{"id":8601,"date":"2016-11-17T20:04:42","date_gmt":"2016-11-17T20:04:42","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tjerkstra.com\/wordpress\/?p=8601"},"modified":"2016-11-17T20:07:36","modified_gmt":"2016-11-17T20:07:36","slug":"butenfeesttsjinst","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/religy\/butenfeesttsjinst\/","title":{"rendered":"B\u00fbtenfeesttsjinst"},"content":{"rendered":"\n\n\n
<\/td>\n \"PDF\" <\/a><\/td>\n \"Print\" <\/a><\/td>\n \"E-mail\" <\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
Tsjinst op 20 juny 2010 by De Jouwer<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

1. Tarissing
\n<\/strong>
\nSa’t yn it ferline \u00fas bruorren en susters
\nby elkoar kamen yn de romte fan de natuer,
\nsa komme wy no ek by elkoar, mar der is ferskil.
\nSa moasten wol fanwege ferfolging,
\nwy meie dit b\u00fbtenfeest fiere.<\/p>\n

D\u00earby sprekke wy \u00fat dat \u00fas feestfreugde stiet
\nyn it teken fan de Hear fan himel en ierde,
\ndy’t de gaos skieden hat fan it libben,
\nlibben jout oan minske, dier en plant
\nmei as doel dat de hiele skepping \u00fatrint
\nop it feest fan de ivichheid.
\nAmen<\/p>\n

2. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan it feest: 1, 2, 3, 4, 5 en 6
\nWize: Tuskentiden 1<\/em><\/p>\n

De freugde liedt \u00fas nei dit hiem,
\nde wike troch it plak
\nfan ’t deistich wurk mei ynmoed dien,
\ndat is it boerefak.<\/p>\n

De pleats jout mins en dier besk\u00fbl
\nas ’t k\u00e2ld oer ’t miedl\u00e2n strykt,
\nmar foar de boer bliuwt bodzjen doel,
\nwat wyks net fan him wykt.<\/p>\n

Dit h\u00fbs fan hout en stiennen hat
\noerlibbe stoarm en striid,
\nit tsj\u00fbget fan de boude skat
\ntroch folk \u00fat earder tiid.<\/p>\n

It folk fan hjoed komt dizze snein
\nop ’t hiem foar wurd en sang,
\nit l\u00easte is noch lang net sein,
\nde freugde duorret lang.<\/p>\n

De freugde fan in lange dei:
\nyn ’t gea fan gers en blom,
\ndit hiemfeest is de ein fan wei,
\nde Geast, kom d\u00ear mar om.<\/p>\n

De Geast waait \u00fas de leafde oan,
\nin d\u00fbbel feest wurdt fierd:
\nde heit ferwolkommet de soan
\nen hark, in brulloftsliet.<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

3. Foar de bern<\/strong><\/p>\n

– Feest op it boerehiem
\n– Wat fine jim it moaiste feest?
\n– Wat heart by in feest?
\n– Ballon falle litte: gjin feest.
\n– Ballon opblaze.
\n– Ballon sweeft: in feest is om te sweven, licht fan freugde.
\n– De Geast.<\/p>\n

4. Sjonge
\n<\/strong>Feestliet<\/p>\n

5. Gebed
\n<\/strong>
\nHear fan himel en ierde, it is hjoed feest,
\nde jonges en famkes ha derfan songen.
\nWy fiere hjoed dit feest b\u00fbten de tsjerke,
\nmei it sicht op it griene gers en de blauwe loft.
\nWy tankje jo foar dit sicht op jo skepping.<\/p>\n

Wy freegje oft de Geast \u00fas oanwaaie wol
\nsa as wy lucht yn de ballonnen blaze.
\nWant dan kinne wy sweve op muzyk, liet en wurd.
\nOf om it oars te sizzen: jou \u00fas de godlike ynspiraasje.
\nDan rinne wy net stadich leech as in ballon,
\nmar bliuwe fol fan de Hillige Geast.
\nDan sil de Menniste gemeente fan De Jouwer
\nen omkriten omheechgean as in loftballon,
\nsa as op ‘e ballonfeesten.
\nDan sil foar elkenien sichtber w\u00eaze
\ndat de Hillige Geast wurksum is \u00fbnder \u00fas minsken,
\nde geast fan hope, leauwe en leafde.<\/p>\n

