{"id":8726,"date":"2016-11-21T19:39:09","date_gmt":"2016-11-21T19:39:09","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tjerkstra.com\/wordpress\/?p=8726"},"modified":"2016-11-21T19:42:14","modified_gmt":"2016-11-21T19:42:14","slug":"tsjinst-fan-de-twillingtiid","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/religy\/tsjinst-fan-de-twillingtiid\/","title":{"rendered":"Tsjinst fan de twillingtiid"},"content":{"rendered":"\n\n\n
<\/td>\n \"PDF\" <\/a><\/td>\n \"Print\" <\/a><\/td>\n \"E-mail\" <\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
Tsjinst op 31 desimber 2013 yn Terkaple
\n<\/strong>
\n\"Image\"1. Tarissing<\/strong><\/p>\n

Wy fiere de tsjinst fan de twillingtiid
\nop dizze Aldjiersj\u00fbn,
\nde \u00f4fsluting fan in gewoan jier?
\nWolnee, alle jierren binne b\u00fbtengewoan,
\nwant de tiid dy’t troch in jier hinne rint,
\nbinne wysels as skepsels fan de Iene
\nen dat is b\u00fbtengewoan!<\/p>\n

D\u00earom roppe wy op dizze bys\u00fbndere j\u00fbn
\nde Iene oan, Skepper fan himel en ierde,
\ndy’t mei de minske meigiet troch de tiid,
\nek yn 2014 oant yn it nije Jeruzalem.<\/p>\n

2. Sjonge
\nTuskentiden 1: 1, 2, 3, 4 en 7<\/p>\n

3. Tiidsferrin 1<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

De tiid rint troch,
\nde hiele dei al,
\nit hiele jier 2013,
\nieuwen en ieuwen al,
\nal fan it begjin fan de tiid \u00f4f,
\nsa’n 14 miljard jier lyn.<\/p>\n

Se sizze dat de tiid syn eigen gong giet as soe de tiid in soarte fan yndividu w\u00eaze dy’t mei gjinien rekkening h\u00e2ldt. Mei gjinien? Is der dan gjinien dy’t mei de tiid oprint?
\nDoe’t sa’n trije miljoen jier lyn it earste minsklike w\u00eazen yn Afrika rjochtop beg\u00fbn te rinnen,
\nwie it safier dat der ien mei de tiid beg\u00fbn op te rinnen: de minske.
\nOf om it mei de Bibel te sizzen: doe’t de Skepper fan himel en ierde de siken yn de noas fan de earste minske blaasde en dizze Adam oereinkaam en beg\u00fbn te rinnen, r\u00fbn hy op mei de tiid
\nen makke er de tiid fol mei wat hysels belibbe. De tiid wie gjin lege tiid mear, mar belibbe tiid… de tiid en de minske wiene wurden ta in twilling.<\/p>\n

De tiid dat binne wy
\nen sa’t wy binne,
\nsille de tiden rinne.<\/em><\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

It tiidsferrin fan dizze Aldjierstsjinst sil sa w\u00eaze:
\n– Wy sitte no yn tiidsferrin 1
\nAle Hosper sil yn dit tiidsferrin oan it wurd oer syn eigen oprinnen mei de tiid.
\nNei Hosper syn \u00fatlis komme wy yn de kunde mei Tamar, de skoandochter fan Juda.
\n– Yn tiidsferrin 2 komt de twilling Ezau en Jakob, soannen fan Iza\u00e4k en Rebekka, foar it ljocht.
\n– Yn tiidsferrin 3 komme wy yn de kunde mei P\u00eares en S\u00earach, soannen fan Juda en Tamar, in twilling d\u00ear’t de measten fan \u00fas noch net mei opr\u00fbn binne.
\n– Yn tiidsferrin 4 komt Preker oan it wurd mei syn twillingtiden:
\nDer is in tiid om berne te wurden en in tiid om te stjerren.
\nUs eigen libben spegelje wy op dizze Aldjiersj\u00fbn oan de twillingtiden fan Preker.<\/p>\n

