{"id":8717,"date":"2016-11-20T20:31:28","date_gmt":"2016-11-20T20:31:28","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tjerkstra.com\/wordpress\/?p=8717"},"modified":"2017-12-03T10:50:30","modified_gmt":"2017-12-03T10:50:30","slug":"tsjinst-fan-frjemdgean","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/religy\/tsjinst-fan-frjemdgean\/","title":{"rendered":"Tsjinst fan frjemdgean"},"content":{"rendered":"\n\n\n
<\/td>\n \"PDF\" <\/a><\/td>\n \"Print\" <\/a><\/td>\n \"E-mail\" <\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
Tsjinst op 1 desimber 2013 yn Drylts<\/p>\n

1. Tarissing
\n<\/em><\/strong>
\nEarste Advint,
\nfol fan ferwachting nei wat komme sil,
\nwant twa froulju reitsje yn ferwachting,
\nde frou d\u00ear’t it jier op jier om giet, Marije
\nen in foar de measten \u00fbnbekende frou, Tamar.<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

Wy roppe by it begjin fan dizze tsjinst de Iene oan,
\nde Skepper fan himel en ierde,
\nde God fan Tamar en Marije,
\ndy’t trou is oan wat Hy tasein hat,
\nfan generaasje op generaasje
\nin wei nei de befrijing.
\nAmen<\/p>\n

2. Sjonge
\n<\/em><\/strong>Tuskentiden 5: 1, 2 en 3<\/p>\n

3. Gebed
\n<\/em><\/strong>
\nHeit yn de himel, wy tankje dat wy ek dit jier
\n\u00fas ferwachting rjochtsje meie op ‘e befrijing.<\/p>\n

Wy witte dat yn de rin fan ieuwen en ieuwen
\nminsken sa libbe hawwe
\ndat se fan generaasje op generaasje \u00fatsjoen ha
\nnei in wr\u00e2ld s\u00fbnder soargen, pine en iensumens.<\/p>\n

Wy sizze tagelyk dat de ferwachting noch altyd
\nnet \u00fatkommen is, dat it liket as is \u00fas eigen tiid
\nnoch foller fan soargen, pine en iensumens
\nyn plak fan fol ferwachting.<\/p>\n

Wy bidde foar minsken dy’t yn de Advintstiid
\nlibje mei soargen oer harsels, de bern of bernsbern.
\nMei yn dat tsjuster it Advintsljocht trochbrekke.<\/p>\n

Wy bidde foar minsken dy’t noed ha oer har lichem
\ndat net mear sa goed meikomme kin of de geast
\ndy’t fertsjustere rekket.
\nMei yn dat tsjuster it Advintsljocht skine.<\/p>\n

Wy bidde foar minsken dy’t gjin oanspraak ha,
\ndy’t net kwyt kinne wat se graach mei oaren
\ndiele wolle.
\nMei yn de stilte it wurd fan de Advintstiid klinke,
\ndat de iensumen opnommen wurde yn de mienskip
\ndy’t befrijing ferwachtet.<\/p>\n

Wy bidde foar de wr\u00e2ld yn need,
\ndat w\u00ear’t honger hearsket, de magen folreitsje,
\ndat w\u00ear’t \u00fbnrjocht is, rjocht dien wurdt,
\ndat w\u00ear’t geweld foar master opslacht, de wapens swije.<\/p>\n

Wy bidde dat \u00fas earen en hert iepen geane
\nfoar Tamar en Marije, dy’t \u00fas wat te sizzen ha.
\nAmen<\/p>\n

4. Sjonge
\n<\/em><\/strong>Tuskentiden 5: 4 en 5<\/p>\n

5. Ynlieding
\n<\/strong>
\nWa’t gjin ferwachting mear hat, libbet mei de dea foar eagen. En lit \u00fas earlik w\u00eaze, dat is gjin libben.
\nYn it wurd ferwachting<\/em> klinkt it tiidwurd wachtsje<\/em> troch. It is der noch net, wy moatte wachtsje, mar it komt, dat is wis.
\nManlju, froulju en bern kinne fol fan ferwachting w\u00eaze. Yn dizze tiid ferwachtsje de bern Sinteklaas: ‘Vol verwachting klopt ons hart.’
\nAs kristenen binne wy fol fan ferwachting fan it Kristusfeest, it feest fan it bern dat kommen is om te befrijen. Wy libje yn de ferwachtingstiid, Advint, hjoed de earste Advintssnein.
\nWy kinne allegearre fol fan ferwachting w\u00eaze, mar allinnich froulju binne yn ferwachting.
\nLokkich de frou dy’t mem wurde mei. De measte froulju kinne dat gefoel.<\/p>\n