Wy freegje foar de minsken dy’t hjir net w\u00eaze kinne,
\nde \u00e2lderen en de siken.
\nWy fiele \u00fas ferb\u00fbn mei har.
\nMeie se har ek ferb\u00fbn fiele mei \u00fas.
\nAmen<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

6. Ynlieding
\n<\/strong>
\nIt libben is as de seizoenen: it heechliet fan de simmer en de kleisang fan de winter.
\nIt libben is as it waar: it ljocht fan de sinne en it skaad fan de wolken.<\/p>\n

Wy kinne it ek mei Preker sizze:
\nDer is in tiid fan skriemen en in tiid fan laitsjen,
\nin tiid om te g\u00fblen en in tiid om te d\u00fbnsjen.<\/p>\n

In tiid foar de persoan allinnich en in tiid yn de h\u00fash\u00e2lding en yn de gemeente.
\nDy ferskillende tiden sil elkenien oer meiprate kinne.<\/p>\n

Noch net sa lang lyn wie yn de Fermanje plak te min
\nby de \u00f4fskietsjinst fan Hylke Hanje, in tiid om te g\u00fblen,
\nmar tagelyk in tiid om yn tankberens op syn libben werom te sjen.
\nEn op dizze heechsimmersnein fiere wy it b\u00fbtenfeest
\nop it hiem fan syn broer. In tiid om te d\u00fbnsjen?
\nYn alle gefallen in tiid om muzyk te meitsjen en lieten te sjongen
\noer \u00fas foargongers fan tusken de trije- en twat\u00fbzen jier lyn:
\nKening David dy’t foar de arke \u00fat d\u00fbnse
\nDe dichter fan Heechliet dy’t sjongt fan de leafde
\nDe heit fan de beide soannen, de iverige \u00e2ldste en de ferlerne jongste
\nMar ek alle oprjochte neisten dy’t \u00fas foargien binne nei it brulloftsfeest fan it Laam.<\/p>\n

It sil de ierde net w\u00eaze of by elk sinnich feest driuwt wol in wolk oan:
\nDavid de sinne en Michal de wolk
\nDe jongste soan de sinne, de \u00e2ldste de wolk
\nIt leafdespear de sinne, de keaper fan leafde de wolk<\/p>\n

Mar oan de ein fan alle ierdske tiden is de himel blau, de kleur fan Gods kleed,
\nen komt de gemeente as breid yn blinkend wyt linnen, it wyt fan de goede dieden.<\/p>\n

7. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan de trou
\nWize: Tuskentiden 1<\/em><\/p>\n

De skepping giet it libben troch,
\nGod makke it begjin
\nen jout syn leafde altyd noch
\nyn mannichf\u00e2lde sin.<\/p>\n

De hiele skepping jout in byld
\nfan mannichf\u00e2ld yn ien,
\nit is de Geast dy’t Him ferdielt,
\nsa wurdt syn trou ferstien.<\/p>\n

It s\u00e2n wjerkeatst syn himelsk ljocht,
\nsyn w\u00eazen is loftblau,
\ndat w\u00ear’t de minskegeast ek sjocht,
\njout God syn wjergl\u00e2ns \u00f4f.<\/p>\n

Ferblinet it lemieren \u00fas
\nof falt op j\u00fbn it skaad,
\nGod soarget foar in feilich th\u00fas
\nen fiert \u00fas oer syn paad.<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

8. L\u00eaze
\n<\/strong>2 Samu\u00ebl 6, 12-16<\/p>\n

9. Ferkundiging 1
\n<\/strong>
\nHoewol’t wy wiis binne mei \u00fas auto, rint it libben net op r\u00f4ltsjes. Wy bedoele dan dat it libben soms dreech is. Mar wa’t letterlik altyd op r\u00f4ltsjes giet, tusken de tsjillen sit, ferliest syn kondysje, it draachfermogen en giet net mear d\u00fbnsjend troch it libben.<\/p>\n