Ferhaal fan Ale Hosper\u00a0\u00a0 <\/em><\/p>\n

It earste bedriuw fan Juda en Tamar
\n<\/em>
\nJuda, de soan fan Jakob en de broer fan Joazef (\u00fbnderkening fan Egypte).
\nJuda hat it net ta \u00fbnderkening brocht, mar is wol skieppeboer. Neat mis mei fansels, hy is kening fan in keppel skiep. Juda rekket fereale op in Kana\u00e4nityske frou en trout mei har.
\nHar namme is net bekend.<\/p>\n

Juda en syn frou krije trije soannen: Er, Onan en Sjela.
\nDan nimt Juda foar syn \u00e2ldste soan Tamar ta frou. Sa gie it yn dy tiid.
\nEr is net sa’n b\u00eastenien, dat hy hat gjin takomst en stjert.<\/p>\n

Juda seit tsjin Onan, syn twadde soan, dat er Tamar nimme moat, dat se in bern krije sil op ‘e namme fan syn \u00e2ldste broer Er. Sa gie it yn dy tiid: de sweagerplicht skreau foar dat de namme fan de ferstoarne trochklinke moast yn in bern, al wie dat bern net fan himsels.
\nOnan hat net folle op mei de namme fan syn \u00e2ldste broer Er. Wol komt er by Tamar, mar foar’t syn sie by har trochsette kin, l\u00fbkt Onan him werom.
\nDat Onan is net sa’n b\u00eastenien, hy hat gjin takomst en stjert.
\nDan is skoanheit Juda dermei oan, want hy wol net dat syn oerbleaune soan, Sjela, de takomst ek \u00fbntsein wurdt. It is noch mar in jonkje, dat Juda komt by Tamar mei it folgjende ferlechje: ‘Gean as widdo nei jim heit syn h\u00fbs en wachtsje d\u00ear oant Sjela grut is.’
\nMar hy tinkt by himsels: ik sjoch dy nea werom.<\/p>\n

Yn it ferrin fan de tsjinst sjonge wy de acht k\u00fbpletten fan it ‘Liet fan Tamar’, de mem fan de twilling P\u00eares en S\u00earach. Want har oprinnen mei de tiid is wol hiel bys\u00fbnder. It wie as woe de tiid net mei har oprinne. Dus kin se net oars as de tiid rinne litte sa’t sysels yn har djipste w\u00eazen is:
\n
\nSa’t ik bin,
\nsil de tiid rinne.
\n<\/em>
\n4. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan Tamar: 1 en 2
\nWize: Liet 10 \u00fat it Lieteboek foar de tsjerken<\/em><\/p>\n

Tamar hat harsels net sparre
\nyn it troch de jierren gean,
\n’t \u00e2lde wurd hat sy bewarre
\ntroch har dieden yn ’t bestean,
\nnea hat sy har lot beklage,
\nwant sy wist,
\nienkear komme blide dagen
\nnei in list.<\/p>\n

Skoanheit Juda hat it witten:
\nbeide soannen stoaren ier,
\nhy bleau doe mei Tamar sitten,
\nwant de widdo wie net swier;
\nsoe hy har dan wachtsje litte
\nop in bern?
\nHeit woe hy net langer hjitte,
\n’t wie ferlern.<\/p>\n

5. Tiidsferrin 2
\n<\/strong>
\nL\u00eaze
\n<\/em><\/strong>Geneisis 25,22-26<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

