{"id":8654,"date":"2016-11-19T19:40:31","date_gmt":"2016-11-19T19:40:31","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tjerkstra.com\/wordpress\/?p=8654"},"modified":"2016-11-19T19:57:15","modified_gmt":"2016-11-19T19:57:15","slug":"dienst-van-steen-en-vuur","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/religy\/dienst-van-steen-en-vuur\/","title":{"rendered":"Dienst van steen en vuur"},"content":{"rendered":"\n\n\n
<\/td>\n \"PDF\" <\/a><\/td>\n \"Print\" <\/a><\/td>\n \"E-mail\" <\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
Dienst op 23 oktober 2011 in Wolvega
\n<\/strong>Ter gelegenheid van het 150-jarig jubileum<\/em><\/p>\n

<\/strong>\"Image\"<\/p>\n

1. Votum en groet
\n<\/strong>
\nEen bijzondere zondag deze 23ste<\/sup> oktober 2011,
\nwant het is precies 130 \u00bd uur voor het jubileumfeest.
\nAnderhalve eeuw geleden, op 27 oktober 1861,
\nwas de eerste samenkomst van de Doopsgezinde
\ngemeente te Wolvega.Toen klonk het votum van dominee Born:
\nOnze hulp is in de Naam van God
\nDie hemel en aarde geschapen heeft,
\nDie trouw blijft tot in eeuwigheid
\nen niet laat varen het werk van zijn handen. AmenWij spreken het in woorden van deze tijd na:
\nWij komen samen in de Naam van God,
\nDie ons bijstaat in ons gaan naar wat komen zal,
\nzijn Koninkrijk. Amen<\/p>\n

2. Zingen
\n<\/strong>Tussentijds 1: 1, 2, 3, 4, 5, 6 en 7<\/p>\n

De vreugde voert ons naar dit huis
\nwaar ’t Woord aan ons geschiedt.
\nGod roept zijn Naam over ons uit
\nen wekt in ons het lied.<\/p>\n

Dit huis van hout en steen, dat lang
\nde stormen heeft doorstaan,
\nwaar nog de wolk gebeden hangt
\nvan wie zijn voorgegaan.<\/p>\n

Dit huis dat alle sporen draagt
\nvan wie maar mensen zijn,
\nde pijler die het alles schraagt,
\nwilt Gij die voor ons zijn?<\/p>\n

Zal dit een huis, een plaats zijn waar
\nde hemel open gaat,
\nwaar Gij ons met uw eng’len troost,
\nwaar Gij U vinden laat?<\/p>\n

Onthul ons dan uw aangezicht,
\nuw Naam, die met ons gaat
\nen heilig ons hier met uw licht,
\nuw voorbedachte raad.<\/p>\n

Vervul ons met een nieuw verstaan
\nvan ’t Woord, waarin Gij spreekt,
\nen reik ons zelf de leeftocht aan,
\nhet Brood dat Gij ons breekt.<\/p>\n

Dit huis slijt met ons aan de tijd,
\nmaar blijven zal de kracht
\ndie wie hier schuilen verder leidt
\ntot alles is volbracht.<\/p>\n

3. Gebed
\n<\/strong>
\nHeer, wij hebben de vreugde uitgezongen over dit godshuis,
\nwaar door de tijden heen onze voorouders bijeen zijn gekomen
\nmet hun vreugde over gezondheid, geboorte en huwelijk
\nen verdriet over ziekte, eenzaamheid en rouw.
\nWij spreken onze dankbaarheid uit dat deze vermaning nog staat
\nals een huis, een godshuis waar vanuit de broeders en zusters
\nhet leven ingaan en voortgaan van zondag tot zondag
\nom het werk in en voor de wereld te verrichten
\nen in de kerkdienst te luisteren naar de woorden
\nvan aartsvaders, onze grote broer Jezus en de apostelen.<\/p>\n

Mogen wij deze woorden voortdragen door de wereld,
\nelk op zijn of haar manier.<\/p>\n

Wij bidden voor mensen die vanmorgen behalve de vreugde
\nook pijn voelen: lichamelijk of in de diepte van hun geest.
\nDat er naasten mogen zijn die met hen de diepte ingaan
\nom een glimp uit de hoogte over te brengen.<\/p>\n

Wij bidden voor mensen veraf, die uit het oog dreigen te raken.
\nMogen wij geraakt worden door hun pijn en vreugde,
\nopdat onze harten open gaan, tot hulp bereid,
\nen wij zelf wijzer worden.<\/p>\n

