{"id":8629,"date":"2016-11-18T19:56:47","date_gmt":"2016-11-18T19:56:47","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tjerkstra.com\/wordpress\/?p=8629"},"modified":"2016-11-18T19:56:47","modified_gmt":"2016-11-18T19:56:47","slug":"tsjinst-fan-it-branoffer","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/religy\/tsjinst-fan-it-branoffer\/","title":{"rendered":"Tsjinst fan it br\u00e2noffer"},"content":{"rendered":"\n\n\n
<\/td>\n \"PDF\" <\/a><\/td>\n \"Print\" <\/a><\/td>\n \"E-mail\" <\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
\u00a0Tsjinst op 13 febrewaris 2010 yn Drylts
\n<\/strong>
\n1. Tarissing<\/p>\n

\"Image\"
\n<\/strong>
\nMiddenyn de koartste moanne fan it jier
\nbinne wy by elkoar kommen
\nom bibelferhalen te ferbinen
\nmei \u00fas eigen ferhaal,
\nsadat wy rekke wurde.<\/p>\n

Wy dogge dat yn de namme fan God
\ndy’t by de skepping romte makke hat
\nfoar it libben op ierde,
\nek foar \u00fas eigen libben,
\nen dy’t as in romte
\nom \u00fas hinne w\u00eaze wol.
\nAmen<\/p>\n

2. Sjonge
\n<\/strong>Psalm 100: 1, 2, 3 en 4<\/p>\n

3. Gebed
\n<\/strong>
\nGod, dy’t as in Heit om \u00fas hinne is,
\nlykas in hoeder om syn skiep,
\nas in prachtich l\u00e2nskip mei fiere kimen,
\nd\u00ear’t wy frij yn sykhelje kinne,
\nwy tankje Jo foar \u00fas libben
\nmei freugde en fertriet,
\nde freugde dy’t \u00fas optilt
\nen it fertriet dat \u00fas net allinnich deldrukt,
\nmar d\u00ear’t wy ek wizer fan wurde kinne.
\nLit \u00fas de freugde diele mei dy’t \u00fas leaf binne
\nen treaste w\u00ear’t it fertriet it libben tsjuster makket.<\/p>\n

Iepenje \u00fas earen om de ferhalen op te heinen,
\niepenje \u00fas hert om de ferhalen te ferbinen
\nmei \u00fas eigen libben.
\nMei dizze tsjinst mei wurd en liet \u00fas ynspirearje
\nop ‘e wei troch it libben.
\nAmen<\/p>\n

4. Sjonge
\n<\/strong>Tuskentiden 5: 1, 3, 4 en 5<\/p>\n

5. Ynlieding
\n<\/strong>
\nIs \u00fas libben in fjild dat wyt is om te rispjen?
\nOf earder in flakte fan br\u00e2nend s\u00e2n yn it ferlerne l\u00e2n?<\/p>\n

By de l\u00easte fraach moat ik sizze dat de wurden \u00fbntliend binne oan in liet fan Anneke Gr\u00f6nloh.<\/p>\n

Om by de earste fraach te begjinnen…
\nStel dy oan de ein fan de simmer op in sinnige dei in maisfjild foar, d\u00ear’t de st\u00e2len al heech fan oprize. In prachtich gesicht! De boer, dy’t syn fjild sk\u00f4get, sil him yn de hannen wriuwe, want it sil in rike risping wurde.<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

Stel dy foar datsto, lykas dy boer syn boul\u00e2n, dyn libbensfjild sk\u00f4gest. Kinst dan sizze dat it der prachtich by stiet en datst hope, leauwe en leafde rispje kinst? Of wiisheid?
\nLokkich de minske dy’t op dy wize syn libben sk\u00f4gje mei.<\/p>\n

De twadde fraach is folle pynliker.
\nLetterlik it br\u00e2nende s\u00e2n \u00fbnder de fuotten d\u00ear’t men blierren fan kriget.
\nFiguerlik in libben yn it ferlerne libbensl\u00e2n.
\nTe bekleien is de minske dy’t sa weromsjen moat op syn libben.
\nMar sels fan blierren \u00fbnder de fuotten en fan l\u00e2n mei in mislearre risping kin men wiisheid opdwaan.
\nLokkich de minske dy’t wiisheid garret \u00fat in swier libben wei.<\/p>\n

