begjint de skiednis fan Israel. Wy kinne dizze man en frou dus yn it ferline th\u00fasbringe, sa likern\u00f4ch 2000 jier foar Kristus. Dat wol net sizze dat alle ferhalen oer Abraham en Sara skiednisferhalen binne. De measte sille, lykas dy fan Adam en Eva, byldferhalen w\u00eaze.<\/p>\n

It earste byld ljochtet op yn de st\u00ead Oer, tichtby it plak d\u00ear’t it paradys wie, sa’t se wol hawwe wolle. Foar Adam en Eva wie dat gjin bliuwend plak en foar Abraham en Sara ek net.
\nDe Iene komt wer oan it wurd, diskear net fol fan grime, mar oproppend om nei it l\u00e2n te gean dat oanwiisd wurde sil. Der is gjin sprake fan in swiere dracht fan njoggen moannen en fan mei l\u00east bern krije. De reis sil folle langer as njoggen moannen duorre ha en Sara komt s\u00fbnder in bern yn de earms yn it oanwiisde l\u00e2n Kana\u00e4n oan.<\/p>\n

Der is yn Kana\u00e4n noch neat om te laitsjen, want it miel is earmoedich. Oan de beam fan it libben hingje gjin gl\u00e2nzjende fruchten. Fanwege de honger wurde Abraham en Sara asylsikers yn Egypte. Om’t Abraham bang is dat farao him wat oandwaan sil om syn kreaze frou, moat Sara har foardwaan as syn suster. En jawis, hoe kin it ek oars, de farao kriget frij spul om Sara op te nimmen yn syn harem… Sara, foarstinne is har namme, wurdt ien fan de foarstinnen fan de farao. It liket wol as stiet yn Egypte de beam fan goed en kwea, fan leagen en bedroch. Om dit twadde byld, Sara yn betizing, tusken Abraham en farao, falt ek net te laitsjen.<\/p>\n

Dan it tredde byld, \u00fbnder de terebint, de beam mei de brede t\u00fbken, dy’t as de earms fan de Iene de trije gasten fan Abraham beskermje tsjin de gleone sinne. Lit \u00fas dy mannen mar sjen as fertsjintwurdigers fan de Iene.
\nIs it net in ferskil fan himel en ierde? It paradyslike tafriel fan it miel \u00fbnder de earms fan de Iene en de grimmitige God by de beam fan goed en kwea dy’t wiist nei de frucht mei de twa happen der\u00fat.
\nAbraham, dy’t b\u00fbten by de itende gasten stiet, sil grif glimke ha om it paradyslike tafriel by syn tinte.<\/p>\n

\"Image\"
\nRembrandt<\/em><\/p>\n

It fjirde byld giet fan b\u00fbten nei binnen, want as de wurden klinke dat Sara oer in jier in soan krije sil, dan komme dy ek troch it tintdoek hinne, d\u00ear’t Sara achter stiet. Dy wurden kringe yn harsels troch en se wurdt d\u00eartroch rekke. Fan b\u00fbten nei binnen, d\u00ear’t nei safolle jierren de leechte hearsket. Hoe kin se fol reitsje fan dy wurden? As it Abraham en harsels net slagge is om fol te reitsjen, hoe soene wurden it dan dwaan kinne? En dan klinkt yn de leechte fan Sara de \u00fbntkenning: nee, nee, nee en se laket tusken spyt en gnyskjen yn.
\nIt gnyskjen oer it mem wurden fan in frou dy’t al \u00e2lde beppe w\u00eaze koe, mar dochs…
\nDe spyt oer de swierte fan har libben dy’t amper te dragen wie, mar dochs…
\nDochs klinkt yn it spytgnyskjen de hope troch, noch sterker de ferwachting.
\nEn Sara rekket yn ferwachting, sy rekket swier, in oare swierte as dy fan Eva. Nei njoggen moannen wurdt in jonkje berne, Iza\u00e4k, sy laitsje is syn namme. En wylst Sara de lytse Iza\u00e4k oan it boarst leit, glimket se.<\/p>\n

14. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan Sara: 4, 5 en 6<\/p>\n

Egypte noege mei asyl,
\nd\u00ear’t Abraham ferkocht syn siel
\noan ’t leagenryk, joech Sara wei
\noan farao foar nacht en dei.<\/p>\n

Werom yn it beloofde l\u00e2n
\njoech Abraham mei golle h\u00e2n
\nsyn trije gasten ’t middeismiel,
\nmar Sara kriich har eigen diel.<\/p>\n

Sy lake om ’t beloofde bern,
\nkoe net de fierte lizzen sjen,
\ndochs hope syn op ’t eigen plak
\nbestimd foar lytse Iza\u00e4k.<\/p>\n