Leer ons vanmorgen het verleden te verbinden met heden en toekomst,
\nwant dan kunnen 150 jaren ons leren om voort te gaan.
\nAmen<\/p>\n

\"Image\"
\nCesare Dandini<\/em>\u00a0\u00a0 Alles wat u doet,
\nmoet u in liefde doen<\/em> (1 Korinti\u00ebrs 16,14)<\/p>\n

4. Zingen
\n<\/strong>Lied 320: 1 en 2<\/p>\n

5. Inleiding
\n<\/strong>
\nDoopsgezinden van Wolvega, van harte bouw en vuur gewenst met het 150-jarige voortgaan van jullie gemeente.
\nGebruikelijker zou het zijn om jullie geluk te wensen met het 150-jarige bestaan, maar wat is geluk in een gemeente?
\nJe eigen geluk kun je je een voorstelling van maken: gelukkig in de liefde, een gelukkig lot, de jackpot, een gelukkig huwelijk, gezondheid als geluk als je ouder wordt, een gelukkige dood misschien… het is een geluk dat zij niet langer hoefde te lijden.
\nMaar wat is geluk in een gemeente van Christus?
\nEen volle kerk, maar dan kun je de Mennisten in Wolvega niet gelukkig noemen.
\nEen volle collectezak of een sluitende begroting, weliswaar belangrijk maar geluk is toch niet identiek aan klinkende munt of een digitale 1 met zesmaal een nul.
\nHarmonie dan, maar in geen enkele gemeente zijn alle tonen zuiver.
\nLiefde?
\nVan harte liefde gewenst met het 150-jarige bestaan van jullie gemeente.
\nDat klinkt al zuiverder, maar welke liefde? De buitenstaander zou misschien de bijgedachte krijgen: die gaan vreemd! De Doopsgezinden van Wolvega als vreemdgangers.<\/p>\n

Vreemdgangers, zo gek nog niet. Daar zit tenminste gang, vaart in. Niet een staande situatie, zoals in150-jarig bestaan. Zijn christenen in deze tijd van secularisatie geen vreemdgangers in Nederland geworden?<\/p>\n

Ik kom terug op de eerste wens: van harte bouw en vuur gewenst met het 150-jarige voortgaan van jullie gemeente.<\/p>\n

Steen
\n<\/em>Bouwen doe je met stenen.
\nDat deed Johannes Nijholt in 1875 toen hij deze kerk bouwde.
\nDat deden 153.600 gastarbeiders van koning Salomo bij de bouw van de tempel.
\nEn dan kom je toch weer bij een staande situatie: kerk en tempel staan als een huis,
\ndaar zit geen beweging, geen voortgang in.<\/p>\n

Geest
\n<\/em>Wat dan in beweging brengt, is vuur. Niet in lichterlaaie, want dan blijft er slechts as over.
\nMaar het vuur van de Geest, zoals op deze Pinkstericoon afgebeeld. Dan blijft niets op zijn plaats.
\n‘Vreemdgangers, die Mennisten,’ zullen ze in Wolvega zeggen, ‘ze staan zelfs op hun kop.’
\n‘Nee,’ roepen jullie terug, ‘we gaan voort in alle standen.’<\/p>\n

\"Image\"
\nMorazzone… Uitstorting van de Heilige Geest<\/em><\/p>\n

6. Zingen
\n<\/strong>Lied 320: 3 en 4<\/p>\n

7. Lezen
\n<\/strong>2 Kronieken 1, 1-3<\/p>\n

8. Zingen
\n<\/strong>Lied van de bouw: 1 en 2
\nMelodie: Tussentijds 1<\/p>\n

De koning riep het volk bijeen,
\nop Salomo’s bevel
\nnaar Gibeon, geen huis van steen,
\nde tent was nog in tel.<\/p>\n

Want leven is niet blijven staan
\nzo tussen berg en dal,
\nmaar met elkaar voortdurend gaan
\nnaar wat eens komen zal.<\/p>\n