Dat hat kening David ek \u00fbnderf\u00fbn. Wis, hy d\u00fbnse wol foar de arke \u00fat, de troan fan God, om dy werom te bringen nei Jeruzalem. Mar dat die er yn generaalsunifoarm. Boppedat hied er de arke op in wein sette litten, op r\u00f4ltsjes. Dat r\u00fbn folslein \u00fat ‘e h\u00e2n, want doe’t de wein troch in k\u00fble hompte, stiek Oezza de h\u00e2n \u00fat om him te kearen. Yn plak fan in feest, waard it in begraffenisstaasje fanwege de \u00fbnferwachte dea fan Oezza.<\/p>\n

De twadde kear wurdt it wol in feest. Want no lit kening David him oansprekke troch de Toara, de fingerwizings fan God. D\u00ear stiet de opdracht yn om de arke te dragen. Gjin r\u00f4ltsjes mear, mar skouders der\u00fbnder. Grutter draachfermogen is der net. En wa’t op ‘e skouders droegen wurdt, kin de wr\u00e2ld oersjen. David hat syn generaalsunifoarm yn it paleis litten en hat in wite efod oan, in skoudermantel. Hy d\u00fbnset \u00fat alle macht foaroan as foarst, mar tagelyk troch syn klean en syn dwaan en litten ien mei it folk.
\nEn sjed\u00ear, wa’t \u00fat ‘e hichte op him delsjocht. Syn frou Michal, de dochter fan kening Saul, yn de rol fan wolk foar de sinne. Sy hat poer de gek mei dy slavinnekening. Watfoar kening d\u00fbnset no mei slavinnen?
\nMichal, dat docht allinnich in messiaanske kening mei in wite mantel om de skouders, in kening dy’t syn folk op hannen draacht. En it folk draacht him op ‘e skouders, dat er oer it l\u00e2n hinne sjen kin nei de takomst. In kening mei fisy.
\nDavid d\u00fbnset troch en oan de ein fan it feest dielt er de tekens fan b\u00f4le en wyn \u00fat. B\u00f4le foar it deistich bestean en wyn foar it feest. Tsjoch… proast!<\/p>\n

Noch ien fraach: hoefolle messiaanske politisy soene wy yn \u00fas l\u00e2n ha? As it der mar fiif wiene, dan soe Nederl\u00e2n de tinte \u00fat swinge.<\/p>\n

10. Sjonge
\n<\/strong>David d\u00fbnset (sjonggroep mei gitaar en gemeente)<\/p>\n

\"Image\"<\/p>\n

11. L\u00eaze
\n<\/strong>Lukas 15, 22-28a<\/p>\n

12. Ferkundiging 2
\n<\/strong>
\nJim as Menniste gemeente fan De Jouwer wurkje trou op ‘e buorkerij fan de Heit. Troch de wike ha jim allerhande aktiviteiten om it spul draaiende te h\u00e2lden. En sneins komme jim by elkoar om it spul te oersjen mei it each op ‘e takomst. Want jim leauwe noch altyd yn in goede opbringst. De Heit is wiis mei jim ynset, d\u00ear is gjin twivel oer.
\nJim ha se gean sjoen, de minsken dy’t earst mei jim op it boerespul wurken, mar der skjin gen\u00f4ch fan krigen:
\n‘Wat deale, de wr\u00e2ld is grutter en hat mear te bieden as de Menniste tsjerke op De Jouwer.’ Jim seagen harren gean, mei pine yn it hert, want it hiene jim broers en susters west. Mei’t sy it spul de r\u00each takearden, waard it foar jim dreger om it spul fan de Heit draaiende te h\u00e2lden, mar jim bodden troch.
\nDe berjochten dy’t jim berikten fan de eardere broers en susters lieten gjin twivel ta: sy hiene it poerb\u00east yn de grutte wr\u00e2ld, hoegden net op ‘e bargen te passen en \u00fat ‘e tr\u00f4ch te iten.
\nJim beg\u00fbnen te twivelen oer jim eigen situaasje op it spul fan de Heit. Want as it yn de grutte wr\u00e2ld poerb\u00east wie, w\u00earom soene jim dan op it spul bliuwe? Mar jim bodden troch, de hiele wike en alle sneinen, want jim woene de Heit net teloarstelle.
\nOp in dei stelden jim de Heit foar om in feest te organisearjen, op it hiem, want as de muzyk oer it gea klonk, dan wie der k\u00e2ns dat de eardere broers en susters it hearden en der wer by kamen. De Heit f\u00fbn it poerb\u00east.
\nEn sa barde, it feest beg\u00fbn mei de d\u00fbnsjende David foar de arke. No sjogge jim as \u00e2ldste soannen en dochters de kant \u00fat fan de wr\u00e2ld oft de jongste soannen en dochters al yn sicht komme. Hoe soene jim jaloersk w\u00eaze op ‘e wr\u00e2ld? Want jim fiere it feest fan de Heit. Mar de jongste soannen en dochters kamen net werom, mar wol koe de Menniste gemeente fan De Jouwer fjouwer nije leden wolkom hjitte. In reden om feest te fieren. Tsjoch, proast!<\/p>\n