As wy it yn dizze Advintstiid oer de frou ha, tinke wy yn it foarste plak oan Marije, de faam dy’t mem wurde mocht fan Jezus, de Befrijer.
\nMar op dizze snein falt it folle ljocht op in oare frou, dy’t 1900 jier earder libbe. Har namme is Tamar. Sy wie like \u00e2ld as Joazef, jim witte wol de soan fan Jakob, de aartsheit dy’t it mei de wierheid net sa nau naam.<\/p>\n

It ferhaal fan Tamar is w\u00fbnderlik, fol fan minsklik tekoart, mar ek fol fan ferwachting, sawat net te leauwen, lykwols yn de befrijingsskiednis fan Israel de folle wierheid.
\nHjir komt it earste bedriuw.<\/p>\n

It giet oer Juda en syn skoandochter Tamar.
\nJuda, de soan fan Jakob en de broer fan Joazef (\u00fbnderkening fan Egypte).
\nJuda hie it net ta \u00fbnderkening brocht, mar wie wol skieppeboer. Neat mis mei fansels, hy wie kening fan in keppel skiep. Juda rekke fereale op in Kana\u00e4nityske frou en troude mei har.
\nHar namme is net bekend.<\/p>\n

De namme fan de frou d\u00ear’t it om giet, is wol bekend. Se hjit Tamar, mar fierder is oer har noch neat te sizzen. Dat komt yn de rin fan it ferhaal en fan de skiednis fan Israel.<\/p>\n

Juda en syn frou krije trije soannen: Er, Onan en Sjela.
\nDoe naam Juda foar syn \u00e2ldste Tamar ta frou. Sa gie it yn dy tiid.
\nEr wie net sa’n b\u00eastenien, dat hy hie gjin takomst en stoar.<\/p>\n

Doe sei heit Juda tsjin Onan, syn twadde soan, dat er Tamar nimme moast, dat se in bern krije soe op ‘e namme fan syn \u00e2ldste broer Er. Sa gie it yn dy tiid, it wie de sweagerplicht. De namme fan de ferstoarne moast trochklinke yn in bern, al wie dat bern net fan himsels.
\nOnan hie net folle op mei de namme fan syn \u00e2ldste broer Er. Wol kaam er by Tamar, mar foar’t syn sie by har trochsette koe, loek Onan him werom en it sie spatte op ‘e gr\u00fbn.
\nDat Onan wie net sa’n b\u00eastenien, hy hie gjin takomst en stoar.
\nDoe wie skoanheit Juda dermei oan, want hy woe net dat syn oerbleaune soan, Sjela, de takomst ek \u00fbntsein waard. It wie noch mar in jonkje, dat Juda kaam by Tamar mei it folgjende ferlechje: ‘Gean as widdo nei jim heit syn h\u00fbs en wachtsje d\u00ear oant Sjela grut is.’
\nMar hy tocht by himsels: ik sjoch dy nea werom.
\nWy wachtsje \u00f4f, mar libje wol yn de ferwachting dat it ferhaal sa net \u00f4frinne kin.<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

6. Sjonge
\n<\/em><\/strong>Liet fan Tamar: 1 en 2
\nWize: Liet 10 \u00fat it Lieteboek foar de tsjerken<\/em><\/p>\n

Tamar hat harsels net sparre
\nyn it troch de jierren gean,
\n’t \u00e2lde wurd hat sy bewarre
\ntroch har dieden yn ’t bestean,
\nnea hat sy har lot beklage,
\nwant sy wist,
\nienkear komme blide dagen
\nnei in list.<\/p>\n

Skoanheit Juda hat it witten:
\nbeide soannen stoaren ier,
\nhy bleau doe mei Tamar sitten,
\nwant de widdo wie net swier;
\nsoe hy har dan wachtsje litte
\nop in bern?
\nHeit woe hy net langer hjitte,
\n’t wie ferlern.<\/p>\n