9. Verkondiging 1
\nVoorbereiding
\n<\/em><\/strong>
\nJeruzalem\/Gibeon<\/em><\/p>\n

\"Image\"
\nUit ‘ABC van de Bijbel’<\/p>\n

Ik neem jullie mee naar het Jeruzalem van 950 voor Christus, toen Salomo, de zoon van David, koning over Isra\u00ebl was. En hoor, van hem ging een oproep uit naar alle windstreken van het land en zie, de koning en de hele gemeente gingen naar Gibeon, waar de tent van de ontmoeting stond.
\nHet moet een gemeente van duizenden geweest zijn, zoals nu nog in sommige plaatsen in Nederland, bijvoorbeeld Urk. Een gemeente, geen groep of schare, want er is eenheid van geest, de gezichten staan allemaal dezelfde kant op, namelijk in de richting van de tent van de ontmoeting. Een tent met een lange traditie, gemaakt in de woestijn als tabernakel, met Mozes als aannemer en zijn broer A\u00e4ron als aangever, de hogepriester die Jahweh de gaven van het volk aanreikte.
\nEn zie, op de offerterp van Gibeon regisseert koning Salomo bij het begin van zijn regering de ontmoeting tussen de gemeente van Isra\u00ebl en Jahweh. Hoe? Door duizend brandoffers te brengen op het bronzen altaar voor de tent van de ontmoeting. De opbreekbare tent als teken van voortgang met God door het mensenleven heen.
\nEen goed begin is het halve werk, zal de koning gedacht hebben, want beter kon het niet.<\/p>\n

Wolvega
\n<\/em>
\nWe gaan terug naar het jaar 1860, toen in Wolvega en omgeving een aantal Doopsgezinden woonde, als losse stenen tussen rooms-katholieken en hervormden. Maar in hen brandde het verlangen om een gemeente te vormen. Het waren geen duizenden zoals in de tijd van Salomo, maar een dertigtal. Zij hadden ook nog geen idee hoe losse stenen tot een gemeente konden worden gevormd, laat staan dat er een stenen kerk gebouwd kon worden.
\nDaarom nam de Friese Doopsgezinde Soci\u00ebteit als koning Menno de regie in handen en benoemde een commissie van drie uit de gemeenten Heerenveen, Joure en Boven Knijpe.
\nKoning Menno sloeg de dertig vurige Wolvegaasters over. Zo ging dat in die tijd, maar er was een begin gemaakt en dat was toch het halve werk?<\/p>\n

10. Zingen
\n<\/strong>Lied van de bouw: 3 en 4<\/p>\n

De koning ging de hoogte op
\nvoor ’t offer duizendvoud,
\nhet hoogtepunt was van de top
\nnaar waar men samen bouwt.<\/p>\n

Van Gibeon naar Wolvega
\nvoor honderdvijftig jaar,
\nwaar dertig kwamen ’t jawoord na,
\nhet gaan viel hun niet zwaar.<\/p>\n

11. Lezen
\n<\/strong>2 Kronieken 1, 7-12<\/p>\n

12. Zingen
\n<\/strong>Lied van de bouw: 5 en 6<\/p>\n

De koning kreeg geen rust die nacht
\ntoen God aan hem verscheen:
\n‘Vraag wat je voor jezelf verwacht,
\nal is het meer dan \u00e9\u00e9n.’<\/p>\n

Toen zag de vorst als eenheid staan
\nwat God aan David deed,
\nhij vroeg in wijsheid voort te gaan,
\neen koning als profeet.<\/p>\n

13. Verkondiging 2
\nBouw
\n<\/em><\/strong>
\nJeruzalem
\n<\/em>
\n\"Image\"
\nGustave Dor\u00e9 \u00a0 <\/em>Wijze koning Salomo<\/em><\/p>\n

Na het offer op het altaar voor de tent valt de nacht, maar niet voor Salomo, want tweemaal verschijnt een groot licht, maar wel van heel verschillende orde. Eerst blinkt het licht van Gods aanbod: ‘Vraag, dan zal ik het je geven.’
\nDan blinkt het licht van Salomo’s vraag: ‘Kan het wijsheid worden, Eeuwige, opdat ik als koning recht zal doen?’
\nEn zo geschiedde.
\nIs dit begin in Gibeon niet veel meer dan de helft? Maar het leven gaat door en vanaf zijn hoge troon ziet vorst Salomo op de tentterp van Gibeon neer.
\nIn de eerst plaats vanuit militair oogpunt. Een vorst kan toch niet open en bloot op de hoogte staan? Geeft acht!
\nEn hoor, daar ratelen de wielen van 1400 strijdwagens, begeleid door het hoefgetrappel van 12.000 paarden, paarden als de tanks van de Oudheid.
\nBedek de ogen voor het blinken van het zilver en goud, edelmetalen die in de tijd van vorst Salomo even gewoon waren als straatstenen.
\nDe wagens en paarden werden met goud en zilver aangekocht van bedrijven in het tegenwoordige Turkije, waar nu een schild wordt gebouwd om Europa en Isra\u00ebl te beschermen tegen mogelijke raketten uit Iran.
\nOntmoeting met Jahweh en voorbereiding op oorlog, hoe kunnen deze beide samengaan?<\/p>\n