\"Image\"
\nRembrandt<\/em><\/p>\n

13. Sjonge
\n<\/strong>Sit net yn noed (sjonggroep mei gitaar)<\/p>\n

14. L\u00eaze
\n<\/strong>Heechliet 8, 5-7<\/p>\n

15. Ferkundiging 3
\n<\/strong>
\nDe kening hat d\u00fbnse op it feest fan de arke. It wie it feest fan de wei.
\nOp it feest fan de Heit wiene beide broers wolkom. It wie it feest fan it wolkom, oer de wei nei h\u00fbs.
\nKening, Heit… en mem dan? Foar de ‘\u00e2lde Heit’ oer stiet de jonge mem. Beide binne skeppers fan libben. De Heit skoep de earste man \u00fat it stof fan de ierde en de earste frou \u00fat ‘e ribbe fan de man. Yn de mem groeit nij libben en \u00fat har komt nij libben fuort, sadat it libbensproses trochgean kin. Under de apelbeam komt it bern op ‘e wr\u00e2ld. Yn Heechliet is dat net de beam fan kennis fan goed en kwea, mar de beam fan it libben. Want as de mem de earms yn leafde om har bern hinneslacht, kin der gjin kweamacht bykomme. Hoewol’t de n\u00e2lestring trochknipt is, bliuwt it bern troch de geast fan de leafde mei de mem ferb\u00fbn oant syn l\u00easte siken ta.
\nGelokkich de mem dy’t loslitte kin. Nee, de jongste soan freget har net om syn erfdiel om himsels yn it wr\u00e2ldske libben te smiten, it paad fan hoer nei hoer. It belanget no de dochter oan, dy’t nei de woestynperioade, de tarieding op it libben, har leafste f\u00fbn hat en op syn skouder leunt: “Goed datst my loslitst, mem, want de leafde is like sterk as de dea. D\u00earom fielt it as hat de dea gjin macht oer my. Ik stean yn de br\u00e2n fan de leafde, it binne hillige flammen, dy’t troch gjin wetterstream \u00fat te krijen binne.”
\n“Mar famke, w\u00ear giest hinne?”
\n“Mei myn leafste de wr\u00e2ld yn, mem.”
\n“Mar faam, de wr\u00e2ld is sa grut.”
\n“Foar de leafde kin de wr\u00e2ld net grut gen\u00f4ch w\u00eaze.”
\n“Wat sikest yn de wr\u00e2ld, myn dochter?”
\n“Oars net as wat harmoniearret mei de leafde.”
\n“Ut leafde lit ik dy gean, mar w\u00ear silst \u00fatkomme?”
\n“Yn it l\u00e2n fan de belofte, d\u00ear’t de brulloft \u00fbnder de apelbeam fierd wurdt… wolkom, mem.”
\n“Ik sil derby w\u00eaze, myn dochter, want \u00fbnder de apelbeam ha ‘k dy \u00fbntfongen, de beam fan it libben.”
\nEn sa gie it libben fan apelbeam nei apelbeam, fan berte nei brulloft, d\u00ear’t de mem tsj\u00fbge waard foar de dochter, omdat se troch de geast fan de leafde ferb\u00fbn bleauwen. It feest fan de leafde. Tsjoch, proast!<\/p>\n