7. L\u00eaze
\n<\/em><\/strong>Matt\u00e9us 1, 1-3, 16-25<\/p>\n

\"Image\"
\nGeorges de la Tour\u00a0<\/em><\/p>\n

8. Sjonge
\n<\/em><\/strong>Liet 125: 1 en 2<\/p>\n

9. Ferkundiging 1
\n<\/em><\/strong>
\nSa giet it, de iene generaasje stjert en de oare wurdt berne, sa giet it libben troch. As mem en heit, pake en beppe, it krekt berne berntsje yn de earms ha, dan streamt it hert oer. Alle noed yn de famylje en de wr\u00e2ld liket fuort te streamen fanwege dit berntsje. It fielt as in befrijing: it libben giet troch, it libben hat sin.<\/p>\n

Sa giet it by Matt\u00e9us ek, noch sterker, it giet by him noch fierder werom yn de tiid en noch fierder foar\u00fat yn de tiid.
\nFan Abraham oant Jezus wurde alle heiten neamd. Doe’t se de earstberne soan yn de earms\u00a0 hiene, streamde it hert oer. It like op in befrijing, want it libben gie nei de dea fan de heit troch. Mar se hiene noch gjin weet fan de generaasjes dy’t noch kamen, de line dy’t \u00fatkomme soe by de berte fan de Befrijer mei in haadletter.<\/p>\n

Mar w\u00ear binne de memmen? Sy hiene dochs de soannen \u00fbnder it hert droegen? Streamde it hert fan de memmen dan net oer doe’t se de earstberne soan yn de earms hiene? It wie grif noch in waarmere stream as dy fan de heit.
\nMatt\u00e9us, w\u00ear hast de memmen litten?
\nAs Matt\u00e9us hjir wie, dan soed er antwurdzje: ‘Ik neam dochs fjouwer nammen en fan de fiifde mem neam ik de namme fan har earste man.’
\nDus mar fiif fan de fjirtich.
\nDo hast wol in moaie seleksje makke, Matt\u00e9us:
\n– Ien dy’t \u00fatmakke waard foar hoer, Tamar.
\n– Ien dy’t echt in hoer wie, Rachab.
\n– Ien fan b\u00fbtenl\u00e2nsk kom\u00f4f, in allochtoanske frou, Ruth.
\n– Ien dy’t frjemd gie mei de kening… wy sille dy namme ek mar neame: Bats\u00e9ba, de frou fan Uria.
\n– En Marije, noch mar in faam en dan al yn ferwachting.<\/p>\n

W\u00ear binne al dy oare froulju, dy’t trou bleauwen oan man en h\u00fash\u00e2lding?
\nAs Matt\u00e9us hjir wie, dan soed er antwurdzje: ‘Ik woe der mar mei oanjaan dat ek hoeren en frjemde froulju yn de rige fan de generaasjes th\u00fashearre, sterker noch, sy spylje in belangrike rol yn it proses fan befrijing.’<\/p>\n

Sjogge jim it al foar jim? Rachab, de hoer fan Jericho, mei de lytse Obed yn de earms, de pake fan kening David. Sels it hert fan in eks-hoer streamt oer. Sy is befrijd en skinkt befrijing.<\/p>\n

En sjogge jim Marije? Sy is swier fan in bern, d\u00ear’t sy de bestimming al fan wit. Mar Joazef, har oansteande, sjocht mei in skean each nei har. Marije fielt it probleem oan: se binne wol by elkoar, mar noch net folslein ta elkoar kommen en sille, as it oan Joazef leit, wer \u00fat elkoar gean. In ingel yn in dream wjerh\u00e2ldt Joazef fan dy stap. Joazef en Marije komme nei dy nachtlike dream ta elkoar yn de ferwachting fan in bern dat befrijt. De soarch oer wat de famylje en de buorlju der wol fan sizze sille, streamt fuort. Der komt in oare stream foar yn it plak: de libbensstream.<\/p>\n

\"Image\"
\nHans Baldung Grien<\/em><\/p>\n

En Tamar dan? Is dy frou ek opnommen yn de libbensstream? Wy sille har ferhaal noch hearre.<\/p>\n

