{"id":8733,"date":"2016-11-21T19:52:19","date_gmt":"2016-11-21T19:52:19","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tjerkstra.com\/wordpress\/?p=8733"},"modified":"2016-11-21T19:54:14","modified_gmt":"2016-11-21T19:54:14","slug":"tsjinst-fan-stiennen-en-triennen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/religy\/tsjinst-fan-stiennen-en-triennen\/","title":{"rendered":"Tsjinst fan stiennen en triennen"},"content":{"rendered":"\n\n\n
<\/td>\n \"PDF\" <\/a><\/td>\n \"Print\" <\/a><\/td>\n \"E-mail\" <\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
Tsjinst op 6 april 2014 yn Goai\u00efngaryp
\n
\n\"Image\"
\n<\/strong>
\n1. Tarissing
\n<\/strong>
\nIt is hiel oangripend as men in leave neiste ferliest troch de dea.
\nIt ferlies kin as in stien op it hert lizze
\nen triennen fan oandwaning oproppe.It tema fan dizze tsjinst op ‘e fiifde snein
\nfan de fjirtichdagentiid is ‘Stiennen en triennen’.<\/p>\n

Mar it bliuwt net by stiennen en triennen,
\nwant de stien wurdt foar it gr\u00eaf weir\u00f4le
\nen de triennen wurde \u00fat ‘e eagen fage.<\/p>\n

Wy roppe yn dat fertrouwen de help
\nfan God oan, de Iene,
\nde Earste en de L\u00easte,
\ndy’t it libben ta oansjen r\u00f4p
\nen duorje lit oant yn ivichheid.
\nAmen<\/p>\n

2. Sjonge
\n<\/strong>Tuskentiden 5: 1, 2, 3, 4 en 5<\/p>\n

3. Bea om \u00fbntferming
\n<\/strong>
\na. Sjonge
\n<\/em>Tuskentiden 9: 1 en 2<\/p>\n

b. Bea
\n<\/em>Hear, it is wier dat de fragen yn \u00fas hert omtiizje.
\nFragen oer \u00fas eigen libben:
\noer bern en \u00e2lderen,
\noer hoe’t it komt mei \u00fas bern en bernsbern,
\noer hoe’t it komt mei \u00fassels,
\nfragen oer sykte, iensumens en dea.<\/p>\n

Mar ek fragen oer de grutte wr\u00e2ld:
\noer oerfloed oan de iene kant en honger oan de oare,
\noer wolw\u00eazen en ekonomy,
\noer oarloch en frede.<\/p>\n

Wy freegje fierder sjongend jo help.
\n
\nc. Sjonge<\/em>
\nTuskentiden 9: 3, 4, 5 en 6<\/p>\n

4. Ynlieding
\n<\/strong>
\nTsjinst fan stiennen en triennen
\n<\/em>Dy formulearring ha ‘k net allinnich keazen om’t de wurden rymje, mar mear noch om de tsjinstelling tusken in stien en in trien.
\nSa hurd as in stien.
\nSa k\u00e2ld as in stien.
\nAs soks fan in minske sein wurdt, dan is der by him of har gjin sprake fan gefoelens of it kin ek w\u00eaze dat de gefoelens net nei b\u00fbten komme.
\nBygelyks yn ‘De likeblom’, in liet oer Marije, in kreaze faam \u00fat Terkaple dy’t \u00fat reedriden gie, troch it iis sakke en ferdronk.<\/p>\n

Mei in likeblom by ’t jak yn,
\n’t aaklik pronkstik fan de dea
\nen har moaie reade lippen
\nwiene no sa blau as lead.<\/p>\n

En \u00fas heit, om wurd te h\u00e2lden,
\nliet by ’t gr\u00eaf gjin ink’le trien,
\nmar it knage oan syn siele:
\nhy is as it stof fergien.<\/p>\n