\"Image\"
\nRembrandt<\/em><\/p>\n

16. Sjonge
\n<\/strong>Set my as in segel (sjonggroep)<\/p>\n

Set my as in segel op dyn hert,
\nbyn my mei it sieraad fan dyn namme,
\nwant de leafd’ is as de dea sa sterk,
\nlike hurd as ’t deaderyk dat oan \u00fas fret,
\nis de hertstocht dy’t yn \u00fas \u00fbntflammet,
\nwjerljocht dy’t de nacht yn flammen set.
\nLeafde is de d\u00fbns fan libben fjoer,
\nwetterstreamen kinne har net dw\u00easte,
\nnoch de hege see\u00ebn wyld oerstjoer.
\nAl hie immen syn fermogen foar har oer,
\nfoar de leafde, leafste jildt it b\u00easte,
\ndo en ik, de pearel oan har snoer.<\/p>\n

17. L\u00eaze
\n<\/strong>Iepenbiering 19, 6-8<\/p>\n

18. Sjonge
\n<\/strong>Liet fan Jeruzalem
\nWize: Tuskentiden 1<\/em><\/p>\n

Jeruzalem, dit is de dei
\ndat God syn gloarje komt,
\nit ljocht streamt \u00fat it tsjuster wei,
\nit neare l\u00fbd ferstomt.<\/p>\n

De folken tsjogge nei dy op,
\nde keningen foaroan
\nen klear klinkt elke freugderop,
\nin symfony dy moarn.<\/p>\n

Jeruzalem, de fleur deryn,
\nsjed\u00ear dyn eigen bern
\n\u00fat alle streken fan de wyn,
\nhar blydskip is te sjen.<\/p>\n

De see\u00ebn weagje rykdom oan,
\nit keninklike goud,
\nde mirre, wijreek foar dyn soan,
\n’t is him wol tafertroud.<\/p>\n

Jeruzalem, dit is de dei
\ndatst bist yn fyndoek klaaid,
\nde br\u00eageman nimt ienheid mei,
\nfoar ivich bist syn breid.<\/p>\n

19. Ferkundiging 4
\n<\/strong>
\nIt giet fan arkefeest nei wolkomsfeest nei brulloftsfeest om \u00fat te kommen by de klimaks: it himelske brulloftsfeest.
\nLeau ik yn sa’n feest? Ja, want op 4 juny ha wy sawat sa’n brulloftsfeest belibbe, dat fan \u00fas dochter Jacoba en skoansoan Wiebren. De hiele wr\u00e2ld wie op dat feest oanw\u00eazich: Melanesi\u00ebrs fan de Salomonseilannen yn de Stille Oseaan, swarte minsken \u00fat Malawi yn Afrika, yndianen \u00fat Amearika en gean samar troch. Net yn it stal fan minsken, mar yn harren muzyk, lieten, leauwe en rituelen. Hoewol… der wiene wol twa froulju dy’t har yn de rituelen fan de yndianen ferdjippe hiene en mei br\u00eageman en breid de fredespipe smookten.
\nDe j\u00fbns yn de midsieuske tsjerke fan Swichum waarden mei wurd en byld de libbens fan br\u00eageman en breid ferb\u00fbn mei de leafde fan Heechliet: ‘Wetterstreamen kinne de leafde net dw\u00easte, rivieren kinne har net fuortspiele. Set my as in segel op dyn hert, as in segel op dyn earm… as in segel om dyn finger.’
\nEn foar’t de ringen om de fingers skoden, stiene se foar elkoar en ferklearren se elkoar op it beamerskerm yn byld en wurd de leafde. Oan de ein song Jacoba in selsmakke liet foar har leafste, dat troch de treflike akoestyk in sawat himelske klank krige. Wite doekjes skoden oer de wangen om de triennen op te heinen.
\nJawis, ast dat as heit en foargonger meimakke hast, leaust yn in himelsk brulloftsfeest, w\u00ear’t dat feest ek is: \u00fbnder de apelbeam d\u00ear’t it heechste liet songen wurdt, op ‘e buorkerij fan de \u00e2lde heit, op ‘e wei nei Jeruzalem d\u00ear’t de arke l\u00e2ns droegen wurdt… of hjir op it hiem fan Jouke Hanje yn Skarsterbr\u00eage.
\nJehannes, de skriuwer fan Iepenbiering siet oan de kust fan it eil\u00e2n Patmos en boppe de Middell\u00e2nske See ljochten de bylden en l\u00fbden fan it himelske brulloftsfeest op. It Laam as suver byld fan God de Heit en de Soan is de br\u00eageman en de wr\u00e2ldwide gemeente fan trouwe bruorren en susters is de breid. In prachtich wyt kleed as teken fan de goede dieden kriget sy om de skouders. L\u00fbden klinke op as fan r\u00fbzjende wetterfloeden en bolderjende tonger, mar ierdske rampen kinne de brulloft net mear bedriigje, allinnich in swakke echo klinkt noch nei.
\nBoppe alles \u00fat sjongt de breid har leafdesliet foar de br\u00eageman, want neat giet boppe de leafde. Menniste breid fan De Jouwer, lit \u00fas drinke op it brulloftsfeest fan de leafde. Tsjoch, proast!<\/p>\n