It bedriuw fan Ezau en Jakob
\n<\/em>
\nRebekka har tiid wie leech, want it like derop dat de tiid syn gong gie s\u00fbnder bern, dus s\u00fbnder takomst.
\nIza\u00e4k, har man, dy’t de lege takomst oanseach, wist mar ien wei: de wei fan de Skepper, dy’t lucht jaan koe. Syn gebed waard ferheard, Rebekka waard swier, mar se rekke dermei oan doe’t de swierte d\u00fbbel beg\u00fbn te bewegen. It r\u00fbn yn har skurte \u00fat op in botsing.
\nSe wist, lykas har man, mar ien wei: de wei nei de Skepper ta: ‘W\u00earom bin ik sa?’
\nNet: ‘sa’t ik bin, sil de tiid rinne’, mar ‘ik reitsje troch de botsing \u00fat ‘e tiid’.
\nIt antwurd fan de Iene wie w\u00fbnderlik en r\u00fbn fier foar\u00fat op ‘e tiid: twa folken yn de skurte fan de mem sille troch de tiid hinne eigen wegen gean en de \u00e2ldste sil de jongste helpe om syn tiid fol te meitsjen. Mei oare wurden: de \u00e2ldste wurdt de tsjinner.
\nDoe’t nei njoggen moannen de tiid kaam om de twilling te begroetsjen, \u00fbntstie wer in botsing. Wa gie earst mei de tiid mei? It waard de reade r\u00fbge, sa r\u00fbch as hied er al in hierrich kleed om him hinne slein. Ezau wie syn namme.
\nD\u00earnei kaam de gl\u00eade, dy’t mei syn hantsje de hakke fan de r\u00fbge f\u00easthold. Syn namme wie Jakob, de beetnimmer.
\nIn twilling, twa-aai\u00efch, wat in ferskil!<\/p>\n

Is sa it libben net?
\nSa’t se binne, sil de tiid rinne.<\/em><\/p>\n

\"Image\"
\nLambert Jacobsz.<\/p>\n

It twadde bedriuw fan Juda en Tamar
\n<\/em>
\nEn hoe rint de tiid fan Tamar nei’t se s\u00fbnder bern troch skoanheit Juda fuortstjoerd is?
\nNei lange, lange jierren komt de kear. As se heart dat skoanheit widner wurden is, deselde posysje as dy fan har, giet der wat troch har hinne: de libbenstiid is foar him routiid wurden.
\nAs Tamar heart dat de routiid fan skoanheit foarby is, in hiel oare posysje as dy fan har, want sy hat de widdoklean noch altyd oan, lit se it donkere kleed fan har \u00f4fglide: har lege routiid begjint wer libbenstiid te wurden.
\nEn as Tamar heart dat skoanheit yn de buert is te skieppeskearen, str\u00fbpt se in kleurich kleed oer de holle en hinget se in wale foar it gesicht. Sy h\u00e2ldt har libbenstiid troch dy wale noch foar de wr\u00e2ld ferburgen. W\u00earom soe de oar no al witte dat se wer mei de tiid oprint?<\/p>\n

Sjonge
\n<\/em><\/strong>Liet fan Tamar: 3, 4 en 5<\/p>\n

Tamar siet mei t\u00fbzen fragen
\nyn de wente fan har heit,
\ndochs koe sy har lot wol drage,
\nwant wat yn de takomst leit,
\nsoe de Iene dat ferjitte…
\ngjin momint!
\nTamar soe wat letter witte:
\ntrochgean wint.<\/p>\n

Juda moast syn oanh\u00e2ld misse,
\ndat it waard in tiid fan rou,
\nd\u00earnei koe hy it wer risse
\ns\u00fbnder of dochs mei in frou;
\nTamar wied er al fergetten,
\n\u00fat syn sicht,
\nhy is nei de skiep ta setten
\nfoar syn plicht.<\/p>\n

Tamar kaam it gau te witten:
\nskoanheit is yn Timna’s gea,
\nsoe sy no noch langer sitte…
\n’t swarte kleed moast fan de lea;
\nmei in wale foar it antlit
\ngie it oan,
\nop har fragen hie sy antwurd:
\nsicht op moarn.<\/p>\n