Yn dizze tsjinst sille it wite fjild en it br\u00e2nende s\u00e2n as bylden br\u00fbkt wurde.
\nIt wite fjild foar in goed libben.
\nIt br\u00e2nende s\u00e2n foar in beheind libben.<\/p>\n

Trije ferhalen sille as ferkundiging opklinke:
\n– It ferhaal fan de ferbeane kerrels.
\n– It ferhaal fan Jefta of miskien is it passender om te sizzen: It ferhaal fan de dochter fan Jefta.
\n– It ferhaal fan \u00fassels.<\/p>\n

6. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan wite fjilden: 1 en 2
\nWize: Liet 302 \u00fat it Lieteboek foar de tsjerken<\/em><\/p>\n

Sjoch hoe’t it l\u00e2n derhinne leit:
\n\u00fbnfruchtber as in s\u00e2nwoestyn,
\nin br\u00e2nend plak om nea te wennen,
\ngjin brea d\u00ear’t it bestean om draait;
\nit folk set rap de stap deryn
\nom yn ’t beloofde l\u00e2n te wenjen.<\/p>\n

It l\u00e2n fan de belofte winkt,
\nd\u00ear’t br\u00e2nend s\u00e2n de foet net skeint
\nen nimmen hat in droege tonge,
\nd\u00ear’t elk it boarnewetter drinkt
\nen ’t fruchtber fjild heint mylde rein,
\nin rynske risping om te sjongen.<\/p>\n

7. L\u00eaze
\n<\/strong>Matt\u00e9us 12, 1-8<\/p>\n

\"Image\"
\nGustave Dor\u00e9<\/em><\/p>\n

8. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan wite fjilden: 3 en 4<\/p>\n

De sabbat komt mei sinneskyn,
\nit n\u00f4tfjild noeget om te sjen
\nhoe’t alle ieren kerrels meitsje,
\nde st\u00e2len weagje op ‘e wyn,
\nfertelle ’t libben hat dan sin
\nas n\u00f4t en sabbat ’t Godsfolk smeitsje.<\/p>\n

Dan glydt in wettysk skaad oer ’t gea,
\nomdat it folk de sabbat skeint
\ntroch fan it ripe n\u00f4t te iten,
\nmar ’t libben rint op regels dea
\nen ’t fjild wurdt toar as it net reint,
\nin s\u00e2nwoestyn yn hjitte rite.<\/p>\n

9. Ferkundiging 1
\n<\/strong>
\nWat stie it n\u00f4t der prachtich by doe’t Jezus mei syn dissipelen op in sabbat in kuier troch it fjild makke.
\nSabbat, de s\u00e2nde dei, de dei dy’t Jahweh nei de skepping fan himel en ierde as r\u00eastdei ynsteld hie. Hy r\u00easte fan al it skeppende wurk en seach dat it goed wie, tige goed.
\nEn Jezus seach op dy sabbat dat it n\u00f4tfjild der goed, sels tige goed by lei en hy geniete fan de r\u00east en kuiere fierder.
\nWant w\u00earom soest op ‘e r\u00eastdei net genietsjend kuierje meie? Jahweh, God de Heit, kuiere\u00a0 mei Adam en Eva yn it paradys, grif ek op ‘e sabbat. Sels de wetlearaars yn Israel wiene net tsjin kuierjen op ‘e sabbat.<\/p>\n