10. Sjonge
\n<\/em><\/strong>Liet 125: 3 en 4<\/p>\n

11. L\u00eaze
\n<\/em><\/strong>Genesis 38, 12-30<\/p>\n

12. Sjonge
\n<\/em><\/strong>Liet fan Tamar: 3, 4, 5 en 6<\/p>\n

Tamar siet mei t\u00fbzen fragen
\nyn de wente fan har heit,
\ndochs koe sy har lot wol drage,
\nwant wat yn de takomst leit,
\nsoe de Iene dat ferjitte…
\ngjin momint!
\nTamar soe wat letter witte:
\ntrochgean wint.<\/p>\n

Juda moast syn oanh\u00e2ld misse,
\ndat it waard in tiid fan rou,
\nd\u00earnei koe hy it wer risse
\ns\u00fbnder of dochs mei in frou;
\nTamar wied er al fergetten,
\n\u00fat syn sicht,
\nhy is nei de skiep ta setten
\nfoar syn plicht.<\/p>\n

Tamar kaam it gau te witten:
\nskoanheit is yn Timna’s gea,
\nsoe sy no noch langer sitte…
\n’t swarte kleed moast fan de lea;
\nmei in wale foar it antlit
\ngie it oan,
\nop har fragen hie sy antwurd:
\nsicht op moarn.<\/p>\n

Juda is rap by har kommen,
\nseach har as in wijde hoer,
\nwat koe him de rabbers bomme,
\nal syn soargen wiene oer;
\nsegelring en st\u00f4k en koarde
\nas it p\u00e2n,
\nTamar dy’t de stap oandoarde,
\nhold sa st\u00e2n.<\/p>\n

\"Image\"
\nArent van Gelder<\/em><\/p>\n

13. Ferkundiging 2
\n<\/em><\/strong>
\nWat in frou, dy Tamar! En wat in libben hat se as jonge frou al achter de r\u00each.
\nEarst troud mei in man dy’t net sa’n b\u00eastenien wie… dan al widdo.
\nFuortj\u00fbn oan de twadde om foar de ferstoarne broer in bern oan te setten.
\nEn as it op it hichtepunt is, l\u00fbkt er him letterlik en figuerlik werom… op ‘e nij widdo.
\nFoar de gek holden troch skoanheit mei te sizzen dat se wachtsje kin op syn tredde, doe noch mar in jonkje.
\nEn wachte hat se, dy Tamar, jierren en jierren yn heite h\u00fbs. Net yn ferwachting en alhiel net fol fan ferwachting. Wat sille se yn de stedspoarte oer har rabbe ha: in frou mei in sletten skurte, gjin w\u00fbnder dat se twa kear widdo wurden is.<\/p>\n

Mar nei lange, lange jierren komt de kear. As se heart dat skoanheit widner wurden is, deselde posysje as dy fan har, giet der wat troch har hinne.
\nAs se heart dat de routiid fan skoanheit foarby is, in hiel oare posysje as dy fan har, want sy hat de widdoklean noch altyd oan, lit se it donkere kleed fan har \u00f4fglide.
\nEn as se heart dat skoanheit yn de buert is te skieppeskearen, str\u00fbpt se in kleurich kleed oer de holle en hinget se in wale foar it gesicht. Sy is gjin widdo mear en wachtet net mear op ‘e tredde.
\nAs se sitten giet b\u00fbten de poarte fan Ena\u00efm, sjogge de rabbers frjemd op, want dizze frou is frjemd foar harren.
\nEna\u00efm, boarne fan de twilling, sa hjit de st\u00ead d\u00ear’t sy berne is… foar har in bys\u00fbndere namme, mar sy kin noch net witte dat sysels in boarne wurde sil.
\nAs sy skoanheit troch de wale hinne skimerjen sjocht, wurdt se gewaar dat er nei har sjocht as wie se in hoer. Sy hat it goed oanfield, want de huorrerinder freget oft er der by har ynkomme mei.
\nFoar wat heart wat: in bokje, gjin geitsje dy’t letter jongen smite kin. Skoanheit wit wat er jout en de skoandochter wit watfoar man sy foar hat, want… hoe kin sy witte dat se it bokje wol krije sil? Is de huorrerinder wol te fertrouwen? Dus freget se him de dingen fan it liif: in halssnoer om him de siken te \u00fbntnimmen, in segelring om him om har finger te winen en syn st\u00f4k, dat er syn steun kwytreitsje sil.<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