En d\u00earmei komme wy by de triennen, dy’t fergetten wurde by fertriet of rou, mar it kin ek w\u00eaze by lilkens; men kin sa grimmitich w\u00eaze dat de triennen yn de eagen spatte.<\/p>\n

Der komme fan ‘e moarn triennen yn de eagen, triennen tagelyk fan grime en fertriet, mar dat wol net sizze dat it in fertrietlike tsjinst wurde sil. Want troch de triennen hinne brekt it ljocht fan it libben troch. Lykas reindrippen it ljocht fan de sinne omb\u00fbge ta in kleurige reinb\u00f4ge, kriget it libben troch it ljocht fan Jezus nei de dea wer kleur.
\nD\u00ear soe Lazarus oer meiprate kinne, mar spitigern\u00f4ch komt er nei de libbenswurden fan Jezus sels net oan it wurd.<\/p>\n

\"Image\"
\nIkoan ‘Lazarus komt \u00fat it gr\u00eaf’<\/em><\/p>\n

Wa’t wy fan ‘e moarn wol oan it wurd litte, binne twa minsken \u00fat it boek ‘Als Christus verschijnt’ fan Berthilde van der Zwaag, in frou fan tachtich jier en in d\u00fbmny. Beide fertelle dat se Kristus sjoen ha… as libbene nei syn dea.<\/p>\n

Us earste l\u00eazing komt dus net \u00fat ‘e Bibel, mar fan wat in tachtichjierrige frou opskreaun hat:<\/p>\n

Ik ben zonder kerk opgegroeid. Mijn moeder geloofde wel, daar bleef het bij helaas. Wij hadden als kinderen de vrije keus, ik ben daarom naar de zondagsschool gegaan. Er was in het gezin veel warmte, respect voor de natuur, voor de medemens en aandacht voor normen en waarden.
\nToen ik acht was, lag ik drie en een halve maand in een rooms-katholiek ziekenhuis. Ik ging naar het kleine, stille kapelletje waar ik de nonnen zag bidden.
\nOp een keer stond ik voor het het levensgrote Christusbeeld. Ik vroeg aan God: ‘Wilt U mij alstublieft weer beter maken, ik wil zo graag naar papa en mama.’
\nIk hoopte dat God mij zou horen en helpen. Ik was erg ziek, had al drie operaties gehad. Ik bad ook voor Jezus, want ik vond Hem zo zielig aan het kruis hangen.
\nOpeens was Christus er. Dat beeld van toen zal ik nooit vergeten, het is altijd bij me. Het meest vielen mij zijn lieve gezicht en handen op. Bijzondere ogen keken mij aan. Ik was niet bang, integendeel. Mijn eerste reactie was: zou dit God zijn? Nu ben ik tachtig jaar. Ik denk er nog steeds aan terug.<\/p>\n

5. Sjonge
\n<\/strong>Tuskentiden 9: 10, 11 en 12<\/p>\n

6. L\u00eaze
\n<\/strong>Jehannes 11, 1-10<\/p>\n

7. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan libbene Lazarus: 1, 2 en 3
\nWize: Liet 218 \u00fat it Lieteboek foar de tsjerken<\/em><\/p>\n

Betani\u00eb lei noch fier\u00f4f
\nfan ’t libben \u00fat ‘e dea,
\ntwa susters, fan karakter trou,
\nfersoargen h\u00fbs en lea.<\/p>\n

Broer Lazarus wie earnstich siik,
\nneat koene se mear dwaan,
\nhar boadskip wie d\u00earfan in blyk,
\nde Hear soe \u00fatkomst jaan.<\/p>\n

Mar Jezus bleau lang op it plak
\nd\u00ear’t hy syn boadskip brocht,
\nhoewol’t de sike like swak,
\nGod kaam d\u00eartroch yn ’t ljocht.<\/p>\n