\"Image\"
\nMaarten de Vos<\/em><\/p>\n

Sy hiene n\u00east de Tsien Wurden op ‘e beide stiennen tafels, dy’t Mozes fan Jahweh krigen hie, wol allegearre oare regels betocht, mar der mocht op ‘e sabbat kuiere wurde, as it mar net fierder wie as twa kilometer, in sabbatsreis.
\nEn sa r\u00fbnen de dissipelen ek by it n\u00f4tfjild l\u00e2ns, mar doe beg\u00fbn harren mage te ratteljen. It sil Petrus wol west ha dy’t as earste de stappen nei it n\u00f4t sette, in st\u00e2le nei him ta helle, de ier der\u00f4f pl\u00f4ke, in pear kerrels der\u00fat kniep en dy yn de m\u00fble stiek.
\n“Smakket it?” frege ien fan de oaren.
\n“Ast honger hast, smeitsje sels rauwe kerrels as huning.”
\nSokssawat moat er antwurde ha. Ja en doe wie it stek, dat foar it n\u00f4tfjild stie, fan de daam. Se hiene it iepenskood en folgen it foarbyld fan Petrus.
\nEn Jezus? Hy glimke, want it n\u00f4tfjild stie der prachtich by, wie wyt om te rispjen, mar dat soe nei alle gedachten moarn heve.
\n“Hoe komst d\u00earby?” r\u00f4p ien fan de wetlearaars.
\nJa, sy wiene der as in team hinnen by, as r\u00fbkten se de frijkommen kerrels.
\n“Hoe komst d\u00earby?” herhelle in oarenien. “Dyn dissipelen binne no al oan it rispjen en men kin fan it wetl\u00eazen wol ha dat soks net mei op ‘e sabbat.”
\nJehannes liet de kerrels op ‘e gr\u00fbn falle, mar Petrus stiek noch in h\u00e2nfol yn de m\u00fble.
\nIt wie krekt as wie it n\u00f4tfjild feroare yn in wyldernis mei br\u00e2nend s\u00e2n \u00fbnder de fuotten.
\nJezus fielde dat al dy regels troch de wetlearaars as s\u00e2nkerrels op it n\u00f4tfjild struid waarden en dat noch wol op sabbat. Mar it wite n\u00f4tfjild mocht net feroarje yn in skroeiende flakte.
\nHy rikte nei de n\u00f4tst\u00e2len fan Israels skiednis en tradysje. Hoe’t David om’t er honger hie, de toanbrea\u00ebn \u00fat it hillichdom helle en hoe’t de prysters op sabbat yn de timpel tsjinst hiene. En dat it net gie om dy h\u00fbnderten skroeiende regels, d\u00ear’t de minsken harren lok op offerje moasten. It gie om in waarm hert dat kloppe foar harsels om yn libben te bliuwen, foar God om Him leaf te hawwen en foar de meiminske om mei him de n\u00f4tkerrels te dielen. Gjin offers, mar barmhertichheid.
\nEn sjoch, de wyldernis feroare wer yn in n\u00f4tfjild.<\/p>\n

10. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan wite fjilden: 5<\/p>\n

Wa’t yn it libben ripe is,
\nkin rispje wat er siedde hat:
\nde wiisheid om himsels te w\u00eazen,
\nit leauwe tusken wif en wis
\nen diele wat er rispe hat,
\n’t bestean om leafde yn te l\u00eazen.<\/p>\n

11. L\u00eaze
\n<\/strong>Rjochters 11, 1-6 en Rjochters 11, 30-40<\/p>\n

\"Image\"
\nGustave Dor\u00e9<\/em><\/p>\n

12. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan Jefta: 1, 2 en 3
\nWize: Liet 416 \u00fat it Lieteboek foar de tsjerken<\/em><\/p>\n

Yn ’t gea fan Gile\u00e4d
\nstie Jefta b\u00fbten ’t rjocht,
\nsyn bruorren f\u00fbnen dat
\nhy d\u00ear net w\u00eaze mocht;
\nas bastert net yn tel
\nmoast hy de heuvel del
\nnei ’t wylde heidenl\u00e2n
\nmei struken, stien en s\u00e2n.<\/p>\n

Yn ’t wylde l\u00e2n fan Tob
\nkaam Jefta ta syn rjocht,
\nhy brocht syn minsken op
\nit paad fan libbensnocht;
\nJa’ala, iennichst bern,
\nkoe spylje, song d\u00earby,
\nliet him de takomst sjen:
\nit hiele l\u00e2n wer frij.<\/p>\n

Yn ’t gea fan Gile\u00e4d
\nliet Ammon sjen syn macht,
\nde bruorren r\u00f4pen dat
\nit waard gau neare nacht
\nas Jefta, sterke broer,
\nnet kaam nei harren oer
\nom Ammon te ferslaan,
\nelk soe him ’t rjocht wer jaan.<\/p>\n