6. Tiidsferrin 3
\n<\/strong>
\nIt tredde bedriuw fan Juda en Tamar
\n<\/em>
\nD\u00ear sit Tamar yn har kleurich kleed en mei de wale foar eagen yn de poarte fan Ena\u00efm, de namme dy’t in bys\u00fbndere betsjutting hat: boarne fan de twilling.
\nAs sy skoanheit troch de wale hinne skimerjen sjocht, wurdt se gewaar dat er nei har sjocht as wie se in hoer. Dat hat se goed oanfield, want de huorrerinder freget oft hy der by har ynkomme mei.
\nFoar wat heart wat: in bokje, gjin geitsje dat letter jongen smite kin. Skoanheit wit wat er jout en de skoandochter wit watfoar man sy foar hat, want… hoe kin sy witte dat se it bokje wol krije sil? Is de huorrerinder wol te fertrouwen? Dus freget se him de dingen fan it liif: in halssnoer om him de siken te \u00fbntnimmen, in segelring om him om har finger te winen en syn st\u00f4k, dat er syn steun kwytreitsje sil.
\nAs it safier is dat se de dingen fan syn liif br\u00fbke kin om har en har posysje bekend te meitsjen, se is swier fan har skoanheit, sjocht Juda yn dat sy better mei de tiid opr\u00fbn is as hysels, nammentlik op in rjochte wei: Tamar, syn skoandochter, de rjochtfeardige.
\nSkoanheit Juda, of moatte wy sizze de man fan Tamar, wit no dat er foar de fjirde kear heit wurdt, mar hy kin noch net witte dat it ek foar de fiifde kear wurde sil.
\n
\nSa’t hy is, de plakferfanger fan syn soannen Er en Onan, dy’t gjin bern by Tamar oanset ha,
\nsa’t hy dus is, sil de tiid rinne: heit fan noch twa soannen.<\/em><\/p>\n

\"Image\"
\nUt ‘e Skoalle fan Rembrandt<\/p>\n

L\u00eaze
\n<\/em><\/strong>Genesis 38: 27-30<\/p>\n

It fjirde bedriuw fan Juda en Tamar
\n<\/em>
\nWat by de poarte fan Ena\u00efm al in namme hie, boarne fan de\u00a0 twilling, wurdt wier: de boarne fan Tamar streamt oer en foar har poarte wrakselje twa om der\u00fat te kommen. Om it hantsje fan wa’t de earste liket te wurden, komt in read koardsje, mar wa’t achter liket te bliuwen, brekt as earste troch. Syn namme is P\u00eares, trochbraak. De l\u00easte wurdt de earste. Ut him wei sil nei 1800 jier de befrijing trochbrekke yn Jezus Kristus.
\n
\nSa’t P\u00eares is, dy’t as earste trochbrekt,
\nsil de tiid rinne: nei it bern fan Betlehem, dy’t de befrijing trochbrekke lit.
\n<\/em>
\nSjonge
\n<\/em><\/strong>Liet fan Tamar: 6, 7 en 8<\/p>\n

Juda is rap by har kommen,
\nseach har as in wijde hoer,
\nwat koe him de rabbers bomme,
\nal syn soargen wiene oer;
\nsegelring en st\u00f4k en koarde
\nas it p\u00e2n,
\nTamar dy’t de stap oandoarde,
\nhold sa st\u00e2n.<\/p>\n

Tamar rekke yn ferwachting,
\nwat bekend waard yn it gea,
\nJuda hie foar har gjin achting,
\nhy f\u00fbn sy moast hjoed noch dea,
\nmar troch ring en st\u00f4k en koarde,
\nsyn besit,
\nhat er Tamar net fermoarde,
\nsa’t elk wit.<\/p>\n

Nei ferrin fan njoggen moannen
\nkaam in twilling foar it ljocht,
\nTamar wie as mem de boarne,
\ndy’t foargoed der w\u00eaze mocht;
\nP\u00eares, l\u00easte, kaam nei foaren
\nen briek troch,
\nheit fan Wa’t de wr\u00e2ld feroare,
\ndocht dat noch.<\/p>\n

7. Tiidsferrin 4
\n<\/strong>
\nL\u00eaze
\n<\/em><\/strong>Preker 3: 3-8<\/p>\n

It bedriuw fan Preker
\n<\/em>Bedriuw? Is it wol in bedriuw sa’t wy dat by Ezau en Jakob, Juda en Tamar br\u00fbkt ha? Doe hie it de betsjutting fan \u00fbnderdiel fan in ferhaal.
\nMar Preker fertelt \u00fas gjin ferhaal. Hy hat ek gjin bedriuw yn de betsjutting fan wurk. Want hy freget as in soarte fan learaar oan syn taharkers: ‘Wat wint ien dy’t wurket mei al syn skreppen?’
\nHat Preker dan gjin wurk? As syn belangrykste taak yn it bestean besk\u00f4get er it sykjen nei wiisheid. Men kin sizze dat er syn hiele libben nei wiisheid socht hat.<\/p>\n