\"Image\"
\n<\/strong>Jacob Pynas<\/em>
\n
\n8. Ferkundiging 1
\n<\/strong>
\nIn wei yn de tiid fan Jezus wie net s\u00fbnder stroffelstiennen, letterlik en figuerlik net. Wa’t \u00fat Galil\u00e9a opteach nei Jeruzalem om it Peaskefeest te fieren, moast in omwei meitsje, nammentlik om Samaria hinne, dat de Joaden as heal heidensk besk\u00f4gen. Hoewol’t it reizgjende folk yn feeststimming ferkearde, seagen se de Samaritanen wol as in ieuwen\u00e2lde stroffelstien. Stel dy foar dat se dwerstroch har l\u00e2n reizgje soene, dan krigen se grif stiennen achter har oan.<\/p>\n

Jezus is yn de l\u00easte fjirtjin dagen fan syn libben mei syn dissipelen op in plak dat net mei namme neamd wurdt. It is foar harren gjin bliuwend stee, se binne ommers al trije jier \u00fbnderweis. Grif hat Jezus ek diskear Jeruzalem as bestimming foar eagen. Mar de dissipelen perfoarst net, want as Jezus, nei’t er berjocht \u00fat Betani\u00eb krigen hat, \u00fatsteld om nei Jud\u00e9a te reizgjen, wolle se him d\u00earfan weromh\u00e2lde: ‘Rabby, it is noch net sa lang lyn dat de Joaden besocht ha Jo te stiennigjen en geane Jo d\u00ear no wer hinne?’<\/p>\n

Net de Samaritanen ha Jezus stiennen achternei smiten doe’t hy ris dwerstroch har l\u00e2n reizge en in frou by de put moete. Nee, net de heale heidenen, mar de leauwige l\u00e2ngenoaten. Noch helte slimmer, se woene him mei hurde stiennen de dea oandwaan!<\/p>\n

Bestimming Jeruzalem, dat stie Jezus foar eagen, ek s\u00fbnder it berjocht \u00fat Betani\u00eb. Doe’t it benearjende boadskip oer in deasike freon kaam, hold it plak dat mei gjin namme neamd wurdt, Jezus noch twa dagen f\u00east. Net te leauwen!
\nIs neat minskliks de minske Jezus frjemd? In wifeling om de l\u00easte fjirtjin dagen fan syn libben yn te gean? Of krekt oarsom: twa dagen fan tarieding om it leauwe sterker te meitsjen. Op ‘e tredde dei it leauwe tagelyk ferdjipje en ferheegje. Ferdjipje troch de dea en ferheegje troch de ferrizenis.<\/p>\n

Noch yn it plak s\u00fbnder namme feroaret de minske Jezus yn de Soan fan God mei syn \u00fatspraak: ‘Dy sykte rint net \u00fat op ‘e dea, mar dy is ta Gods eare, dat de Soan fan God d\u00eartroch ferhearlike wurde mei.’
\nWa’t mei Jezus yn it ferdjippe en ferhege leauwe meigiet, mei dochter of soan fan God neamd wurde. Lykas dy tachtichjierrige frou dy’t as famke Jezus as libbene foar eagen kriich.<\/p>\n

\"Image\"
\nJan Lievens<\/em><\/p>\n

9. Sjonge<\/strong>
\nLiet fan de libbene Lazarus: 4, 5 en 6<\/p>\n

De tredde dei woe Jezus gean,
\ngjin eangst foar stien of dea,
\nde folgers bleauwen leaver stean,
\nmen wist yn ’t libben nea.<\/p>\n

De Hear wist wol fan nacht en dei:
\nby deiljocht falt gjinien,
\nmar yn it tsjuster is de wei
\nfoar elk in stroffelstien.<\/p>\n

D\u00earnei sei Jezus noch plan\u00fat:
\n‘Broer Lazarus is stoarn.’
\nDe dea wie net it einbesl\u00fat,
\nit kaam op ’t leauwen oan.<\/p>\n