\"Image\"
\nLuca Giordano<\/em>
\ndetail<\/p>\n

In de tweede plaat ziet koning Salomo op de tentterp van Gibeon neer vanuit religieus oogpunt.
\nKan Jahweh in een tent wonen? Een blik over de grenzen bevestigt het plan van een tempel, want koninklijke plannen en tempels staan vast als een rots. Bovendien heeft Salomo de opdracht tot tempelbouw van zijn vader David gekregen.
\nEn hoor, er gaat een dubbel koninklijk besluit uit: de bouw van een tempel voor Jahweh en de bouw van een paleis… voor de koning. Je moet als koning toch ook een dak boven je hoofd hebben…
\nDe werving van bouwvakkers verloopt naar wens: 80.000 steenhouwers, 70.000 vervoerders en 3600 manager-opzichters, allemaal allochtone gastarbeiders, die al een verblijfsvergunning in Isra\u00ebl hebben. Wat wil Wilders dan nog… man, doe normaal, want allochtonen waren in Isra\u00ebl normaal.
\nEen gigantische onderneming, die dubbele bouw, vergelijkbaar met de militaire uitrusting van 1400 strijdwagens en 12.000 paarden.
\nDe ontmoeting met Jahweh kan in de ogen van vorst Salomo niet zonder militaire escorte en bewaking.<\/p>\n

\"Image\"
\nLuca Giordano<\/em>
\ndetail<\/p>\n

Wolvega<\/p>\n

Dertig vurige Mennisten die verlangden naar een gemeente, kregen van koning Menno toestemming. Maar een gemeente zonder een vaste plek om samen te komen, was in die tijd niet denkbaar. Het werd geen tent, geen kerk, maar een pakhuis, dat voor 70 gulden per jaar werd gehuurd.
\nIk stel me voor dat de dertig vol vuur zelf de handen uit de mouwen hebben gestoken, want het goud en zilver lag in de straten van Wolvega niet voor het oprapen. Het pakhuis werd aangepakt, zodat het interieur tenslotte op een kleine kerkzaal leek.
\nZiet u de trotse getrouwen op die 27ste<\/sup> oktober 1861 al door de straten van Wolvega lopen? De pakhuis-kerk dreunt van het zingen, de stem van dominee Born klinkt luid: ‘Het is een heuglijke zondag, nu dit godshuis wordt ingewijd.’<\/p>\n

Pas in de kerkenraadsvergadering van 10 december 1866, dus meer dan vijf jaar later, is voor het eerst sprake van de bouw van een kerk. Negen jaar later werd besloten tot de bouw.
\nTimmerman Johannes Nijholt was de laagste inschrijver met een bedrag van f. 4984,-. Hij had geen enkele allochtoon in dienst, laat staan 3600 opzichters. Hijzelf was opzichter, sloper en bouwer tegelijk. Eerst werd het pakhuis afgebroken en op diezelfde plaats werd deze kerk gebouwd.
\nOp de langste dag van het jaar 1875 werd de eerste steen gelegd, in de hoop dat in lengte van dagen de gemeente op deze plaats zou samenkomen.<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

14. Zingen
\n<\/strong>Lied van de bouw: 7, 8 en 9<\/p>\n

De tijd gleed naar de diepte af
\ntoen ’t wagenvolk verscheen
\nen paarden al in oorlogsdraf,
\nverhardde ’t hart tot steen?<\/p>\n

De stenen waren voor de bouw
\ndoor ’t allochtone volk,
\ndat toonde zich aan ’t godsvolk trouw,
\nde tempel was hun tolk.<\/p>\n

Van Sion uit naar Wolvega,
\nwaar ’t pakhuis werd tot kerk
\nen velen kwamen ’t jawoord na:
\nde bouw als toekomstwerk.<\/p>\n