Sa’t ik bin, in siker,
\nsa sil de tiid rinne: fan berne wurde nei deagean.
\n<\/em>
\nIs dat dyn wiisheid op dizze Aldjiersj\u00fbn, Preker? Oars neat?
\nJawis wol, tusken berne wurde en deagean lizze de twillingtiden:
\nIn tiid om te plantsjen en in tiid om \u00fat te roegjen.
\nIn tiid om te skriemen en in tiid om te laitsjen.
\nIn tiid om te bewarjen en in tiid om fuort te smiten.<\/p>\n

Twillingtiden, mar dan wol twa-aai\u00efch, want wat in ferskil!
\nLike grut as dat tusken de reade r\u00fbge Ezau en de gl\u00eade Jakob,
\ntusken de him weroml\u00fbkende S\u00earach mei it reade toutsje en de trochbrekkende P\u00eares.<\/p>\n

Jawis, Preker, do hast gelyk, wy herkenne op dizze Aldjiersj\u00fbn dyn twillingtiden:
\nHoe’t wy it \u00f4fr\u00fbne jier stiennen socht ha om \u00fassels geastlik op te bouwen
\nen stiennen fuortsmiten om’t wy teloarsteld wiene yn \u00fassels.
\nHoe’t wy praten ha w\u00ear’t better swijd wurde koe
\nen swijd w\u00ear’t in wiis wurd op syn plak west hie.
\nHoe’t wy leaf h\u00e2n ha dy’t \u00fas leaf wiene
\nen hate ha dy’t \u00fas op it hert trapen.
\nJawis, Preker, sa binne wy 365 dagen troch de tiid hinnegongen om wiis te wurden,
\nmar oft dat slagge is?
\nDosels hast dyselde twivel preke dy’t wy it \u00f4fr\u00fbne jier h\u00e2n ha, want do koest sels ek net altyd mei de tiid oprinne. It is dan wol maklik watst \u00fas foarh\u00e2ldst, suver in \u00fatflecht: ‘Wat God docht, stiet foar altyd f\u00east: gjinien kin d\u00ear oan tadwaan en gjinien kin d\u00ear fan \u00f4fdwaan.’
\nOf bedoelst it sa net, Preker? Wy wolle neat oan God syn dwaan \u00f4fdwaan, mar wy bedoele ek dat de tiden rinne sa’t wy binne. Dat it wurk fan \u00fas hannen God\u00a0 helpt om de wr\u00e2ld fan 2014 wat better te meitsjen as dy fan 2013. Sadwaande: God, de Iene, yn it ferb\u00fbn mei in mannichf\u00e2ldich minskdom. Want wy leauwe dat fan it begjin \u00f4f oan God en syn skepping in twilling binne.
\nNoch ien wurd op Aldjiersj\u00fbn, Preker, en d\u00earby br\u00fbke wy dyn eigen wurden:
\n‘Ik ha murken dat neat better is foar de minske as bliid w\u00eaze en it der goed fan nimme.’
\nWy sille om 12 oere ek op dy drinke, Preker: ‘Proast!’
\nAmen<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

8. Oargelspul<\/strong><\/p>\n

9. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan de tiid: 1, 2, 3, 4 en 5
\nWize: Liet 397 \u00fat it Lieteboek foar de tsjerken<\/em><\/p>\n

It libben rint mei troch de tiid
\nen h\u00e2ldt him d\u00earoan f\u00east,
\nit jachtet sa’t dat gauris giet
\nen fynt noch doer noch r\u00east.<\/p>\n

De dagen drave troch it h\u00fbs
\nen wy der achteroan
\nmei allerhande by de r\u00fbs
\nen ’t is wer samar moarn.<\/p>\n