10. L\u00eaze
\n<\/strong>Jehannes 11, 17-27
\nJehannes 11, 32-44<\/p>\n

\"Image\"
\nRembrandt<\/em><\/p>\n

11. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan libbene Lazarus: 7, 8,\u00a0 9, 10, 11 en 12<\/p>\n

Betani\u00eb kaam yn it sicht
\nen Marta kaam der oan,
\nsy seach gen\u00eazing as in plicht,
\ndan wie har broer net stoarn.<\/p>\n

Mar Jezus hie in oar berjocht:
\nit opstean \u00fat ‘e dea,
\nsyn libbensein stie yn dat ljocht,
\nwa’t leaude, stoar dan nea.<\/p>\n

De iene suster r\u00f4p de oar,
\ndy’t op deselde toan
\nitselde sei, d\u00ear stie Hy foar,
\ndan wie har broer net stoarn.<\/p>\n

’t Ferwyt wie as in stien allyk,
\nwat Jezus griep yn ’t moed:
\nfertriet en grime tagelyk,
\nwie dat gefoel wol goed?<\/p>\n

Troch triennen hinne seach Hy nei
\nde skare achter Him,
\nHy frege w\u00ear’t de deade lei,
\nit each kriich wer in glim.<\/p>\n

De stien moast foar it rotsgat wei
\nfoar’t ‘Lazarus’ l\u00fbd klonk,
\nde echo brocht it libben mei,
\nit wie as ’t ljocht him wonk.<\/p>\n

\"Image\"
\nCaravaggio<\/em><\/p>\n

12. Ferkundiging 2
\n<\/strong>
\nFerskillend fan aard
\n<\/em>Twa susters en in broer, alle trije solo, teminsten neat wiist derop dat Lazarus troud wie, want oars hie syn frou ek wol meir\u00fbn yn de roustaasje en miskien itselde wol sein as de twa susters: ‘Hiene Jo hjir mar west, dan wie myn man net stoarn.’
\nNeat wiist der ek op dat de broer by syn susters yn de kost wie, wol is it sa dat de famylje yn itselde doarp wenne, Betani\u00eb.
\nFan de susters witte wy mear as fan de broer. Marta wie de frou fan it miel, Maria fan de meditaasje. Marta moast it fan de hannen en de m\u00fble ha, Maria fan de earen en de geast. Dat die wol bliken doe’t Jezus by har op besite wie. Marta wrotte mei it swit yn it hier yn de keuken en Maria hie har yn de keamer delj\u00fbn oan de fuotten fan Jezus en hong oan syn m\u00fble.
\nMarta dus mei it goedkeape, stjonkende swit yn it hier en Maria mei in kr\u00fakje djoere, hearlik r\u00fbkende oalje, dy’t se oer de fuotten fan Jezus geat en d\u00earnei de drippende fuotten mei har hier \u00f4fdroege.
\nWat in ferskil yn aard! Mar wat follen de ferskillende karakters elkoar treflik oan. Oars hiene de beide susters it net salang tegearre yn itselde h\u00fbs folholden. Fansels wie der wolris wat, lykas op dy dei fan de besite fan Jezus, doe’t Marta frege: ‘Hear kinne Jo it goed krije dat myn suster it betsjinjen allinne foar my opkomme lit? Sis har dochs dat se mei oanpakt.’<\/p>\n

Hoe is dat by jim yn de famylje? Ek sokke grutte ferskillen yn karakter tusken broers en susters? As soks yn lykwicht bliuwt, is d\u00ear neat mis mei, krekt oarsom, dan binne de ferh\u00e2ldings harmoanysk. Lit de iene dan de hannen mar \u00fat ‘e mouwe stekke en de oare de earen opstekke nei de l\u00fbden \u00fat hegere sfearen.<\/p>\n

Net dat Marta nei de dea fan har broer de hannen \u00fat ‘e mouwe stiek, mar sy gong wol oerein, sy riisde fan har sitplak op en sette de stap deryn, wylst har suster mei b\u00fbgde holle sitten bleau.<\/p>\n