15. Ferkundiging 3
\n<\/strong>
\nIt wurdt no tiid dat wy nei \u00fas eigen tiid geane. Wy dy’t hjoed de dei libje, ha allegearre in skiednis. Us bertejier is bekend, \u00fas stjerjier noch net. D\u00eartusken leit \u00fas libben as bern, puber, folwoeksene, heit of mem, pake of beppe.<\/p>\n

Mei opsetsin br\u00fbk ik it byld fan heit of mem en it byld fan pake of beppe. Want yn dizze bylden binne bern opnommen, it kostberste wat der yn it libben is, de takomst, it trochgeande libben.
\nBy de berte fan \u00fas bern wurdt glimke. As de pjut of beuker pratend boartet, wurdt lake. It soe skande w\u00eaze dat by it grutter wurden fan de bern it laitsjen \u00fas fergiet, lit stean dat der om de bern spytgnyske wurdt.
\nFierwei de measte \u00e2lders jouwe de bern gjin namme mei in betsjutting. Men heart tsjintwurdich noch wolris de namme Bram, Eva, Jakob, Rachel, Jaap, David, Dani\u00ebl,
\nmar der binne amper Sara’s mear
\nen gjin Iza\u00e4ks.
\nIza\u00e4k, sy laitsje.
\nAs wy mar om en mei \u00fas bern laitsje kinne, want d\u00ear klinkt de harmony en de takomst yn troch.
\nMar it laitsjen soe jin fergean by it bekend wurden fan it rapport fan trije berne-organisaasjes. D\u00earyn stiet dat yn in beskaafd l\u00e2n as Nederl\u00e2n alle jierren 118.000 bern mishannele wurde.
\nIn sitaat: ‘Te veel mishandelde kinderen krijgen geen hulp en het lukt de hulpverleners onvoldoende om gezinsgeweld blijvend te stoppen’.<\/p>\n

Noch in l\u00easte byld. Net fier fan it plak d\u00ear’t it paradys w\u00eaze moatten hat en op ‘e r\u00fbte fan Abraham en Sara harren reis nei Kana\u00e4n leit hjoed de dei IS, de steat d\u00ear’t in libben gjin wearde hat, lit stean fan in bernelibben. D\u00earom binne h\u00fbndertt\u00fbzenen op ‘e flecht slein. Wa’t de bylden ta him trochkringe lit, wurdt djip rekke. It is om te g\u00fblen.
\nMar salang’t bern meirinne oer grinzen hinne, ljochtet hope op, want sy libje nei de takomst. Dan kin der wol in glimke \u00f4f.
\nAmen<\/p>\n

16. Oargelspul<\/strong><\/p>\n

17. Us Heit<\/p>\n

<\/strong>Us Heit yn ‘e himel,
\nlit jo namme hillige wurde,
\nlit jo keninkryk komme,
\nlit jo wil dien wurde
\nop ierde likegoed as yn de himel.
\nJou \u00fas hjoed \u00fas deistich brea
\nen ferjou \u00fas \u00fas skulden,
\nsa’t ek wy \u00fas skuldners ferj\u00fbn hawwe;
\nen lit \u00fas net yn fersiking komme,
\nmar ferlos \u00fas fan ‘e kweade.
\nWant fan jo is it keninkryk
\nen de kr\u00eaft
\nen de hearlikheid
\noant yn ivichheid.
\nAmen<\/p>\n

18. Sjonge
\n<\/strong>Liet 330: 1, 2 en 3<\/p>\n

19. Seine
\n<\/strong>
\nLit \u00fas dizze tsjin beslute mei de ferwachting
\ndat troch \u00fas bern en bernsbern de takomst iepenleit.<\/p>\n

Dat de Iene derby w\u00eaze sil as wy mei harren \u00fbnderweis binne,
\ndat de leafde fan Jezus Kristus \u00fas lokkich laitsje lit
\nen dat de Geast \u00fas de ljochtsjende fierte sjen lit.
\nAmen<\/p>\n

\"Image\"<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tsjinst op 19 oktober 2014 yn Terkaple 1. Tarissing Op dizze fiifde snein fan de hjerst, no’t it libben yn de natuer liket te stjerren en trystens guon minsken oerfalt, kin der amper in glimke \u00f4f. Mar dochs fiere wy hjoed de tsjinst fan it laitsjen, om’t noch altyd bern op ‘e wr\u00e2ld komme, bern […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-8743","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-religy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8743","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8743"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8743\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8744,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8743\/revisions\/8744"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8743"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8743"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8743"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}