Mei h\u00fbnderttritich rydt it troch
\nde dei fan ier oant let,
\ngjinien sjocht mar en greide noch,
\nken ek de kalmte net.<\/p>\n

De kalmte fiert \u00fas nei it hert
\ndat kloppet: sa bisto,
\nde tiid rint op ‘e minsketr\u00ead,
\ndo libbest yn it no.<\/p>\n

Wit dat de Iene giet ek mei
\nde tiden troch, Hy wiist
\nas wy ferlieze tiid en wei
\nnei wat op ’t l\u00east ferriist.<\/p>\n

10. Gebed
\n<\/strong>
\nWy kinne j\u00fbn koart w\u00eaze yn \u00fas gebed:
\nGod, Hear, Heit, Iene
\nof hoe’t Jo ek mar neamd wurde,
\nJo hawwe sels tsjin Mozes sein:
\n‘Myn namme is: Ik bin dy’t Ik bin,
\nIk bin derby.’<\/p>\n

W\u00eas d\u00earom mei \u00fas en gean mei \u00fas
\ntroch de tiid hinne, ek yn 2014,
\nde tiid dy’t wysels folmeitsje meie,
\nwant sa’t wy sels binne,
\nsil ek it nije jier rinne. Amen<\/p>\n

11. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan Micha: 1, 2, 3 en 4
\nWize: In spylt\u00fach bin ik yn Gods h\u00e2n<\/em><\/p>\n

Jeruzalem, de st\u00ead fan rjocht
\nyn wurd, mar mear yn died,
\nik profetearje fan it ljocht
\nen wat de takomst biedt:
\nde flakte giet de hichte yn,
\nGods berch sjochst al fan fier,
\nde dowen sweve op ‘e wyn,
\nde frede wurdt d\u00ear wier.<\/p>\n

Egypte, Moab, Libanon,
\nhear nei it Wurd fan God,
\nde hege berch wurdt ta syn troan,
\nder komt in kear yn ’t lot:
\nkom, gean mei \u00fas de hichte yn
\nen bliuw net \u00fbnder stean,
\nde dowen sweve op ‘e wyn
\nmei fredesfreon de earn.<\/p>\n

Fan Sion gean de Wurden \u00fat
\nop Mozes’ stiennen skreaun,
\nde frede ken gjin oarlochsb\u00fat,
\nde fij\u00e2n wurdt ta freon:
\nin ploech wurdt \u00fat ‘e swurden smeid,
\nde sichte \u00fat ‘e spear,
\ngjin mins dy’t noch de deastek krijt,
\nder is gjin oarloch mear.<\/p>\n

Terkaple, Drylts en Wolvegea,
\nsjong mei it libbensliet:
\ngenietsje fan it deistich brea,
\nde wyn dy’t freugde biedt,
\ndan giesto mei de hichte yn,
\nGods berch sjochst al fan fier,
\nde dowen sweve op ‘e wyn,
\nde frede wurdt d\u00ear wier.<\/p>\n

12. Seine
\n<\/strong>
\nWy geane fierder de Aldjiersj\u00fbn yn
\nmei op ‘e oergong \u00fatsicht op it hege fjoerwurk
\nas teken fan swevende dowen op ‘e wyn.<\/p>\n

Wy meie der wis fan w\u00eaze
\ndat God meigiet troch de tiden hinne
\nen \u00fas draacht as wy it swier ha
\nom wer op fuotten en by de tiid te kommen.
\nAmen<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

 <\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tsjinst op 31 desimber 2013 yn Terkaple 1. Tarissing Wy fiere de tsjinst fan de twillingtiid op dizze Aldjiersj\u00fbn, de \u00f4fsluting fan in gewoan jier? Wolnee, alle jierren binne b\u00fbtengewoan, want de tiid dy’t troch in jier hinne rint, binne wysels as skepsels fan de Iene en dat is b\u00fbtengewoan! D\u00earom roppe wy op dizze […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-8726","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-religy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8726","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8726"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8726\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8728,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8726\/revisions\/8728"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8726"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8726"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8726"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}