Ferwiten en emoasjes
\n<\/em>Mei twa susters sa ferskillend fan aard soe men sizze dat de reaksjes nei Jezus ta ek oars wiene, dat dy ferskilden as ierde en himel.
\nMarta, de prim\u00ear reagearjende: ‘D\u00ear binne Jo dan, mar it is wol te let!’
\nMaria, dy’t sekund\u00ear regearre: ‘Leave Hear, it is sa fluch gien, wy binne yn djippe rou.’
\nGjin sprake fan, der waard oars sprutsen, der waard sels troch de susters opsprutsen mei krekt deselde wurden: ‘Hear, hiene Jo hjir mar west, dan wie myn broer net stoarn.’
\nWurde minsken yn de rou oan elkoar gelyk? Oan de taal te hearren wie dat by Marta en Maria wol sa, mar se praten net as in mienskip fan twa susters, mar as yndividuele suster fan de ferstoarne broer: ‘… dan wie myn<\/em> broer net stoarn.’
\nSeagen se yn de rou, it djippe fertriet, elkoar net stean? Spilen de emoasjes sa heech op dat de iene blyn waard foar de oare? Wis, se hearden it folk yn de roustaasje wol kleien, mar troch de triennen yn de eagen briek it byld fan de neiste en waard it sicht dizich. Elk wie yn syn eigen rou bewuolle.
\nMar Jezus hie de eagen wiid iepen en it hert ek. It ferwyt fan de susters rekke him yn it hert en ek dat sy en de kleiende lju net op elkoar belutsen wiene. Hy wie net allinnich oandien (sa’t wy yn de Fryske Bibel l\u00eazen ha), mar de grime l\u00f4ge by him ek heech op (sa’t yn de oarspronklike tekst stiet). Troch de triennen yn de eagen hinne seach er de breklinen tusken de rouwenden. Der wie gjin harmony yn it rouwen, elk wie yn syn eigen rou bewuolle. De roukleden moasten \u00fatraffele wurde, sadat de minsken ferdjipjend en ferheegjend leauwe koene. En as de minsken net mear bewuolle wiene yn de eigen rou, dan koene se elkoar ek yn it hert sjen.
\nDe fraach en oarder fan Jezus wiene koart fan de grime:
\n‘W\u00ear hawwe jimme him dellein?’
\n‘Helje de stien derwei!’<\/p>\n

Hoe ferr\u00fbn de rou by jim yn de famylje? Hiene de rouwenden noch each en ear foar elkoar? Der wurdt wol sein dat de spanningen dy’t yn de rin fan de jierren yn in famylje opboud binne, yn de tiid foar de begraffenis of kremaasje faak ta in \u00fatbarsting komme. Dan binne der net allinnich triennen fan fertriet, mar ek fan grime, lykas by Jezus.<\/p>\n

\u00a0De opstanning en it libben
\n<\/em>Yn it ferline waard faak in Bibelfers nommen as \u00fatgongspunt foar de ferkundiging. Foar dizze tsjinst hiene dat de wurden fan Jezus w\u00eaze kind d\u00ear’t er Marta mei oanspriek: ‘Ik bin de opstanning en it libben, dy’t yn My leaut, sil libje, ek al is hy stoarn.’
\nOpstanning, libben, leauwe, libje, stoarn w\u00eaze, dat binne de fiif wurden d\u00ear’t it om giet.
\nIk bin de opstanning en it libben…
\n<\/em>D\u00earmei seit Jezus: ‘Sjoch nei my, Ik bin it foarbyld, it byld dat jim foar eagen ha moatte.’
\nStoarn w\u00eaze…
\n<\/em>D\u00earmei seit Jezus: ‘Gjinien \u00fbntkomt oan de dea.’
\nLeauwe…
\n<\/em>D\u00earmei seit Jezus: ‘Wa’t de dea \u00a0\u00fbnder eagen sjocht, mei My as foarbyld, leaut ferdjipjend,
\ngiet mei My troch de djipte fan de dea hinne.’
\nLibje…
\n<\/em>D\u00earmei seit Jezus: ‘Wa’t it libben foar eagen hat, mei My as foarbyld, leaut ferheegjend, sil mei My op in heger plan libje.’<\/p>\n