13. Ferkundiging 2<\/strong><\/p>\n

It ferhaal fan rjochter Jefta is in \u00f4fwikseling fan wite n\u00f4tfjilden en in wyldernis mei br\u00e2nend s\u00e2n. Lit \u00fas dat foar eagen h\u00e2lde as de skiednis no yn trije bedriuwen oan de oarder komt.<\/p>\n

Bedriuw 1<\/em>
\nHoe soest dy fiele ast de soan bist fan Israelyske rjochter Gile\u00e4d en in Ammonityske hoer? Gile\u00e4d fereare Jahweh, de God fan Israel, en syn Ammonityske frou r\u00f4p god Milkom oan. Jefta is in bastert, seine syn trije broers. En dat wurd br\u00e2nde de huorresoan yn de siel.
\nNo wie Jefta ek noch troud mei Ketura, in Ammonityske frou, sa seit it ferhaal en dat koe fansels yn de eagen fan de broers gjin kant \u00fat. No, gjin kant? Mar ien kant en dat wie dy fan de wyldernis. Hy waard \u00fbnterve en teach mei Ketura en syn iennichste dochter Ja’ala nei Tob, it l\u00e2n fan tichte bosken, steile bergen, djippe kleauwen, liuwen en wolven. Yn de fierste fierte gjin n\u00f4tfjild te bekennen. Hoe kinst dan oerlibje? Der is mar ien paad troch dy wyldernis en dat is de wei fan ‘do silst minske w\u00eaze \u00fat ien stik’, gjin kronkelpaden gean, rjocht\u00fat w\u00eaze, lykas Jahweh ek Ien is. Want ast sa’n minske bist, sil God derby w\u00eaze… Ik bin derby<\/em>.
\nJefta wie in man \u00fat ien stik, hoewol… syn frou Ketura wie in Ammonityske en fereare de god Milkom. Der wiene dagen dat Jefta hinne en wer skuord waard tusken Jahweh en de \u00f4fgod, mar ferskuord waard er net, hy bleau in minske \u00fat ien stik.
\nYn de wyldernis fan Tob loek Jefta minsken oan, want soks bart no ienkear by in man d\u00ear’t wat fan \u00fatgiet. Sa \u00fbntstie in lyts folkje, it folk fan Jefta.
\nIt ferhaal wol dat syn dochter Ja’ala yn it wylde l\u00e2n like moedich waard as har heit.<\/p>\n

Bedriuw 2<\/em>
\nDoe kaam de omkear, want oer de wite n\u00f4tfjilden fan Gile\u00e4d, de stam fan de trije broers fan Jefta, foel it skaad fan de oarloch. Kening Nachas fan de Ammoniten, it folk fan de woestyn mei it br\u00e2nend s\u00e2n, liet de legertinten opsette op ‘e heuvels om Mispa hinne, de haadst\u00ead fan Gile\u00e4d. De Gile\u00e4diten rekken yn panyk, ek de trije broers fan Jefta. Doe foel it ferskil tusken echte soan en bastertsoan samar fuort. Dy regel doogde yn in oarlochssituaasje net. Der bleau mar ien regel oer: de frede fan it wite n\u00f4tfjild, in frede dy’t bedrige waard troch it br\u00e2nende s\u00e2n fan de Ammoniten.
\nDe trije broers hellen broer Jefta werom nei Gile\u00e4d. Hy moast foar de frede fan it n\u00f4tfjild soargje troch oarloch te fieren mei de Ammoniten.
\nOp ‘e nij fielde de man \u00fat ien stik oan him skuorren: oan de iene kant de Gile\u00e4diten, syn eigen folk en oan de oare kant syn frou Ketura, fan kom\u00f4f in Ammonityske. It libben wie net ienf\u00e2ldich, mar frege wol om ien kant \u00fat te gean, rjocht\u00fat nei it n\u00f4tfjild, om’t dat bedrige waard. Dy wei waard ynslein troch de man \u00fat ien stik, troch Jefta.
\nHy besocht earst noch troch \u00fbnderhannelings mei kening Nachas de oarloch te kearen. Mar doe’t dy diplomasy s\u00fbnder resultaat bleau, briek de oarloch \u00fat. It gong der f\u00fbl omwei, sa fjurrich dat ien fan de n\u00f4tfjilden \u00fbnder it br\u00e2nende s\u00e2n stode en feroare yn in wyldernis. Dat bringt in oarloch no ienkear mei.
\nIt leger fan Jefta rekke yn de lytse loege en doe’t de oanfierder dat seach r\u00f4p er Jahweh oan, dat Hy derby w\u00eaze soe, want dat wie ommers syn namme en \u00fbnthjit. Sels die Jefta ek in belofte: “As Jo de Ammoniten oan my oerleverje, dan sil ik Jo offerje wa’t as earste \u00fat myn h\u00fbs my yn de mjitte komt.”
\nDoe kaam in tongerbui opsetten, lykas op ‘e berch Sina\u00ef, en de Ammoniten sloegen op ‘e flecht.<\/p>\n