\"Image\"
\nMarc Chagall<\/em><\/p>\n

20. Wietse sjongt en spilet
\n<\/strong>Menniste Blues<\/p>\n

21. Sjonge
\n<\/strong>God fan fier en hein (sjonggroep mei piano en gemeente)<\/p>\n

God fan fier en hein \u00fas Heit,
\ndat wy hilligje jo namme,
\n\u00fbnder \u00fas sa faak \u00fbntwijd,
\ntroch jo eigen bern beskamme.<\/p>\n

B\u00fbch de folken nei jo wet,
\nlit jo ryk op ierde komme.
\nByn jo wil \u00fas op it hert
\nen wy sykhelje ferromme.<\/p>\n

Jou \u00fas hjoed \u00fas deistich brea
\nen ferjou wat wy misdiene,
\nsa’t ek wy ferj\u00fbn ha, Hear,
\nal dy’t skuldich foar \u00fas stiene.<\/p>\n

Lit oer \u00fas gjin neare nacht,
\nlied \u00fas net yn blyn begearen.
\nBinne wy yn duvels macht,
\nHear, ferlos \u00fas fan ‘e kweade.<\/p>\n

God fan fier en hein \u00fas Heit,
\nw\u00fbnder heimnis is jo namme,
\ngrut yn kr\u00eaft en hearlikheid,
\noant yn alle tiden. Amen<\/p>\n

22. Seine<\/strong><\/p>\n

Wy geane fan it hiem \u00f4f wer op h\u00fbs oan,
\nnoch swevend op ‘e wyn fan de Geast.<\/p>\n

Mei God de Heit \u00fas syn seine jaan,
\nJezus, de Soan, syn leafde
\nen meie wy bliuwend besiele wurde
\ntroch de Hillige Geast.<\/p>\n

23. Sjonge
\n<\/strong>De frede fan de greiden (sjonggroep en gemeente)<\/p>\n

De frede fan de greiden w\u00eas oer dy,
\nde frede fan mar en l\u00e2n;
\nde frede fan de loften w\u00eas oer dy,
\nde frede fan waad en str\u00e2n.
\nDjippe frede mei komme oer dy.
\nMei Gods frede no groeie yn dy.<\/p>\n

\"Image\"<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tsjinst op 20 juny 2010 by De Jouwer 1. Tarissing Sa’t yn it ferline \u00fas bruorren en susters by elkoar kamen yn de romte fan de natuer, sa komme wy no ek by elkoar, mar der is ferskil. Sa moasten wol fanwege ferfolging, wy meie dit b\u00fbtenfeest fiere. D\u00earby sprekke wy \u00fat dat \u00fas feestfreugde […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-8601","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-religy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8601","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8601"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8601\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8603,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8601\/revisions\/8603"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8601"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8601"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tjerkstra.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8601"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}