As it safier is dat se de dingen fan syn liif br\u00fbke kin om har en har posysje bekend te meitsjen, sjocht skoanheit yn dat sy rjochter troch it libben gien is as hysels. Tamar, syn skoandochter, de rjochtfeardige.
\nJuda, de skoanheit fan Tamar, wit no dat er foar de fjirde kear heit wurdt, mar hy kin noch net witte dat it ek foar de fiifde kear wurde sil.
\nWat by de poarte fan Ena\u00efm al in namme hie, boarne fan de twilling, wurdt wier: de boarne fan Tamar streamt oer en foar de poarte wrakselje twa om der\u00fat te kommen. Om it hantsje fan wa’t de earste liket te wurden, komt in read koardsje, mar wa’t achter liket te bliuwen, brekt as earste troch. Syn namme is P\u00eares, trochbraak. De l\u00easte wurdt de earste. Ut him wei sil nei 1800 jier de befrijing trochbrekke yn Jezus Kristus.<\/p>\n

14. Sjonge
\n<\/em><\/strong>Liet fan Tamar: 7 en 8<\/p>\n

Tamar rekke yn ferwachting,
\nwat bekend waard yn it gea,
\nJuda hie foar har gjin achting,
\nhy f\u00fbn sy moast hjoed noch dea,
\nmar troch ring en st\u00f4k en koarde,
\nsyn besit,
\nhat er Tamar net fermoarde,
\nsa’t elk wit.<\/p>\n

Nei ferrin fan njoggen moannen
\nkaam in twilling foar it ljocht,
\nTamar wie as mem de boarne,
\ndy’t foargoed der w\u00eaze mocht;
\nP\u00eares, l\u00easte, kaam nei foaren
\nen briek troch,
\nheit fan Wa’t de wr\u00e2ld feroare,
\ndocht dat noch.<\/p>\n

\"Image\"
\nSkoalle fan Rembrandt<\/em><\/p>\n

15. Ferkundiging 3
\n<\/strong>
\nWat dogge wy yn dizze Advintstiid no mei it ferhaal fan Tamar, dy frjemde frou \u00fat Ena\u00efm?
\nRinne wy aansen de tsjerke \u00fat mei it gefoel: it sil wol wier w\u00eaze, de wierheid hat in skerp l\u00fbd, mar it wurdt aansen ‘Stille nacht, hillige nacht’ en dat klinkt folle moaier?<\/p>\n

Of sprekt de frjemde gong, it frjemd gean fan Tamar, \u00fas sa oan dat wy yn de fjouwer wiken fan de Advintstiid by it sjongen fan ‘It daget yn it easten’ Tamar yn it opkommende ljocht fan de sinne rinnen sjogge?<\/p>\n

It komt nammentlik wol op frjemd gean oan. Net dat yn in goed houlik stookt wurde moat, want skiedings binne der al tefolle. Mar de frjemde gong fan Tamar jout oan dat krekt d\u00ear de befrijing \u00fat weikomt. Yn de eagen fan de rabbers yn de poarte is dy gong b\u00fbten de feilige poarte ek b\u00fbten de oarder, net te leauwen sa frjemd.
\nMar wa’t leaut, giet nei b\u00fbten ta, giet frjemd, tsjin de \u00fbnrjochtfeardige oarder fan de wr\u00e2ld yn.
\nHy of sy is kritysk op alle \u00fbnrjocht. Of hawwe kristenen net opsprutsen tsjin it \u00f4fharkjen fan de Amerikanen en tsjin de Russen dy’t \u00fbnskuldige Greenpeacers yn de finzenis opsleaten? Of tsjin de Rabobank dy’t mei oare banken de wr\u00e2ld bedondere hat.
\nAs benammen kristenen net frjemd gean, dan sil it \u00fat ‘e minsken wei net ta befrijing komme. Lit \u00fas mei Tamar net allinnich de Advintstiid yngean, mar ek de wr\u00e2ld yn.<\/p>\n