Bedriuw 3<\/em>
\nIt oerwinningsliet fan dochter Ja’ala feroare foar heit Jefta yn in treurmars. Want doe’t er seach dat syn dochter mei in optocht fan spyljende en sjongende fammen \u00fat ‘e poarte fan Mispa kaam, smiet er syn wapenr\u00easting \u00f4f en skuorde de klean d\u00ear\u00fbnder: “O, myn famke, do makkest my djip \u00fbngelokkich.”
\nJefta hie net mear it weagjende wite n\u00f4tfjild foar eagen, dat er fan de \u00fbndergong r\u00eaden hie, mar hy waard smiten yn de wyldernis fan de offerregel, dy’t er himsels oplein hie. Hy bande himsels \u00fat it l\u00e2n fan molke en huning nei de woestyn fan it heidendom, want d\u00ear waarden berne-offers brocht, net yn Israel.<\/p>\n

\"Image\"
\nPeter Paul Rubens<\/em><\/p>\n

En Ja’ala? Sy, iennichst dochter fan Jefta en Ketura, lei har der\u00fbnder del, lykas Iza\u00e4k him troch heit Abraham ek op it alter lizze litten hie. Kaam it dan net yn Jefta op dat in ingel it offer fan Iza\u00e4k keard hie? It ferhaal fertelt net wat der yn Jefta omgie. Hy moat ferskuord west ha tusken syn belofte oan Jahweh en de leafde foar syn dochter. Wat de belofte oanbelanget, woed er in man \u00fat ien stik bliuwe, mar dat betsjutte dat er as heit brekke soe.
\n“Heit, lit my noch twa moanne gewurde om de bergen yn te gean om mei myn freondinnen te skriemen, want ik bin faam bleaun.”<\/p>\n

\"Image\"
\nGustave Dor\u00e9<\/em><\/p>\n

Faam, gjin frou of mem soe Ja’ala wurde. It libben, dat ornearre wie om troch te gean, soe \u00f4fbrekke. De dochter spriek \u00fat wat de heit net sizze koe. Sy wie de faam mei each foar it trochgeande libben, fan mem op soan en dochter; en mei triennen oer it libben dat mei har oan de ein kaam. Har heit wie de man fan de belofte, dy’t hiel bleau, mar sels briek er yn stikken.
\nEn doe’t dochter Ja’ala mei har freondinnen weromkaam, kaam heit Jefta syn belofte nei.
\nDe n\u00f4tst\u00e2len stiene deastil doe’t it skaad fan in donkere reekwolk oer it fjild skode.<\/p>\n

14. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan Jefta: 4, 5 en 6<\/p>\n

Ut Tob, it wylde gea,
\nteach Jefta moedich op,
\nsyn folk wie sterk fan lea,
\n’t gie nei de heuveltop;
\noerdwealsk klonk Jefta’s rop:
\n‘As ik de fij\u00e2n ha,
\ndan offerje ik God
\nwa’t earst komt op my ta.’<\/p>\n

Yn ’t gea fan Gile\u00e4d
\nkaam Jefta ta syn rjocht,
\nde bruorren r\u00f4pen dat
\nhar broer der w\u00eaze mocht;
\nmar Jefta, ek noch heit,
\nseach ’t skrikbyld as in feit:
\nJa’ala kaam it earst,
\nit snie him troch de geast.<\/p>\n