En Jezus r\u00f4p withoe l\u00fbd: ‘Lazarus, kom der\u00fat!’
\nEn de ferstoarne kaam der\u00fat.<\/p>\n

\"Image\"
\nVincent van Gogh<\/em><\/p>\n

Hoe sil dyn libben fierder ferrinne? Leaust ferdjipjend troch de dea \u00fbnder eagen te sjen, mei Jezus as foarbyld? En it libben troch de dea hinne?<\/p>\n

De tredde l\u00eazing fan hjoed stiet yn ‘Als Christus verschijnt’ en komt fan in d\u00fbmny:<\/p>\n

Ik bezocht de begrafenis van een van mijn broers. De uitvaartdienst vond plaats in een kapel. Je kon zien dat deze kapel voor zowel katholieke als voor protestantse diensten werd gebruikt. Links stond een preekstoel en in het midden een altaar. Achter het altaar, op de witte muur, moet ooit een crucifix gehangen hebben. De spijkers waaraan het gehangen had, waren nog zwak zichtbaar, ze waren ook wit geschilderd. Christus moet daar gehangen hebben met zijn handen wijd uitgestrekt en zijn voeten vastgenageld aan het onderste deel van de balk. De hangende Heiland in zijn onbeschrijflijk lijden.
\nTerwijl ik zo zat te kijken, leek het mij alsof het beeld vervaagde en de triomferende Heer verscheen. Zijn handen had hij uitgestoken in een helpend en zegenend gebaar, tot op de plaats waar de spijkers waren, de tekens in zijn handen. Zijn kleed reikte tot aan de grond, zodat de onderste spijkers niet te zien waren. Zo was Jezus troosend aanwezig bij dit droeve gebeuren.<\/p>\n

13. Oargelspul
\n<\/strong>
\n14. Us Heit
\n<\/strong>
\nUs Heit yn ‘e himel,
\nlit jo namme hillige wurde,
\nlit jo keninkryk komme,
\nlit jo wil dien wurde
\nop ierde likegoed as yn de himel.
\nJou \u00fas hjoed \u00fas deistich brea
\nen ferjou \u00fas \u00fas skulden,
\nsa’t ek wy \u00fas skuldners ferj\u00fbn hawwe;
\nen lit \u00fas net yn fersiking komme,
\nmar ferlos \u00fas fan ‘e kweade.
\nWant fan jo is it keninkryk
\nen de kr\u00eaft
\nen de hearlikheid
\noant yn ivichheid.
\nAmen<\/p>\n

15. Sjonge
\n<\/strong>Tuskentiden 217: 1, 2, 3 en 4<\/p>\n

16. Seine
\n<\/strong>
\nMei God \u00fas behoedzje en syn seine jaan,
\nmei Jezus \u00fas foargean yn it libben en troch de dea hinne,
\nmei de Geast \u00fas ynspirearje om it oant de ein ta fol te h\u00e2lden.<\/p>\n

\"Image\"<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tsjinst op 6 april 2014 yn Goai\u00efngaryp 1. Tarissing It is hiel oangripend as men in leave neiste ferliest troch de dea. It ferlies kin as in stien op it hert lizze en triennen fan oandwaning oproppe.It tema fan dizze tsjinst op ‘e fiifde snein fan de fjirtichdagentiid is ‘Stiennen en triennen’. Mar it bliuwt […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-8733","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-religy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8733","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8733"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8733\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8735,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8733\/revisions\/8735"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8733"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8733"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8733"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}