As wy no tinke dat Tamar en wysels it yn de mande r\u00eade sille, dan lit de line fan de generaasjes de oare kant sjen. Tamar koe net witte dat ieuwen en ieuwen letter \u00fat de huorrerinder Juda en har jonkje, mei de namme Trochbrek, de befrijing yn Jezus Kristus trochbrekke soe.
\nWy meie witte dat wy, dy’t leauwe yn de frjemde gong fan Jezus troch de wr\u00e2ld, ek yn de line fan de generaasjes opnommen binne. Dy line sil \u00fatkomme by de folsleine befrijing. Lit \u00fas fol fan ferwachting d\u00earhinne libje.
\nAmen<\/p>\n

16. Oargelspul<\/strong><\/p>\n

17. Sjonge<\/strong>
\n<\/em>Liet fan Micha: 1, 2, 3 en 4
\nWize: In spylt\u00fach bin ik yn Gods h\u00e2n<\/em><\/p>\n

Jeruzalem, de st\u00ead fan rjocht
\nyn wurd, mar mear yn died,
\nik profetearje fan it ljocht
\nen wat de takomst biedt:
\nde flakte giet de hichte yn,
\nGods berch sjochst al fan fier,
\nde dowen sweve op ‘e wyn,
\nde frede wurdt d\u00ear wier.<\/p>\n

Egypte, Moab, Libanon,
\nhear nei it Wurd fan God,
\nde hege berch wurdt ta syn troan,
\nder komt in kear yn ’t lot:
\nkom, gean mei \u00fas de hichte yn
\nen bliuw net \u00fbnder stean,
\nde dowen sweve op ‘e wyn
\nmei fredesfreon de earn.<\/p>\n

Fan Sion gean de Wurden \u00fat
\nop Mozes’ stiennen skreaun,
\nde frede ken gjin oarlochsb\u00fat,
\nde fij\u00e2n wurdt ta freon:
\nin ploech wurdt \u00fat ‘e swurden smeid,
\nde sichte \u00fat ‘e spear,
\ngjin mins dy’t noch de deastek krijt,
\nder is gjin oarloch mear.<\/p>\n

De Jouwer, Drylts en Wolvegea,
\nsjong mei it libbensliet:
\ngenietsje fan it deistich brea,
\nde wyn dy’t freugde biedt,
\ndan giesto mei de hichte yn,
\nGods berch sjochst al fan fier,
\nde dowen sweve op ‘e wyn,
\nde frede wurdt d\u00ear wier.<\/p>\n

\"Image\"
\nGustave Dor\u00e9<\/em><\/p>\n

18. Us Heit
\n<\/em><\/strong>
\nUs Heit yn ‘e himel,
\nlit jo namme hillige wurde,
\nlit jo keninkryk komme,
\nlit jo wil dien wurde
\nop ierde likegoed as yn de himel.
\nJou \u00fas hjoed \u00fas deistich brea
\nen ferjou \u00fas \u00fas skulden,
\nsa’t ek wy \u00fas skuldners ferj\u00fbn hawwe;
\nen lit \u00fas net yn fersiking komme,
\nmar ferlos \u00fas fan ‘e kweade.
\nWant fan jo is it keninkryk
\nen de kr\u00eaft
\nen de hearlikheid
\noant yn ivichheid.
\nAmen<\/p>\n

19. Sjonge<\/strong>
\nLiet 124: 1, 2, 3, 4 en 5<\/p>\n

20. Seine<\/strong><\/p>\n

Wy geane fol ferwachting nei h\u00fbs
\nmei foar eagen Marije en Tamar
\ndy’t \u00fas in frjemde gong foarlibbe ha.<\/p>\n

Wy meie der wis fan w\u00eaze
\ndat God de Heit
\n\u00fas ek opnommen hat yn de line
\nfan de generaasjes
\nen dat Kristus de Soan
\nmeigiet op \u00fas wei troch it libben.<\/p>\n

21. Sjonge<\/strong>
\nLiet 456:3<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tsjinst op 1 desimber 2013 yn Drylts 1. Tarissing Earste Advint, fol fan ferwachting nei wat komme sil, want twa froulju reitsje yn ferwachting, de frou d\u00ear’t it jier op jier om giet, Marije en in foar de measten \u00fbnbekende frou, Tamar. Wy roppe by it begjin fan dizze tsjinst de Iene oan, de Skepper […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-8717","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-religy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8717","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8717"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8717\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10920,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8717\/revisions\/10920"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8717"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8717"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8717"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}