Fan ’t wylde gea fan Tob
\nnei ’t l\u00e2n fan Israel,
\nas rjochter nei de top,
\nas minske derby del:
\nJa’ala, iennichst bern,
\nkoe spylje, song d\u00earby,
\nde takomst wie ferlern,
\nsels kaam er nea wer frij.<\/p>\n

15. Ferkundiging 3
\n<\/strong>It ferhaal fan \u00fassels<\/em><\/p>\n

Jezus wie noch gjin tritich doe’t er mei de tolve by it n\u00f4tfjild l\u00e2ns kuiere.
\nJefta moat net \u00e2lder west ha as in jier of 33 doe’t er mei syn iennige dochter nei it alter r\u00fbn.<\/p>\n

Wy binne allegearre \u00e2lder as tritich. Wy hawwe \u00fas yn \u00fas jonge jierren miskien wol h\u00e2lde moatten oan regels: sneins nei tsjerke, net reedride op snein en gjin iisko keapje. Us waard foarholden dat sa’n libben \u00fat ien stik wie, mar it wie mear in feale kristlike flagge dy’t boppe it libben wappere.
\nNo’t wy sa \u00e2ld wurden binne, ha wy \u00fbnderf\u00fbn dat libje \u00fat ien stik te krijen hat mei it hert, dat net te sjen is, mar it libben wol klopje lit: sels yn libben bliuwe, God yn it libben talitte en mei oaren it libben diele. As wy safier kommen binne, dan is der sprake fan de minske \u00fat ien stik.
\nDat is Jefta net slagge, mar Jezus wol. Hy sei: “Barmhertichheid, d\u00ear giet it om, net om offers.”
\nAmen<\/p>\n

16. Oargelspul
\n<\/strong>
\n17. Us Heit
\n<\/strong>
\n18. Sjonge
\n<\/strong>Ut fjoer en izer: 1, 2 en 3<\/p>\n

Ut fjoer en izer, soer en s\u00e2lt,
\nsa fier as ljocht, sa ieuwen\u00e2ld,
\n\u00fat alles komt in mins te wr\u00e2ld
\nen wurdt wer hieltyd berne.
\nAs izer yn flam en fjoer,
\nas s\u00e2lt en bitterswiet en soer,
\nas minske foar minske oer
\nsa wurde minsken berne.<\/p>\n

As wetter dat in boarne wurdt,
\nde oar ta stille wink of wurd,
\nas nimmen wit hoe lyts en grut
\nsa wurde minsken berne,
\nas j\u00fbntiid en moarntiidsrea,
\nas hjir en d\u00ear, as hjoed en ea,
\nas lea n\u00east in oare lea,
\nas hantaast nei ’t ferlerne.<\/p>\n

As ljocht sa fier en \u00e2ld en wiis,
\n\u00fat ierdeswart en himelgriis,
\n\u00fat wetter, toarst en fjoer en iis,
\ntroch toarnen en troch hagen
\ngean minsken, fan tiid net wis,
\ntroch libben fjoer dat binend is,
\nby leed, wille en gemis
\nmei minsken troch de dagen.<\/p>\n

19. Seine
\n<\/strong>
\nWy geane op ‘en paad nei h\u00fbs
\nyn de hope yn libben te bliuwen
\nen mei oaren it libben te dielen.<\/p>\n

As wy God yn it libben talitte,
\ndan giet Hy mei \u00fas op ‘en paad,
\nmeie wy libje \u00fbnder syn hoede,
\nmei de leafde fan Jezus
\nen de ynspiraasje fan de Geast.<\/p>\n

20. Sjonge
\n<\/strong>Liet 456: 3<\/p>\n

\"Image\"<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u00a0Tsjinst op 13 febrewaris 2010 yn Drylts 1. Tarissing Middenyn de koartste moanne fan it jier binne wy by elkoar kommen om bibelferhalen te ferbinen mei \u00fas eigen ferhaal, sadat wy rekke wurde. Wy dogge dat yn de namme fan God dy’t by de skepping romte makke hat foar it libben op ierde, ek foar […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-8629","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-religy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8629","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8629"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8629\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8630,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8629\/revisions\/8630"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8629"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8629"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8629"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}