15. Verkondiging 3
\nInwijding
\n<\/em><\/strong>
\nJeruzalem
\n<\/em>
\nWat een tempel! Niet te beschrijven, zo schitterend. En opnieuw klinkt de oproep voor een ontmoeting, nu voor de inwijding.
\nNa het uitgebreide gebed van koning Salomo komt er vuur van de hemel dat de offers verteert, want de hemel kan de aarde in vuur en vlam zetten wanneer niet alleen het godshuis open is, maar ook het hart van het volk. Waar hemels vuur is, licht ook de heerlijkheid van de Eeuwige op, zelfs zo intens dat het godshuis er vol van raakt.
\nEen gelukwens van de Eeuwige: ‘Van harte vuur en opbouw gewenst!’
\nOpbouw, want het houdt niet op met de voltooiing en inwijding van de tempel. Weliswaar staat deze als een rots, maar er moet voortgang zijn.
\nNa de inwijding stuurt koning Salomo het volk naar hun tenten. Niet naar huis, want het is de tijd van het Loofhuttenfeest, het feest van het wonen in een loofhut ter nagedachtenis aan de tocht van het volk vanuit Egypte door de woestijn naar het beloofde land: ‘Van harte voortgang gewenst, ook nu de tempel in het beloofde land staat als een huis.’<\/p>\n

Wolvega
\n<\/em>
\nWat een kerk! Onbeschrijfelijk in zijn eenvoudige pracht. Hoeveel nieuwe leden zich vanaf 1861 bij de dertig vurige mennisten hebben aangesloten, is mij niet bekend. In ieder geval trokken zondag 19 september 1875 velen op naar het nieuwe godshuis, dat het oude pakhuis had vervangen.
\nDominee Hoekstra had de leiding van de inwijdingsdienst. Hij sprak stellig met vuur, maar ik kan helaas zijn woorden na 136 jaar niet opnieuw doen klinken. Toch ook een geluk, want zijn preek zal langer geduurd hebben dan de driedelige verkondiging van deze morgen. De zangvereniging van Wolvega zong een aantal liederen. Toen keerde de gemeente huiswaarts, nee niet naar de loofhutten, want die werden en worden in Wolvega niet gebouwd.<\/p>\n

\"Image\"
\nRembrandt \u00a0 <\/em>Jeremia treurt over de ondergang\u00a0 van de Jeruzalem<\/em><\/p>\n

De tempel van Salomo heeft ongeveer 360 jaar als een rots gestaan, toen staken de Babyloni\u00ebrs onder het bewind van koning Nebukadnezar het gebouw in brand.
\nDe Doopsgezinde kerk van Wolvega bestaat 136 jaar.
\nHoe lang nog? Als dit gebouw even lang als de tempel van Salomo zal bestaan, dan tot het jaar 2335.
\n‘Maar ons ledental haalt dat van de dertig vurige mennisten uit 1861 niet eens,’ hoor ik fluisteren.
\n‘Van harte vuur en wind gewenst,’ ruist de Geest van het Pinksterfeest.
\nTot in lengte van dagen zal de lof van de Eeuwige worden gezongen. Dat gebeurt nog altijd door de Joden 3000 jaar na de bouw van de tempel van Salomo. Zal het loflied van de Doopsgezinde gemeente van Wolvega dan niet blijven klinken? Al is het misschien niet in deze kerk, maar in een heel andere situatie.
\nVan harte amen<\/p>\n

16. Zingen
\n<\/strong>Lied van de bouw: 10 en 11<\/p>\n

De tempel rees de hoogte in
\nen uit de hoogte kwam
\nGods Geest die gaf aan ’t bouwwerk zin,
\nals teken vuur en vlam.<\/p>\n

Van Sion uit naar Wolvega,
\nde kerk werd ingewijd,
\nmen zong drie keer halleluja,
\nhet is de Geest die leidt.<\/p>\n

17. Orgelspel
\n<\/strong>
\n18. Zingen
\n<\/strong>Lied 314: 1, 3 en 4<\/p>\n

19. Onze Vader
\n<\/strong>
\n20. Collecte
\n<\/strong>
\n21. Zingen
\n<\/strong>Lied 303: 1, 2, 4 en 5<\/p>\n

22. Zegen
\n<\/strong>
\nWij gaan vanuit dit godshuis naar ons eigen huis,
\neen voortgaan door de komende week,
\neen voortgaan door het leven
\nmet de zegen van God de Vader,
\nde liefde van Jezus de Zoon
\nen het vuur van de Heilige Geest.<\/p>\n

23. Zingen
\n<\/strong>Lied 456: 3<\/p>\n

\"Image\"<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dienst op 23 oktober 2011 in Wolvega Ter gelegenheid van het 150-jarig jubileum 1. Votum en groet Een bijzondere zondag deze 23ste oktober 2011, want het is precies 130 \u00bd uur voor het jubileumfeest. Anderhalve eeuw geleden, op 27 oktober 1861, was de eerste samenkomst van de Doopsgezinde gemeente te Wolvega.Toen klonk het votum van […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-8654","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-religy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8654","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8654"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8654\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8662,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8654\/revisions\/8662"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8654"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8654"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8654"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}